അനുഭവം 1:- ഒരാഴ്ച മുൻപ് വാഹനത്തിന്റെ ഇൻഷുറൻസ് പുതുക്കാൻ, ഒരു സ്ഥാപനത്തിൽ ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ മൂന്ന് നാല് ചെറുപ്പക്കാർ കയറി വന്നു.

ആ സ്ഥാപനത്തിൽ സ്വർണ്ണം പണയത്തിനെടുക്കുന്ന ഏർപ്പാടും ഉണ്ട്. ഒരു ചെറിയ കമ്മലിന്റെ ഭാഗം വിൽക്കാനാണ് അവർ വന്നിരിക്കുന്നത്. കടക്കാരൻ അത് വാങ്ങാതെ അവരെ പറഞ്ഞു വിട്ടു. ആ സമയം ഞാൻ ആ ചെറുപ്പക്കാരെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. ആകെ എരിപിരി സഞ്ചാരം കൊണ്ട യുവാക്കൾ!

അവർ അവിടുന്ന് പോയതും കടക്കാരൻ എന്നോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു. “മരുന്നടി ടീമാണ്. സ്ഥിരമായി താഴെ കവലയിൽ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കുന്നവർ. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ സ്വർണ്ണം വാങ്ങാതിരുന്നത്.”

അനുഭവം 2:- കഴിഞ്ഞ ഞായറാഴ്ച ഇന്ത്യ-ന്യൂസിലൻഡ് ചാമ്പ്യൻസ് ട്രോഫി ഫൈനൽ നടക്കുന്ന സമയം. ലുലു മാളിൻ്റെ വിശാലമായ അങ്കണത്തിൽ വലിയ സ്ക്രീനിൽ അവസാന ഓവറുകൾ കണ്ടു നിൽക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തിൽ ഞാനുമുണ്ട്. അതിൽ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ആംഗ്യവിക്ഷേപങ്ങളും കോപ്രായങ്ങളും നടത്തവും നൃത്തവും എല്ലാം വിചിത്രം.

അവൻ നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്ത് 10 അടിയോളം വിട്ടുനിൽക്കുകയാണ് ജനങ്ങൾ. അവൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ചീറ്റുന്നുണ്ട് അലറുന്നുണ്ട് നൃത്തം ചവിട്ടുന്നുണ്ട്, ആക്രോശിക്കുന്നുണ്ട്. ജനങ്ങളിൽ ചിലർ അവനെ ഭയത്തോടെ നോക്കുന്നു, ചിലർ ചിരിക്കുന്നു. അവന് അതൊന്നും പ്രശ്നമേയല്ല. മറ്റേതോ ലോകത്താണ് അവൻ. കളി പോലും അവൻ ശരിക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല.

ലഹരി സേവിക്കലും വില്പനയും ആൺകുട്ടികളെപ്പോലെ തന്നെ പെൺകുട്ടികൾക്കും ഉണ്ട് എന്നത് കൂടുതൽ ഞെട്ടിക്കുന്നു.

ലഹരി അടിച്ച ചെറുപ്പക്കാർ പോലീസുകാരെ അസഭ്യം പറയുന്നതും ആക്രമിക്കുന്നതും പലപല വീഡിയോകളിൽ കണ്ടു. അതെല്ലാം ലഹരി കൊടുക്കുന്ന ധൈര്യമാകാം അല്ലെങ്കിൽ പിന്നിൽ ശക്തരായ ആളുകൾ ഉണ്ടെന്നതിൻ്റെ ധൈര്യം. ക്യാമറയിൽ ചിത്രീകരണം നടക്കുന്നതുകൊണ്ട് തിരികെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാതെ നിസ്സഹായരായ പോലീസുകാർ.

ലഹരി കിട്ടാതാകുമ്പോൾ ഉറക്കഗുളിക പോലുള്ള സാധനങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാർ അതും കിട്ടാതെ വന്നപ്പോൾ, തിരുവനന്തപുരം ഭാഗത്ത് ഒരു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പ് തല്ലിത്തകർക്കുന്ന കാഴ്ചയും ഇന്നലെ കണ്ടു. അങ്ങനെയങ്ങനെ നേരിട്ട് അനുഭവമുള്ളതും അല്ലാത്തതുമായ എത്രയോ സംഭവങ്ങൾ.

വെളിയിൽ ഇറങ്ങാൻ നല്ല ഭയമാണ് ഇപ്പോൾ. നിരത്തിൽ വാഹനം ഓടിക്കുന്നവരിൽ നല്ലൊരു ശതമാനവും ലഹരി മരുന്നുകൾ കഴിച്ചവർ ആയിരിക്കാം. അവരുമായി തട്ടുകയോ മുട്ടുകയോ ചെയ്താലുള്ള അവസ്ഥ ആലോചിക്കാൻ വയ്യ. സ്വബോധത്തിൽ അല്ലാത്തതുകൊണ്ടും എന്തും ചെയ്യാനുള്ള ധൈര്യം, ലഹരി മരുന്നുകൾ അവർക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ളത് കൊണ്ടും, തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയാൽ മാത്രമാണ് ശ്വാസം നേരെ വീഴുന്നത്.

ഇന്നലെ രാത്രി കളമശ്ശേരി പോളിടെക്നിക്കിൽ നടന്ന റെയ്ഡിൽ 9 കിലോഗ്രാമിൽ അധികം കഞ്ചാവ് പിടിച്ചു എന്ന വാർത്ത കേട്ടാണ് നേരം പുലർന്നത്. എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കഷ്ടി രണ്ട് കിലോമീറ്റർ ദൂരത്താണ് ഈ പറയുന്ന കളമശ്ശേരി പോളിടെക്നിക്.

രഹസ്യ വിവരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ റെയ്ഡ് നടത്തി കഞ്ചാവ് പിടിച്ച പോലീസിന് അഭിനന്ദനങ്ങൾ. പക്ഷേ പിടികൂടിയ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും മുകളിൽ ഒരു കണ്ണിയെ എങ്കിലും പിടിച്ചതായി തുടർവാർത്ത കൂടെ കേൾക്കണം. മേൽത്തട്ടിലേക്ക് അന്വേഷണം വ്യാപിക്കുമ്പോൾ പൊലീസിന് മുട്ടുവിറക്കുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പു തരണം. അല്ലാതെയുള്ള ഈ കഞ്ചാവ് പിടുത്തമൊക്കെ കയ്യടി കിട്ടാൻ വേണ്ടിയുള്ളതായി മാത്രം കണക്കാക്കപ്പെടും.

പുറത്തുനിന്ന് ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളമോ ജ്യൂസോ ഭക്ഷണമോ കഴിക്കാൻ ഭയമായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തിൽ കലർത്തി തന്ന് അടിമകളാക്കുന്ന പരിപാടിയിലേക്ക് ഇവർ വ്യാപകമായി കടന്നാലുള്ള അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും? ഇതിന് അടിമപ്പെടില്ല എന്ന് തീർച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്ന എത്രയോ യുവാക്കൾ അങ്ങനെ ചതിയിൽപ്പെട്ട് അടിമപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകാം?

ഈ തലമുറയുടെ അടുത്ത തലമുറ എങ്ങനെയായിരിക്കും എന്ന് ഇടയ്ക്ക് വെറുതെ ആലോചിക്കാറുണ്ട്. അച്ഛനും അമ്മയും മക്കളും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ലഹരി മരുന്ന് സേവിക്കുമായിരിക്കും!

ആലോചിച്ചാൽ ഒരു അന്തവും കുന്തവുമില്ല. ആലോചിക്കാതിരിക്കാനും ആവുന്നില്ല.
രാജ്യത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ മയക്കുമരുന്ന് കടന്നു വരുന്നത് ഗുജറാത്ത് വഴിയാണെന്ന്, കേജരിവാൾ കണക്കുകൾ നിരത്തുന്നതിൻ്റെ ഒരു വീഡിയോയുടെ കണ്ടിരുന്നു ഈയിടെ. അത് ശരിയാകാം അല്ലായിരിക്കാം. അതെന്തായാലും കേരളത്തിലേക്ക് മയക്കുമരുന്ന് കടന്നുവരുന്ന അതിർത്തികളേതെന്ന് നമുക്കറിയാം. സ്കൂൾ കോളേജ് ക്യാമ്പസുകളിലാണ് ഇത് കൂടുതലായി ചിലവഴിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും ഇപ്പോൾ പകൽ പോലെ വ്യക്തമാണ്. അതിന് തടയിടാൻ ഈ സ്റ്റേറ്റിന് തന്നെയാണ് സാധിക്കുക. പക്ഷേ, നല്ല ഇച്ഛാശക്തി വേണം. മുഖം നോക്കാതെ നടപടിയെടുക്കാൻ പൊലീസിന് അധികാരം കൊടുക്കണം. പൊലീസുകാർക്കും സുരക്ഷ നൽകണം.

ഇതൊന്നും പറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ അടുത്ത അഞ്ചുവർഷത്തിനുള്ളിൽ, ‘ലഹരി മരുന്നുകളുടെ സ്വന്തം നാട് ‘ എന്ന് പേരുമാറ്റാൻ തയ്യാറായിക്കൊള്ളുക.

വാൽക്കഷണം:- കളമശ്ശേരി പോളിടെക്നിക്കിന്റെ പേരിൽ ഒരു വ്യത്യാസം എന്തായാലും വരുത്തണം. കളമശ്ശേരി കഞ്ചാവ് ടെക്നിക് എന്നതായിരിക്കും കൂടുതൽ യോജിക്കുക.

#antinarcotics

കോഴിക്കോട് സർക്കാർ മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ 4 വയസ്സുകാരിക്ക് കൈയിൽ ചെയ്യേണ്ട ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് പകരം നാവിൽ ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്ത, ആരോഗ്യ രംഗത്തെ ഗുരുതരമായ വീഴ്ച്ചയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചില ചോദ്യങ്ങൾ.
ആരോഗ്യസംബന്ധമായ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഇതുവരെ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് വിധേയനാവുകയോ ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കുകയോ പോലും ചെയ്യാത്ത ഒരുവൻ്റെ സംശയങ്ങളും ആധികളും കൂടെയാണിത്.

1. മരപ്പണിക്കാരൻ അയാളുടെ ഉരുപ്പിടിയിൽ ഏത് ഭാഗത്ത് എത്ര നീളത്തിലും വീതിയിലും മുറിക്കണമെന്ന് അളവ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ആശുപത്രികളിൽ എങ്ങനെയാണ് കാര്യക്രമങ്ങൾ? ഓപ്പറേഷൻ തീയറ്ററിലേക്ക് വരുന്ന ആദ്യത്തെ രോഗിയുടെ നാക്കിൽ ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്തേക്കാം. അടുത്ത രോഗിക്ക് കിഡ്നി മാറ്റി വെച്ചേക്കാം. അതിനടുത്ത രോഗിക്ക് രണ്ട് സ്റ്റെൻ്റ് ഇട്ടേക്കാം. അങ്ങനെയോ മറ്റോ ആണോ? ഇന്ന രോഗിക്ക് ഇന്ന അസുഖം, ഇന്ന ശസ്ത്രക്രിയ എന്ന് ഏതെങ്കിലും ഒരു കടലാസിൽ എഴുതി വെക്കില്ലേ? രോഗിയെ മയക്കി കിടത്തുന്നതിനോ കീറി മുറിക്കുന്നതിനോ മുൻപ് അത് ഡോക്ടർ നോക്കില്ലേ, വായിക്കില്ലേ?

2. ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് മുൻപ് രോഗിയുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ സമ്മതപത്രം എഴുതിക്കൊടുക്കുന്നതായി സിനിമകളിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അത് ഉള്ളതാണോ ? ആണെങ്കിൽ ആ സമ്മതപത്രത്തിൽ, രോഗിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗത്താണ് ശസ്ത്രക്രിയ, എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിക്കാണില്ലേ ?

3. ഡോക്ടർ എന്ന കക്ഷി ഒറ്റയ്ക്കാണോ ഒരു ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്യുന്നത്? കത്രികയും കത്തിയും മറ്റ് ഉപകരണങ്ങളും എടുത്ത് കൊടുക്കാനായി നഴ്സുമാരും മറ്റ് സഹായികളുമൊക്കെ കാണാറുണ്ടല്ലോ സിനിമകളിൽ? അങ്ങനെ ആരും യഥാർത്ഥ ശസ്ത്രക്രിയ സമയത്ത് ഡോക്ടറുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകാറില്ലേ? ഉണ്ടെങ്കിൽ….. ആദ്യത്തെ ചോദ്യത്തിൽ പറയുന്ന തരത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ശസ്ത്രക്രിയാ സംബന്ധമായത് എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത് ഇവരാരും വായിച്ച് നോക്കില്ലേ? ഡോക്ടർ എന്നൊരാൾ അത് വായിച്ച് നോക്കിയില്ലെങ്കിലും രോഗിക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ മേൽപ്പടി ആൾക്കാരുടെ എഴുത്തും വായനയും ഉത്തരവാദിത്തവും കാര്യക്ഷമതയും പ്രയോജനപ്പെടില്ല എന്നാണോ ?

4. ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് വരുന്ന ഡോക്ടർ മയക്ക് മരുന്നോ മദ്യമോ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് കണ്ടെത്താൻ എന്തെങ്കിലും ടെസ്റ്റുകൾ ഉണ്ടോ? അങ്ങനെയുള്ള ടെസ്റ്റുകൾക്ക് ശേഷം മാത്രമേ ജോലിയിലേക്ക് കടക്കാൻ പാടുള്ളൂ എന്ന് എന്തെങ്കിലും നിബന്ധനകൾ നമ്മുടെ ആരോഗ്യപരിരക്ഷാ ചട്ടങ്ങളിൽ ഉണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കിൽ എഴുതിച്ചേർക്കാൻ വല്ല വകുപ്പും ഉണ്ടോ? ജീവിക്കാനുള്ള കൊതി കൊണ്ട് ചോദിക്കുന്നതാണ്.

5. രോഗി ഒരു ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് ഓപ്പറേഷൻ തീയറ്ററിൽ കയറി, അനസ്ത്യേഷ്യ തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ്, ആ കലാപരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന എല്ലാ ആരോഗ്യവിദഗ്ദ്ധന്മാരേയും വിളിച്ച് നിർത്തി… “ഡോക്ടർമാരേ, നഴ്സുമാരേ, സാറന്മാരേ…. എൻ്റെ നാക്കിനല്ല കൈയ്ക്കാണ് ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്യാനുള്ളത് “…. എന്ന് പറയാനുള്ള എന്തെങ്കിലും സാവകാശം കിട്ടുമോ? അങ്ങനെ പറയുന്നതിൽ തെറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ? അങ്ങനെയൊരു ചടങ്ങ് കൂടെ ഉൾപ്പെടുത്താൻ ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിൽ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? സംസാരിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത രോഗികളുടെ ബന്ധുക്കൾക്ക് ഈ അവസരം കൊടുക്കാൻ കനിവുണ്ടാകണം. തൂക്കിക്കൊല്ലാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവന് പോലും അവസാന ആഗ്രഹം സാധിച്ച് കൊടുക്കുന്ന രാജ്യത്ത്, മേൽപ്പടി കാര്യം ഒരു അവസാന ആഗ്രഹമായെങ്കിലും സാധിച്ച് കൊടുക്കാൻ ആവില്ലേ? അതിനുള്ള ചട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ആവില്ലേ?

6. കൈയിൽ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് വന്ന കുട്ടിയുടെ വായ തുറന്ന് നോക്കി, കൈയിലേതിനേക്കാൾ അടിയന്തിരമായി ആവശ്യമുള്ളത് നാക്കിനടിയിലെ ശസ്ത്രക്രിയ ആണെന്ന് കണ്ട്, അത് നടത്തിയ ശേഷം കുട്ടിയെ പുറത്ത് കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ വായിൽ നിന്ന് രക്തം വരുന്നത് കണ്ടാണ് ബന്ധുക്കൾ ശസ്ത്രക്രിയ മാറിപ്പോയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്. (ഡോക്ടർമാരുടെ സംഘടന പുറത്തിറക്കിയ പത്രക്കുറിപ്പ് ഇപ്രകാരമാണ്.) ഉടനെ ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിൽ കൊണ്ടുപോയി കയ്യിന്റെ ശസ്ത്രക്രിയയും ചെയ്യുന്നു. ആശുപത്രികളിൽ ഇങ്ങനെയാണോ പതിവ്? രോഗിയെ ശസ്ത്രക്രിയാ മേശപ്പുറത്ത് കിടത്തി, പെട്ടെന്നൊരു പരിശോധന നടത്തി ആവശ്യമുള്ള ശസ്ത്രക്രിയകൾ മുൻഗണന അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒന്നൊന്നായി ചെയ്യുന്നതാണോ കേരള ആരോഗ്യരംഗത്തെ നടപ്പ് രീതി? വർക്ക് ഷോപ്പിൽ പഞ്ചറൊട്ടിക്കാൻ ചെന്ന വാഹനത്തിൻ്റെ എഞ്ചിൻ അഴിച്ച് പണിഞ്ഞ കഥയുണ്ട് സിനിമയിൽ. (സിനിമയ്ക്ക് അപ്പുറം ഒന്നും അറിയാത്തത് കൊണ്ടാണ്. തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.) അതുപോലെ തന്നെയാണോ ആശുപത്രികളിലും?

7. അബദ്ധം പറ്റി എന്ന് ഡോക്ടർ സ്വയം സമ്മതിക്കുകയും രോഗിയുടെ ബന്ധുക്കളോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം സസ്പെൻഷനും വാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് പോയ ഡോക്ടറെ രക്ഷപ്പെടുത്താനായി, മേൽപ്പറഞ്ഞ തരത്തിൽ കള്ളത്തരങ്ങൾ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ച പത്രപ്രസ്താവന ഇറക്കുന്ന സംഘടനാ ഭാരവാഹികളുടെ വീട്ടിൽ ആർക്കെങ്കിലും ഇതേ അവസ്ഥ ഉണ്ടായാലും അവർ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഊള പത്രപ്രസ്താവനകൾ ഇറക്കുമോ? ഗുരുതരമായ വീഴ്ച്ച വരുത്തിയവർക്ക് ശിക്ഷ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാനല്ലേ സംഘടനകൾ മുന്നിട്ട് നിൽക്കേണ്ടത്. ഇത്തരം സംഘടനകൾ ഉള്ള ഒന്നാം നമ്പർ കേരളത്തിൽ മനുഷ്യന്മാർ വിശ്വസിച്ച് എങ്ങനെ ഒരു സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ ചികിത്സയ്ക്ക് പോകും?

8. അന്വേഷണത്തിൻ്റെ ഭാഗമായി ഡോക്ടറെ സസ്പെൻഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അന്വേഷണ പ്രകാരം ഡോക്ടർക്ക് തെറ്റ് പറ്റി എന്നുറപ്പായാൽ അദ്ദേഹത്തെ സർവ്വീസിൽ നിന്ന് പിരിച്ച് വിടുമോ? അതോ അടുത്ത നിഷ്ക്രിയത്വത്തിൻ്റെ വാർത്ത വന്ന് മാദ്ധ്യമങ്ങളുടേയും ജനങ്ങളുടേയും ശ്രദ്ധ അങ്ങോട്ട് തിരിയുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഈ ബഹളമെല്ലാം ഒന്ന് കെട്ടടങ്ങുമ്പോൾ, പഴയ ശമ്പളവും ഉദ്യോഗക്കയറ്റവും അടക്കം എല്ലാ ആനുകൂല്യങ്ങളും നൽകി ഈ ഡോക്ടർമാരെ തിരികെ എടുക്കുമോ?

9. മേൽപ്പറഞ്ഞ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം ‘തിരികെ എടുക്കും‘ എന്നാണെങ്കിൽ, ഇത്തരം ഡോക്ടർമാരുടെ ഏപ്രണിൽ, അവർ ഇതുവരെ വരുത്തിയിട്ടുള്ള അത്തരം വീഴ്ച്ചകൾ വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും അടയാളങ്ങൾ പതിപ്പിക്കാൻ വകുപ്പുണ്ടോ? പട്ടാളത്തിലും മറ്റും നെഞ്ചത്ത് മെഡൽ കുത്തിക്കൊടുക്കുന്നത് പോലെ ഒന്ന് മതി. അത് കണ്ടിട്ട് ഈ ഡോക്ടറെക്കൊണ്ട് ചികിത്സിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമെങ്കിലും രോഗിക്ക് നൽകാൻ കൃപയുണ്ടാകുമോ?

വാൽക്കഷണം:- ഇടത്തെ കാലിൽ ചെയ്യേണ്ട ശസ്ത്രക്രിയ വലത്തെ കാലിൽ ചെയ്തു എന്ന നിലയ്ക്കുള്ള വീഴ്ചകൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അണ്ണാക്കിൽ കയറി ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തിയവനെ ന്യായീകരിക്കാൻ ആരൊക്കെ എത്ര തലകുത്തി മറിഞ്ഞിട്ടും ഒരു കാര്യവുമില്ല.

കേരളത്തിൽ അഴുകിയതും മോശമായതുമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ജനങ്ങൾ ആശുപത്രിയിലാകുകയും ഒരു നഴ്സ് മരിക്കുകയും ചെയ്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഭക്ഷ്യവകുപ്പ് വലിയ പരിശോധനകളും ഹോട്ടൽ അടപ്പിക്കൽ യജ്ഞവുമാണ് നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രം നടത്തുന്ന ഈ പൊറാട്ട് നാടകങ്ങൾക്കൊന്നും ഒരുകാലത്തും മാറ്റമുണ്ടാകാൻ പോകുന്നില്ല. നമ്മൾ സൂക്ഷിച്ചാൽ നമുക്ക് കൊള്ളാം എന്ന് പറയാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ്. പഴകിയ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലുടൻ മനസ്സിലാക്കാൻ അതീന്ത്രിയ ശക്തികളൊന്നും ജനങ്ങൾക്കില്ലല്ലോ? ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കാനുമാവില്ല. പിന്നെങ്ങനെ സൂക്ഷിക്കാനാണ്?

അതിനിടയ്ക്ക്, പരിശോധനയിൽ പിടികൂടിയ ചില ഹോട്ടലുകൾക്ക് കാരണം കാണിക്കൽ (Show Cause) നോട്ടീസ് നൽകിയെന്ന് ഒരു വാർത്ത കേട്ടു. കേട്ടപ്പോൾ ചിരിയാണ് വന്നത്. മോശം ഭക്ഷണം നൽകിയതിന് എന്തോന്ന് കാരണം കാണിക്കാൻ?!

പക്ഷേ ഒരു ഹോട്ടലുകാരൻ സത്യസന്ധമായി കാരണം ബോധിപ്പിച്ചാൽ അതെങ്ങനെയിരിക്കും? ഭാവന അഴിച്ച് വിട്ടാൽ ദാ താഴെ കാണുന്നത് പോലിരിക്കും, ആ ഷോ കോസ് നോട്ടീസിനുള്ള മറുപടി.
**********************
ബഹുമാനപ്പെട്ട സാർ,

പഴകിയ ഭക്ഷണം വേണമെന്ന് വെച്ചിട്ട് വിളമ്പുന്നതല്ല. വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണം മുഴുവൻ ചിലവാകില്ല. അത് ഫ്രിഡ്ജിലോ ഫ്രീസറിലോ കയറ്റുകയല്ലാതെ മറ്റ് മാർഗ്ഗമില്ല. കളയുന്നതെങ്ങനെ? പലചരക്ക് സാധനങ്ങളുടെ തീപിടിച്ച വില സാറിനും അറിയുന്നതല്ലേ ? മീനും ഇറച്ചിക്കും വില പറയുകയും വേണ്ട. ഇതൊക്കെ മാസങ്ങളോളം ഫ്രിഡ്ജിൽത്തന്നെ വെക്കാറാണ് പതിവ്. എന്നാലും ചൂടാക്കി കൊടുത്താൽ രുചി വ്യത്യാസമൊന്നും ആർക്കും മനസ്സിലാകില്ല. അതുകൊണ്ട് കാലങ്ങളായി ഞങ്ങൾ ഈ സിസ്റ്റം തന്നെയാണ് തുടർന്ന് പോകുന്നത്.

അഥവാ ഒരു ഭക്ഷ്യ വിഷബാധ ഉണ്ടായാലും അവരെല്ലാവരും തൊട്ടടുത്തുള്ളവർ ആകണമെന്നില്ലല്ലോ? അതുകൊണ്ട് തിരികെ വന്ന് ഹോട്ടൽ തല്ലിപ്പൊളിക്കാൻ ആരും നിൽക്കില്ല. ഇനി അഥവാ ഇതുപോലെ വല്ലപ്പോഴും പിടിക്കപ്പെട്ടാലും ഊരിപ്പോരാൻ എത്രയോ വഴികളുണ്ട്. ഒന്നാമത് ഈ പരിശോധനയൊക്കെ വല്ലപ്പോഴുമല്ലേ? കുറച്ച് നാളത്തേക്ക് അടപ്പിക്കുമെന്നല്ലാതെ സ്ഥിരമായി ലൈസൻസ് റദ്ദാക്കുന്ന പരിപാടിയൊന്നും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇല്ലല്ലോ? റദ്ദാക്കിയാലും വേറൊരു പേരിൽ അൽപ്പദിവസത്തിനകം അതേ സ്ഥലത്ത് ഹോട്ടൽ വീണ്ടും പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനാവും. കുറച്ച് കാശ് ചിലവാക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് മാത്രം. പിടിക്കപ്പെടുന്ന ഹോട്ടലുകളുടെ പേരുവിവരങ്ങൾ കൃത്യമായൊന്നും മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ വരാറില്ല എന്നതും പഴകിയ ഭക്ഷണം പിടിച്ച ഹോട്ടലാണെന്ന് ബോർഡൊന്നും ഹോട്ടലുകൾക്ക് മുന്നിൽ തൂക്കാത്തതും ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്.

മോശം ഭക്ഷണം നമ്മുടെ പരിചയക്കാർക്കൊന്നും കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. ഞങ്ങൾ മറ്റൊരു ഹോട്ടലിൽ പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല ബോദ്ധ്യവുമുണ്ട്.

സ്ഥിരമായി ഓസിന് ഭക്ഷണം കൊണ്ടുപോകുന്ന വകുപ്പ് മേധാവികളും അധികാരികളുമുണ്ട്. അവർക്ക് പോലും നമ്മൾ ഇത്തരം ഭക്ഷണം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഓസിനാകുമ്പോൾ അൽപ്പം മോശം ഭക്ഷണം കൊടുത്താലും പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല സാറേ. സാറിന് തന്നെ എത്ര പ്രാവശ്യം തന്നിരിക്കുന്നു. എന്തായാലും ഇതുവരെ സാറിനടക്കം ആർക്കും ഭക്ഷവിഷബാധ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലോ. ഉണ്ടായാലും നിങ്ങളാരും വലിയ പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കുകയുമില്ലെന്നറിയാം. ഓസിനാണ് കൊണ്ടുപോയതെന്ന് വെളിയിൽ അറിഞ്ഞാൽ മാനക്കേടല്ലേ?

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നിയമങ്ങളൊന്നും കർശനമല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഇതൊക്കെ ഒരു ചടങ്ങ് എന്നതിനപ്പുറം അത്ര വലിയ കുറ്റമൊന്നും അല്ലല്ലോ ? ഇതിൻ്റെ പേരിൽ ഏതെങ്കിലും ഹോട്ടലുടമ ജയിൽ ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ ? ഏതെങ്കിലും ഹോട്ടലുടമയെ തൂക്കിക്കൊന്നിട്ടുണ്ടോ ? വലിയ വലിയ മദ്യദുരന്തങ്ങൾക്ക് കാരണക്കാരായവർ വരെ തൂക്കുമരമൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല. പിന്നല്ലേ ഒരു ഭക്ഷവിഷബാധ.

ഇടയ്ക്കിടെ വിമാനാപകടങ്ങൾ ഉണ്ടായി കുറേപ്പേർ മരിക്കുന്നില്ലേ? എന്നുവെച്ച് ആരെങ്കിലും വിമാനത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യാതിരിക്കുന്നുണ്ടോ? അതുപോലെതന്നെയാണ് ഇതും. വല്ലപ്പോഴും ഒരു വിഷബാധയും കഷ്ടകാലത്തിന് ഒരു മരണവും ഉണ്ടായെന്ന് വെച്ച് എല്ലാ ദിവസവും ഫ്രഷ് ഭക്ഷണം വിളമ്പാനൊന്നും ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള ഹോട്ടലുകാർ മെനക്കെടാൻ പോകുന്നില്ല സാറേ. അപകടം ഉണ്ടായെന്ന് വെച്ച് ആരും ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതിരിക്കാനും പോകുന്നില്ല.

സാറ് ഈ കാരണം കാണിക്കൽ നോട്ടീസ് തന്നത്, ഇപ്പോളത്തെ ഈ ബഹളങ്ങൾ കാരണമല്ലേ? ഇതൊന്ന് കെട്ടടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഈ ഫയലുകളൊക്കെ എവിടാണെന്ന് സാറിന് പോലും നിശ്ചയമുണ്ടാകില്ല. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ഞങ്ങള് ലൈസൻസോട് കൂടെയല്ലേ ഹോട്ടൽ നടത്തുന്നത്. ലൈസൻസ് പോലും ഇല്ലാത്ത എത്ര ഹോട്ടലുകളെയാണ് ഈ ബഹളത്തിനിടയ്ക്ക് പിടിച്ചത്. ഈ രാജ്യത്ത് അത്രേയുള്ളൂ സാറേ കാര്യങ്ങൾ. ആർക്കും എന്തുമാകാം. എന്തെങ്കിലും ഏടാകൂടത്തിൽ ചെന്ന് പെട്ടാലും ഏതെങ്കിലും പാർട്ടിക്കാരെയോ നേതാക്കന്മാരെയോ ഇടപെടുത്തി ഊരിപ്പോകാനൊന്നും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല.

വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ അങ്ങനെയാണ് ഇങ്ങനെയാണ് അതുപോലൊക്കെ ആയിക്കൂടേന്ന് വെളിനാട്ടിൽ പോയി വന്ന ചില പരിഷ്ക്കാരികൾ ഉപദേശിക്കുന്നത് കേൾക്കാറുണ്ട്. അതൊക്കെ വിദേശത്ത്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെയേ നടക്കൂ സാറേ. അതുകൊണ്ടല്ലേ മേരാ ഭാരത് മഹാൻ എന്ന് പറയുന്നത്.

സാറിന് കാരണങ്ങൾ ബോധിച്ചെന്ന് കരുതുന്നു. ഹോട്ടൽ നാളെ മുതൽ തുറന്ന് പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുമതിയുണ്ടാകണം. ഇനീം വൈകിയാൽ, ഈ പരിശോധനയുടെ തലേന്ന് വീട്ടിലെ ഫ്രിഡ്ജിലേക്ക് മാറ്റിയ കുറേ ഇറച്ചിയും മീനും തീർത്തും മോശമായിപ്പോയെന്ന് വരും. ഫോർമലിനിൽ ഇട്ട ഇറച്ചീം മീനും ഫ്രിഡ്ജിൽ വെക്കുന്നതിന് ഒരു പരിധിയുണ്ടെന്ന് സാറിനറിയാമല്ലോ? ഇറച്ചിക്കടേന്നും ഫീഷ് മാർക്കറ്റീന്നും എത്ര ദിവസം പഴകീട്ടാണ് ഞങ്ങൾക്ക് തന്നതെന്ന് അവന്മാർക്ക് പോലും ഇപ്പോൾ ഓർമ്മ കാണില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇനീം വൈകിപ്പിച്ചാൽ അതെല്ലാം എടുത്ത് കായലിൽ കളയേണ്ടി വരും. അതും സമ്മതിക്കില്ല കുറേ തലതെറിച്ച പരിസ്ഥിതി വാദികൾ. സാറിൻ്റെ ‘പൂർണ്ണ സഹകരണം‘ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്….

ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ
പ്രൊപ്രൈറ്റർ
ഫ്രഷ് ഫുഡ് ഓൺലി റസ്റ്റോറൻ്റ്
കിനാശ്ശേരി പി. ഓ.
ഖേരളം

കൊച്ചിൻ പോർട്ട് ട്രസ്റ്റിൽ നിന്ന് സൂപ്രണ്ടിങ് എൻജിനീയർ ആയി വിരമിച്ച വ്യക്തിയാണ് 67 കാരനായ പോളേട്ടൻ Paul Padinjarekara. തൻ്റെ അറുപതാം പിറന്നാൾ 60 മൈൽ (100കിമീ തികച്ച്) ഓടി അദ്ദേഹം ആഘോഷിച്ചത് അന്ന് വാർത്തയായിരുന്നു.

ഒരുപാട് മാരത്തോണുകളും (41 കിമീ) ഹാഫ് മാരത്തോണുകളും (21 കിമീ) അൾട്രാ മാരത്തോണുകളും (210, 161, 110, 100 കിമീ) മറ്റ് ദീർഘദൂര ഓട്ടങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടുള്ള പോളേട്ടൻ ഈ മാസം 21 ന് (21 Nov 2021) തൻ്റെ നൂറാമത്തെ മാരത്തോൺ ഓടാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്.

സ്പൈസ് കോസ്റ്റിൻ്റെ കൊച്ചിൻ മാരത്തോൺ റൂട്ടിലൂടെയുള്ള ഈ 42 കി.മീ. ഓട്ടത്തിൽ Soles Of Cochin (Cochin Runners) ക്ലബ്ബിന്റെ മറ്റ് 100 ഓട്ടക്കാരും പോളേട്ടനൊപ്പം 42 കിമീ ഓടുന്നു. കൂടാതെ 200ൽപ്പരം ഓട്ടക്കാർ 21 കിമീ ദൂരം ഓടുന്നു.

പ്രായം വെറുമൊരു നമ്പർ മാത്രമാണെന്ന് പലവട്ടം തെളിയിച്ചിട്ടുള്ള പോളേട്ടന് എല്ലാവിധ ആശംസകളും നേരുന്നു.

പോളേട്ടൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ മാനം കാക്കാൻ ഏത് കണ്ടം വഴി ഓടി രക്ഷപ്പെടണമെന്ന് അറിയാതെ പകച്ച് നിൽക്കുകയാണ് എൻ്റെ വാർദ്ധക്യം. എന്നിരുന്നാലും കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, കിതച്ച് നുരയും പതയും തുപ്പിയിട്ടാണെങ്കിലും അര മാരത്തോൺ ഓടാൻ ഞാനും കൂടുമായിരുന്നു.

വാൽക്കഷണം:- കേരളത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരു വ്യക്തിയും ഒരു ക്ലബ്ബും ഇങ്ങനെയൊരു നേട്ടം കൈവരിക്കാൻ പോകുന്നത്. ഇതിലൊരു വാർത്തയും സന്ദേശവും ഉണ്ടെന്ന് കരുതുന്ന മാദ്ധ്യമങ്ങൾ അതൊന്ന് ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ആത്മാർത്ഥമായും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

വ്യായാമത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിത്യേന നടത്തുന്ന ഓട്ടത്തിന്റെ വിവരങ്ങൾ ഫേസ്ബുക്കിൽ പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ പലരും വന്ന് അത്ഭുതം കൂറാറുണ്ട്. ഞാൻ ചെറിയ ഓട്ടക്കാരൻ മാത്രമാണ്. എന്നേക്കാൾ വലുതായി ഓടുന്നവർ അതിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അത് വായിക്കുന്നവരുടെ അത്ഭുതം എവറസ്റ്റോളമാകുമായിരുന്നു. എന്തായാലും ഇതേപ്പറ്റി വിളിച്ചുപറയുന്ന ആളെന്ന നിലയ്ക്ക്, പലരുടേയും ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയേണ്ട ബാദ്ധ്യതയും എനിക്കാണ്.

എങ്ങനെ ഓട്ടത്തിലേക്ക് അഥവാ ദീർഘദൂര ഓട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കാം എന്ന് ആലോചനയുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ഫേസ്ബുക്കിൽ പങ്കുവെച്ച ഒരു കമന്റ് അൽപ്പം മാറ്റങ്ങളോടെയും കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളോടെയും ഇവിടെ എടുത്തെഴുതുന്നു.

1. മാനസ്സികമായി തയ്യാറെടുക്കുക. എനിക്ക് പറ്റും എന്ന് ഉറച്ച് തീരുമാനിക്കുക, മനസ്സിനെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുക.

2. അതിരാവിലെ (രാവിലെ 6 മണിക്ക് മുൻപ്) ഓടാൻ ശ്രമിക്കുക. പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിലെ ചൂട് പരിഗണിച്ച്.

3. ആ സമയമായതുകൊണ്ട് കൂടെ ഓടാൻ ഒരാളെയെങ്കിലും സംഘടിപ്പിക്കുക. നമുക്കെന്തെങ്കിലും അപകടം ഓട്ടത്തിനിടയ്ക്ക് സംഭവിച്ചാൽ അതറിയാൻ ഒരാളെങ്കിലും ഉണ്ടാകണം എന്നതുകൊണ്ടാണ് പങ്കാളി ആവശ്യമാകുന്നത്.

4. പറ്റുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ വേഗത്തിൽ ഓടിത്തുടങ്ങുക. കിതപ്പ് വരുന്ന ഒരു പോയന്റിൽ ഓട്ടം നിർത്തരുത്. എന്തെന്നുവെച്ചാൽ ആ കിതപ്പ് ഇതുവരെ ചെയ്യാതിരുന്ന കടുത്ത ഒരു ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു മെഷീൻ്റെ ചൂടും പുകയും മാത്രമാണ്. കുറച്ചുനേരം കൂടെ എങ്ങനെയെങ്കിലും പിടിച്ച് നിന്നാൽ ശരീരം (പ്രത്യേകിച്ച് ശ്വാസകോശം) ഹൃദയത്തിന്റെ ആ ഉയർന്ന പമ്പിങ്ങിനോട് താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കും.

5. എങ്കിലും കിതപ്പ് തീരെ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു സമയം ഓട്ടം നിർത്താം. പക്ഷേ നിന്ന് കളയരുത്. നീട്ടി വലിച്ച് നടക്കണം. ഹാർട്ട് പമ്പിങ്ങ് തീരെയങ്ങ് കുറയാൻ അനുവദിക്കരുത്. കിതപ്പ് അൽപ്പം കുറഞ്ഞെന്ന് കാണുമ്പോൾ കടിച്ച് പിടിച്ച് വീണ്ടും ഓടുക.

6. തുടക്കക്കാരൻ/ക്കാരി എന്ന നിലയിൽ 1കിമീ ഇത്തരത്തിൽ ഓടിയും നടന്നും മുന്നോട്ട് പോകാൻ പറ്റിയാൽ വിജയിച്ചു.

7. ഈ ദൂരം ഒരാഴ്ച്ച തുടരുക. ഇതിനിടയ്ക്ക് കിതപ്പ് വരുമ്പോഴുള്ള നടത്തം കുറച്ച് കൊണ്ടുവരുക. പിന്നീടത് പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുക. അപ്പോഴേക്കും കിതപ്പിന് ഒരു താളം വന്നിരിക്കും.

8. അങ്ങനെ നിർത്താതെ 1കിമീ ഓടുമെന്നായാൽ ദൂരം നേരെ 2 കിമീ ആക്കുക. 2 ആഴ്ച്ച ഇതേ മെത്തേഡ് ഉപയോഗിച്ച് ആ ദൂരം നിർത്താതെ ഓടുക. അങ്ങനെയങ്ങനെ ദൂരം കൂട്ടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുക.

9. ഓടുമ്പോൾ ഇടുന്ന ഷൂ ശ്രദ്ധിക്കണം. അധികം ഇറുകിയത് ഇട്ടാൽ ഷൂ ബൈറ്റ് ഉറപ്പ്. ചെറിയ ലൂസ് ഉണ്ടാകുന്നതാണ് നല്ലത്. സാധാരണ നടത്തത്തേക്കാൾ കാലുകൾ തീർച്ചയായും വികസിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഷൂ ശ്രദ്ധിക്കണം. പാദരക്ഷ കാരണം പരിക്ക് പറ്റാതെ നോക്കണം. പറ്റിയാലും പാദരക്ഷകൾ മാറ്റി മാറ്റി ശരിയായത് കണ്ടെത്തണം.

10. ആഴ്ച്ചയിൽ ഒരു ദിവസം ഏത് വ്യായാമത്തിനും അവധി കൊടുക്കണം. അതെന്ന് വേണമെന്ന് മറ്റ് സൗകര്യങ്ങളും അസൗകര്യങ്ങളും കണക്കിലെടുത്ത് തീരുമാനിച്ചോളൂ.

11. ഇത്രയുമൊക്കെ ശരിയായാലും മുടങ്ങാതെ ഓടാൻ തുടങ്ങുന്നതോടെ പരിക്കുകൾ ഓരോന്നോരോന്നായി വരാൻ തുടങ്ങും. കണങ്കാൽ, മസിലുകൾ, കാഫ്, തുട, എന്ന് തുടങ്ങി ഐ.ടി.ബാൻഡ് വരെ പണി തന്നെന്നിരിക്കും. അങ്ങനെയൊരു വേദന വന്നാലുടനെ നിർത്തിക്കളയരുത്. അൽപ്പസ്വൽപ്പം വേദന സഹിച്ച് കുറച്ച് ദൂരമെങ്കിലും (അതായത് 2കിമീ ഓടുന്ന സമയത്ത് 1കിമീ എങ്കിലും) ഓടണം. മെല്ലെ മെല്ലെ വേദന വിട്ടൊഴിയും. അതല്ല നിയന്ത്രണം വിടുന്ന വേദനയാണെങ്കിൽ സ്വയം ജഡ്ജ് ചെയ്ത് വേണമെങ്കിൽ ഒരു മാസമോ വേദന മാറുന്നത് വരെയോ റസ്റ്റ് എടുക്കുക. പിന്നീട് വീണ്ടും ഒന്നേന്ന് തുടങ്ങുക. മതി. തിരിച്ചുവരവിൽ വേദനകൾ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. ഉണ്ടായാൽ ഒരു സ്പോർട്ട് ഡോക്ടറുടെ വൈദ്യപരിശോധനയും ഉപദേശങ്ങളും സ്വീകരിക്കേണ്ടി വരും. ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും ഈ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം വഴി ദീർഘദൂര ഓട്ടം സ്വായത്തമാക്കാൻ കഴിയുക തന്നെ ചെയ്യും.

12. സ്ട്രാവ (Strava) പോലുള്ള ആപ്പുകൾ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഫോണിൽ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യുക. നമ്മൾ ഓടുന്ന ദൂരം, സമയം, കത്തിക്കുന്ന കലോറി, എലിവേഷൻ, വേഗം, റൂട്ട് മാപ്പ് എന്നിങ്ങനെ അവശ്യമായ പല വിവരങ്ങളും അത് നമ്മൾക്ക് നൽകും. അത് സ്ഥിരമായി പരിശോധിക്കുന്നതിലൂടെ പുതിയൊരു കൌതുകവും ഓട്ടം മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള ഊർജ്ജവും നമുക്കുണ്ടാകും.

വാൽക്കഷണം:- ഓടുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ നേരെ ഒറ്റ ഓട്ടം വെച്ച് കൊടുക്കരുത്. കൈയും കാലും അരക്കെട്ടും കഴുത്തുമൊക്കെ ഒന്നിളക്കി അൽപ്പസ്വൽപ്പം വാമപ്പ് നടത്തിയശേഷം വേണം ഓടാൻ. ഓട്ടം കഴിഞ്ഞാൽ വാമപ്പിന് ചെയ്ത അതേ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം കൂടുതൽ ചെയ്യുകയും വേണം

തമിഴ് നടൻ വിജയ്, വോട്ട് ചെയ്യാൻ സൈക്കിളിൽ പോളിങ്ങ് ബൂത്തിലേക്ക് പോയതിന്റെ രാഷ്ട്രീയം, ഓൺലൈനിൽ പല സുഹൃത്തുക്കളും ചർച്ച ചെയ്ത് കണ്ടു. അതിലൂടെ അദ്ദേഹം നൽകാൻ ശ്രമിച്ച സന്ദേശത്തെ ഞാനും അനുകൂലിക്കുന്നു. പക്ഷേ ആ സൈക്കിൾ സവാരിയിൽ മറ്റ് ചില വിയോജിപ്പുകൾ എനിക്കുണ്ട്.

മേൽപ്പറഞ്ഞ സംഭവത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നെങ്കിലും വീഡിയോ അൽപ്പം മുൻപാണ് കണ്ടത്. അത് കണ്ടിട്ടുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലാകും എത്ര അപകടകരമായ രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹത്തെ പൊലീസുകാരും മാദ്ധ്യപ്രവർത്തകരും ആരാധകരും അടക്കമുള്ള സംഘം പിന്തുടരുന്നതെന്ന്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈക്കിളിന് മുന്നിൽ ഒരു സ്ക്കൂട്ടറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ ക്യാമറയുമായി ഒരാൾ പുറം തിരിഞ്ഞിരുന്ന് രംഗങ്ങൾ പകർത്തുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള ഇരുചക്രവാഹനങ്ങൾ കാര്യമായ അകലം പാലിക്കാതെയാണ് വിജയിനൊപ്പം കത്തിച്ച് പിടിക്കുന്നത്. സാമാന്യം നല്ല വേഗത്തിലാണ് വിജയ് സൈക്കിൾ ഓടിക്കുന്നത്.

ആ പോകുന്ന പോക്കിൽ ഏതെങ്കിലും രണ്ട് വാഹനങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നുരസിയാൽ കളി കാര്യമാകാൻ അത് മതി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ പോകുന്ന വാഹനങ്ങൾക്ക് അവിചാരിതമായി ബ്രേക്കിടേണ്ടി വന്നാലും അത്യാഹിതങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. അത്രയ്ക്ക് കട്ടകുത്തിയാണ് എല്ലാവരും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. പാരീസിലെ പാപ്പരാസികൾ, ബൈക്കിൽ ഒരു വി.വി.ഐ.പി.യുടെ കാറിനെ പിന്തുടർന്ന് ജീവഹാനി വരെയുണ്ടാക്കിയ സംഭവം ചരിത്രത്തിലെ കറുത്ത ഏടുകളിലാണ് സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുള്ളതെന്ന് ഓർമ്മ വേണം.

എന്തെങ്കിലും അപകടം പിണഞ്ഞാൽ, അതിന്റെ ആഘാതം കുറച്ചേക്കാൻ ഉപകരിക്കുന്ന ഹെൽമെറ്റ് എന്ന ശിരോകവചം വിജയ് ധരിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് ഇടയ്ക്കൊക്കെ സൈക്കിൾ ഓടിക്കുന്ന ഒരാളെന്ന നിലയ്ക്ക് എന്നെ ഏറെ അലോസരപ്പെടുത്തിയത്. അദ്ദേഹം ഹെൽമറ്റ് വെച്ച് സൈക്കിൾ ചവിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ, എത്ര ചെറിയ ദൂരം സഞ്ചരിക്കുമ്പോളും ഇരുചക്രവാഹനങ്ങൾ (മോട്ടോറും അല്ലാത്തതും) ഉപയോഗിക്കുന്നവർ ഹെൽമറ്റ് വെക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത കൂടെ ഒരു സന്ദേശമായി മാറുമായിരുന്നു.

വിജയ്, തമിഴിലെ താരമൂല്യവും സ്വീകാര്യതയുമുള്ള ഒരു സിനിമാക്കാരൻ മാത്രമല്ല. ഭാവിയിൽ കക്ഷി രാഷ്ട്രീയത്തിലിറങ്ങുമെന്നും അടുത്ത തലമുറയുടെ മുഖ്യമന്ത്രി വരെ ആയേക്കുമെന്നും തമിഴ് മക്കൾ ഉറ്റ് നോക്കുന്ന ഒരു വി.വി.ഐ.പിയാണ്. സിനിമാ സെറ്റുകളിൽ ഇതിനേക്കാൾ അപകടം പിടിച്ച സ്റ്റണ്ട് രംഗങ്ങളിൽ വിജയിനെപ്പോലുള്ള സൂപ്പർതാരങ്ങൾ തകർത്ത് അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. പക്ഷേ അപ്പോഴൊക്കെ അപകടസാദ്ധ്യതകൾ കണക്കിലെടുത്ത് എല്ലാ മുൻ‌കരുതലുകളും അവർ കൈക്കൊള്ളാറുണ്ട് എന്ന് തന്നെയാണ് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത്. അത്രയ്ക്ക് പോലും കരുതൽ ഈ സമയത്ത് വിജയോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെയുള്ളവരോ കൈക്കൊണ്ടിട്ടില്ല. കോടികൾ കിടന്ന് മറിയുന്ന സിനിമാ വ്യവസായമാണ് ഇത്തരം സൂപ്പർതാരങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിച്ചാൽ സ്തംഭിക്കുന്നെതെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയുന്ന കാര്യമാണെന്നിരിക്കേ തികച്ചും അശ്രദ്ധമായ ഒരു സൈക്കിൾ യാത്രയായിരുന്നു അതെന്ന് പറയാതെ വയ്യ.

തമ്പീ വിജയ്…… തമിഴ് എഴുത തെരിയാത്. ഇത് മൊഴിമാറ്റി ആരെങ്കിലും താങ്കളിലേക്ക് എത്തിച്ച് തന്നാൽ, ഇതുപോലുള്ള സന്ദർഭങ്ങളിൽ കൂടൂതൽ കരുതൽ വേണമെന്ന ഒരഭ്യർത്ഥനയായി ഇതിനെ കണക്കാക്കണം. അതിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ട്. തമിഴ് സിനിമാ ലോകത്തിന് താങ്കൾ വെരുമൊരു നടികർ മാത്രമല്ല. ഞങ്ങൾ മലയാളികളുടെ തീയറ്ററുകളും പലപ്പോഴും നിറഞ്ഞോടുന്നത് താങ്കളുടെ സിനിമകൾ കാരണമാണ്. താങ്കളെപ്പോലുള്ളവരുടെ ഓരോ നീക്കങ്ങളിലും ചെയ്തികളിലും അനേകം പേരുടെ അന്നം കൂടെ പേരെഴുതി ചേർത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതെപ്പോഴും ഓർമ്മയിലുണ്ടാകണം. നൺ‌റി. വണക്കം.

കോവിഡ് മൂന്നാംഘട്ട വ്യാപനം ശക്തമാകുമ്പോൾ സംസ്ഥാനങ്ങൾ കൂടുതൽ കടുത്ത നടപടികളിലേക്ക് കടക്കുന്നത് സ്വാഭാവികം. പക്ഷേ, കേരളത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ പാർട്ടിക്കാർ പരസ്പരം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന ഏർപ്പാട് നിർത്തി. കൂടുതൽ ആളെക്കൂട്ടുന്നവർ കൂടുതൽ ശക്തൻ എന്നത് മനസ്സിലാക്കി അന്തിച്ച് നിൽക്കുകയാണ് കൊറോണ വൈറസ്. അതിനുമുണ്ടാകില്ലേ മനുഷ്യൻ എന്ന ജന്തുവിനോട് സ്വാഭാവികമായ ഒരു ജീവഭയം !

കേരളത്തിൽ നിന്ന് കർണ്ണാടകത്തിലേക്ക് വരുന്നവർക്ക് കോവിഡ് ടെസ്റ്റ് റിസൽറ്റ് കൈവശം വേണമെന്ന നിയമം കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ച്ചയായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് മുതലെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കർണ്ണാടകയിലെ പൊലീസുകാരാണ്. ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ എത്തുന്ന ഓരോ ദീർഘദൂര ബസ്സുകളിലും പൊലീസുകാർ പരിശോധന നടത്തുന്നുണ്ട്. (മറ്റ് വാഹനങ്ങളുടെ കാര്യം എങ്ങനെയാണെന്ന് അറിയില്ല)

മൂന്ന് ദിവസം മുൻപ്, എന്റെ ഒരു സഹപ്രവർത്തകയുടെ ഭർത്താവ്, കേരളത്തിൽ ടെസ്റ്റ് നടത്തി സർട്ടിഫിക്കറ്റുമായി കർണ്ണാടകത്തിലേക്ക് വന്നു. ടെസ്റ്റ് റിസൽറ്റില്ലാതെ ബസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റ് യാത്രക്കാരിൽ നിന്ന് 200 രൂപ വീതമാണ് കർണ്ണാടക പൊലീസ് കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്നത്. ഇങ്ങനെയൊരു സൌകര്യം ഉണ്ടെന്ന് അറിയുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു ബസ്സിൽ അത്തരത്തിൽ 20 യാത്രക്കാരെങ്കിലുമുണ്ട്. ഒരു ദിവസം സ്റ്റേറ്റ് വിട്ട് സ്റ്റേറ്റിലേക്ക് കടക്കുന്ന ദീർഘദൂര ബസ്സുകൾ നൂറുകണക്കിനാണ്. അതിർത്തിയിൽ ചെക്കിങ്ങ് നടത്തുന്ന പൊലീസുകാർ ഒരൊറ്റ ദിവസമുണ്ടാക്കുന്നത് ലക്ഷങ്ങളാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കൂടുതൽ കണക്കുകളൊന്നും ആവശ്യമില്ലല്ലോ ?

കോവിഡ് പടരാതിരിക്കുകയാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ, ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അക്കമിട്ട് പറയാം.

1. ടെസ്റ്റ് റിസൽറ്റ് ഇല്ലാത്തവരെ ബസ്സിൽ കയറാൻ ബസ്സുകാർ അനുവദിക്കരുത്.

2. ടെസ്റ്റ് റിസൽറ്റിലും കള്ളത്തരം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ശരിക്കും ടെസ്റ്റ് നടത്തണമെങ്കിൽ 1400 രൂപ, ടെസ്റ്റ് നടത്താതെ നെഗറ്റീവ് റിപ്പോർട്ട് മാത്രം മതിയെങ്കിൽ 700 രൂപ എന്ന തരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആശുപത്രികളുമുണ്ട് കേരളത്തിൽ. അത്തരം കേന്ദ്രങ്ങൾ കണ്ടെത്തി നടപടി സ്വീകരിക്കുക.

3. ഇതൊന്നും പറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ കുറഞ്ഞപക്ഷം RTPCR ടെസ്റ്റെങ്കിലും നടത്താനുള്ള നടപടികൾ എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളും സ്വീകരിക്കുക. വാഹനത്തിൽ വരുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരാ‍ൾ പോസിറ്റീവാണെന്ന് കണ്ടാൽ അയാളെയും അടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന ആൾക്കാരെയും, അല്ലെങ്കിൽ ബസ്സിലുള്ള മുഴുവൻ പേരെയും ക്വാറന്റൈനിലേക്ക് മാറ്റുക.

കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും നടപ്പിലാക്കാം. അല്ലാതെ കൊറോണ വ്യാപനം, പൊലീസുകാർക്ക് കീശ വീർപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധി മാത്രമാക്കി മാറ്റുന്നത് സകലമാന ജനങ്ങളോടും ആരോഗ്യരംഗത്തോടും ചെയ്യുന്ന ദ്രോഹമാണ്.

വാൽക്കഷണം:- കർണ്ണാടകയിൽ കോവിഡ് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ 700 രൂപ മതിയെന്നിരിക്കെ കേരളത്തിൽ ഇരട്ടിപ്പണം ഇതേ ടെസ്റ്റിന് ഈടാക്കുന്നുണ്ടെന്നത് മറ്റൊരു തട്ടിപ്പ്. കോവിഡ് ആരംഭിച്ച് വർഷം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടും രാജ്യവ്യാപകമായി ടെസ്റ്റ് ചാർജ്ജ് ഏകീകരിക്കാതെ മറ്റൊരു തട്ടിപ്പിന് കൂട്ടുനിൽക്കുകയാണ് സർക്കാരുകൾ.

സെപ്റ്റംബർ 21 തിങ്കളാഴ്ച്ച, കോവിഡ് ടെസ്റ്റ് നടത്താൻ BBMP യുടെ ആരോഗ്യ വകുപ്പ് വനിതാ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസിലെത്തി. ഞാനടക്കം 38 ജീവനക്കാരാണ് ടെസ്റ്റിന് വിധേയരായത്. ടെസ്റ്റ് നടത്താൻ വന്ന മൂന്ന് വനിതകളും ഒരു കാറിൽ സാധാരണ വേഷത്തിലാണ് വന്നിറങ്ങിയത്.

അവർക്കിരിക്കാൻ കസേരകളും മേശയും സജ്ജീകരിച്ച് നൽകി അരമണിക്കൂറിനകം ടെസ്റ്റ് ആരംഭിച്ചു. ആ സമയത്ത് മൂന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥ സ്ത്രീകളിൽ ഒരാൾ PPE അണിഞ്ഞു. 25 പേർക്കുള്ള റാപ്പിഡ് ടെസ്റ്റ് കിറ്റുകൾ മാത്രമാണ് അവരുടെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നത്. അത്രയും പേർക്ക് റാപ്പിഡ് ടെസ്റ്റും RT-PCR ടെസ്റ്റും നടത്തും. ബാക്കിയുള്ള 13 പേർക്ക് RT-PCR ടെസ്റ്റ് മാത്രം നടത്തി രണ്ട് ദിവസത്തിനകം എല്ലാവരുടേയും റിസൽറ്റിനൊപ്പം അറിയിക്കുമെന്നാണ് പറഞ്ഞത്.

ആന്റിജൻ (റാപ്പിഡ് ടെസ്റ്റ്) റിസൽറ്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ പിരിയുന്നതിന് മുന്നേ കിട്ടി. ലിസ്റ്റിൽ ഇരുപത്തഞ്ചാമത്തെ ജീവനക്കാരനായ മുകേഷ് (ശരിയായ നാമം അല്ല) കോവിഡ് പോസിറ്റീവ് !! അദ്ദേഹത്തിനാകട്ടെ യാതൊരു രോഗലക്ഷണവും ഇല്ല. ആയതിനാൽ സംശയനിവാരണത്തിനായി മുകേഷിനെ ഞങ്ങൾ അപ്പോൾത്തന്നെ തൊട്ടടുത്ത സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലേക്ക് അയച്ച് RT-PCR ടെസ്റ്റ് നടത്തിച്ചശേഷം വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞുവിട്ട് ഐസൊലേഷനിൽ ആക്കി.

അടുത്ത ദിവസം മുകേഷിന്റെ RT-PCR റിസൽറ്റ് സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് വന്നു. അതിലും മുകേഷ് കോവിഡ് പോസ്റ്റിറ്റീവ്!! ആയതിനാൽ മുകേഷിനോട് ഐസൊലേഷനിൽ തുടരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പക്ഷേ മുകേഷിന്റെ സ്വാബ് കൊണുപോയ വകയിൽ BBMP യിൽ നിന്ന് ഇതുവരെ RT-PCR റിസൽറ്റ് വന്നിട്ടില്ല.

സെപ്റ്റംബർ 22 ചൊവ്വാഴ്ച്ച മറ്റൊരു ജീവനക്കാരനായ റഫീക്ക് കോവിഡ് പോസിറ്റീവ് ആണെന്ന് RT-PCR ഫലം വന്നു. ആന്റിജൻ ടെസ്റ്റിൽ റഫീക്ക് നെഗറ്റീവ് ആയിരുന്നു. റഫീക്കിനും ഇതുവരെ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. എങ്കിലും അയാളേയും ഞങ്ങൾ ഐസൊലേഷനിൽ ആക്കി. അതിന് മുൻപ് പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രിയിൽ പോയി റഫീക്ക് RT-PCR ടെസ്റ്റ് നടത്തി. അതിന്റെ റിസൽറ്റ് വന്നപ്പോൾ റഫീക്ക് കോവിഡ് നെഗറ്റീവ് !! ഞങ്ങൾ ഇതിൽ ഏത് റിസൽറ്റിനെ വിശ്വസിക്കണം ?

രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിൽ റഫീക്കും മുകേഷും RT-PCR ടെസ്റ്റുകൾ നടത്തിയത് യഥാക്രമം 3600 രൂപയ്ക്കും 2500 രൂപയ്ക്കുമാണ്. 500 രൂപയ്ക്ക് ഇതേ ടെസ്റ്റ് നടത്താമെന്ന് ഓൺലൈനിൽ കാണുന്നുമുണ്ട്. ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും രാജ്യത്ത് കോവിഡ് ടെസ്റ്റ് നടത്തുന്നതിനുള്ള ചിലവ് ഏകീകരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, കോവിഡിന്റെ പേരിൽ വലിയ തട്ടിപ്പ് നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തറപ്പിച്ച് പറയാനാകും. ഈ രോഗത്തിന്റെ പേരിൽ ചികിത്സാരംഗത്ത് പലരും വലിയ കൊയ്ത്താണ് നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലെന്നാണോ അതോ അറിഞ്ഞിട്ടും കൂട്ടുനിൽക്കുകയാണോ എന്ന് വ്യക്തമാക്കണം.

കോവിഡ് ടെസ്റ്റ് നടത്താൻ വന്ന മൂന്ന് സ്ത്രീകളിലേക്ക് തിരിച്ച് വരാം. അവരിൽ ഒരാൾ മാത്രമാണ് കമ്പനിയിലേക്ക് വന്ന് കയറിശേഷം PPE അണിഞ്ഞത്. ടെസ്റ്റിന് മുന്നേ, ടെസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നവർ, അഡ്രസ്സ് കൊടുക്കാനും രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാനും OTP നൽകാനുമൊക്കെയായി കുറഞ്ഞത് 5 മിനിറ്റ് മറ്റ് രണ്ട് സ്ത്രീകൾക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. മാസ്ക്കും കഷ്ടി ഒന്നരമീറ്റർ അകലവും മാത്രമാണ് ഈ സമയത്ത് സുരക്ഷാനടപടി എന്ന നിലയിൽ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നത്.

കമ്പനിയിലെ ഞങ്ങൾ മറ്റ് 36 പേരുടെ കാര്യം തൽക്കാലം മാറ്റിനിർത്താം. ഞങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും മുകേഷുമായും റഫീക്കുമായും ഇടപെട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, കോവിഡ് പോസിറ്റീവ് ആണെന്ന് BBMP യുടെ ടെസ്റ്റിലും സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയുടെ ടെസ്റ്റിലും ഉറപ്പായ മുകേഷ്, ഇപ്പറഞ്ഞ 5 മിനിറ്റ് ആ രണ്ട് സ്ത്രീകൾക്ക് മുന്നിൽ നിന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ സമയത്ത് അവരിലേക്ക് വൈറസ് പടരാനുള്ള സാദ്ധ്യതയില്ലേ ? ടെസ്റ്റ് എല്ലാം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ PPE ധരിച്ചിരുന്ന സ്ത്രീ, അതെല്ലാം ഊരിമാറ്റി മറ്റ് രണ്ട് സ്ത്രീകൾക്കൊപ്പം അവർ വന്ന അതേ കാറിൽക്കയറി യാത്രയാകുന്നു. മുകേഷിൽ നിന്ന് രണ്ട് സ്ത്രീകളിലേക്ക് വൈറസ് പടർന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ PPE ഊരിമാറ്റി കാറിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ സ്ത്രീയിലേക്കും കാറിന്റെ ഡ്രൈവറിലേക്കും വൈറസ് പടരാൻ സാദ്ധ്യതയില്ലേ ?

ടെസ്റ്റ് നടത്തിയത് തിങ്കളാഴ്ച്ചയാണ്. മുകേഷും റഫീക്കും കോവിഡ് പോസിറ്റീവാണെന്ന് ചൊവ്വാഴ്ച്ചയോടെ BBMP സ്ഥിരീകരിച്ചു. പക്ഷേ കമ്പനിയിലെ ഞാനടക്കമുള്ള 15ൽപ്പരം ജീവനക്കാരുടെ RT-PCR ടെസ്റ്റ് റിസൽറ്റ് ഇതുവരെ BBMP യിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചിട്ടില്ല. കഴിഞ്ഞ 5 ദിവസമായി ഞങ്ങൾ പഴയത് പോലെ തന്നെ ഇടപഴകി ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഐസൊലേഷനിൽ കഴിയുന്ന മുകേഷിനും റഫീക്കിനും ഇതുവരെ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. മുകേഷും റഫീക്കും യഥാർത്ഥത്തിൽ കോവിഡ് പോസിറ്റീവ് ആണെങ്കിൽ ഇതിനകം ഞങ്ങളിലേക്ക് പടർന്ന് ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും പരസ്പരം പടരാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഭാഗ്യത്തിന് ഞങ്ങൾക്കാർക്കും ഇതുവരെ ഒരു രോഗലക്ഷണവും ഇല്ല. മുകേഷും റഫീക്കും അടക്കം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും രോഗലക്ഷണം ഇല്ലാത്ത കോവിഡ് പോസിറ്റീവുകൾ ആകാനും മതി. പക്ഷേ, അതെന്തെങ്കിലും ഉറപ്പിക്കണമെങ്കിൽ BBMP നടത്തിയ ടെസ്റ്റ് റിസൽറ്റ് കിട്ടണമല്ലോ ?

ഇതാണ് ബാംഗ്ലൂരിലെ കോവിഡ് പരിശോധനയുടെ അവസ്ഥ. ആർക്കോ വേണ്ടി ഓക്കാനം എന്നത് പോലെ.

ഇത്രയും അനുഭവം വെച്ച് രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ബാംഗ്ലൂരിൽ കഴിയുന്നവരോട് നിർദ്ദേശിക്കാനുണ്ട്.

1. നിങ്ങളുടെ കമ്പനികളിൽ കോവിഡ് ടെസ്റ്റിന് ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, വരുമ്പോൾത്തന്നെ അവർ PPE കിറ്റ് അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തുക. അതല്ലാത്തപക്ഷം ആ വരുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥർ നല്ല ഒന്നാന്തരം കോവിഡ് വാഹകരാണ്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം അവർ പോയ കമ്പനിയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു കോവിഡ് പോസ്റിറ്റീവുമായി PPE കിറ്റ് അണിയാതെ അവർ ഇടപഴകിയിട്ടുണ്ടാകാനുള്ള സാദ്ധ്യത നൂറ് ശതമാനമാണ്.

2. ഇനി പറയാനുള്ളത് കോവിഡ് പരിശോധനയുടെ പേരിൽ നടക്കുന്ന തട്ടിപ്പിനെപ്പറ്റിയാണ്. കോവിഡ് പരിശോധനയ്ക്ക് വന്നവരാണെന്ന് പറഞ്ഞ് നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും തട്ടിപ്പുകാർ കറങ്ങുന്നുണ്ടെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത വാർത്തകളുണ്ട്. BBMP ക്കാർ പരിശോധനയ്ക്ക് വരുമ്പോൾ അഡ്രസ്സും ഫോൺ നമ്പറും മാത്രമാണ് നമ്മളിൽ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. തട്ടിപ്പുകാരാകട്ടെ വിരലടയാളവും ആധാർ കാർഡ് കോപ്പിയും കൈപ്പറ്റിയാണ് സ്വാബ് എന്ന പേരിൽ മൂക്കിൽ തോണ്ടി കടന്നുകളയുന്നത്. വിരലടയാളവും ആധാർ കാർഡ് കോപ്പിയും ഒരു തട്ടിപ്പുകാരനിലേക്ക് എത്തിയാൽ നാളെ നിങ്ങളൊരു മോഷണക്കേസിലോ ടെലിഫോൺ കേസിലോ തീവ്രവാദ കേസിലോ പോലും പ്രതിചേർക്കപ്പെട്ടെന്ന് വരാം. ആയതിനാൽ ടെസ്റ്റ് നടത്താൻ വരുന്നവർ വിരലടയാളവും ആധാർ കാർഡിന്റെ കോപ്പിയും ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ തട്ടിപ്പിനുള്ള സാദ്ധ്യതകൾ അതിലുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഉചിതമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുക.

കോവിഡിന്റെ പേരിലാണ് ഇപ്പോൾ ചെരിപ്പും കിടക്കയും അടിവസ്ത്രവും പോരാത്തതിന് മൂക്കിൽപ്പൊടി പോലും വിറ്റഴിക്കുന്നത്. ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ പരസ്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഇക്കാര്യം ഏവർക്കും മനസ്സിലാക്കാം. ആരോഗ്യ രംഗത്ത് കോവിഡിന്റെ മറവിൽ വ്യവസായം പൊടിപൊടിക്കുന്നുണ്ടെന്നതിൽ ആർക്കും തർക്കമുണ്ടാകാൻ വഴിയില്ല. പരമാവധി ജനങ്ങൾക്ക് ടെസ്റ്റ് നടത്തി രോഗികളെ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനേക്കാളുപരി, ടെസ്റ്റ് കിറ്റുകൾ പറ്റാവുന്നത്ര വിറ്റഴിച്ച് പണമുണ്ടാക്കുന്ന നിലയിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ അധഃപതിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും ആരോപിച്ചാൽ തെറ്റ് പറയാൻ കഴിയില്ല. കോവിഡിനേക്കാൾ കേമമായി കോവിഡ് തട്ടിപ്പുകാരെ പ്രതിരോധിക്കേണ്ട അവസ്ഥയാണെന്ന് ചുരുക്കം.

ഇത് എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു സഹപ്രവർത്തകൻ കയറി വന്നു. ടെസ്റ്റ് നടത്താൻ വന്ന സ്ത്രീകളെ മറ്റൊരിടത്ത് വെച്ച് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അവരിൽ നിന്ന് ഇതിന്റെയൊക്കെ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള ഒരു ഡോൿടറുടെ നമ്പർ സംഘടിപ്പിച്ച് എനിക്ക് തന്നു. കൈയ്യോടെ ഡോൿടറെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ആന്റിജൻ (റാപ്പിഡ്) ടെസ്റ്റിൽ പോസിറ്റീവ് ആയ വ്യക്തിയുടെ സ്വാബ് പിന്നീട് RT-PCR ടെസ്റ്റ് നടത്തി സമയം പാഴാക്കില്ല എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. അതല്ലാതെ എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് കാര്യമായ മറുപടിയില്ല. അവർ കളൿറ്റ് ചെയ്യുന്ന സ്വാബ് സാമ്പിളുകൾ അൽപ്പം പോലും വൈകിക്കാതെ ലാബിൽ കൊടുക്കുന്നുണ്ട് പോലും! പിന്നെയുള്ളത് അവിടന്നുള്ള കാലതാമസമാണെന്നാണ് ഡോൿടർ പറയുന്നത്. 38 പേർക്ക് ടെസ്റ്റ് നടത്തി അതിൽ 2 പേർ രോഗികളാണെന്ന് അറിയിച്ച ശേഷം, കഴിഞ്ഞ 5 ദിവസം ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങണമെന്നാണ് താങ്കൾക്ക് നിർദ്ദേശിക്കാനുള്ളത് എന്ന ചോദ്യത്തിനും മറുപടിയില്ല. “താങ്കളുന്നയിക്കുന്ന പ്രശ്നം ഗുരുതരമാണ്. ഞാൻ ഉന്നത അധികാരികളെ അറിയിച്ച് അവരുടെ മറുപടി താങ്കൾക്ക് തരുന്നതാണ്.“ എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ് ഡോക്ടർ അവസാനിപ്പിച്ചു.

ഇതാണ് കർണ്ണാടക മോഡൽ കോവിഡ് ടെസ്റ്റ് നടപടികൾ. മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ ആണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. എന്തായാലും വാൿസിൻ വരുന്നത് വരെ കൂഴച്ചക്ക പോലെയായിരിക്കും കാര്യങ്ങൾ. കോവിഡിന്റെ കാര്യം ലളിതമാണ്. സമ്പർക്കത്തിൽ വരുന്നവരിലേക്ക് അത് പടരും. കോവിഡിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരുടെ കാര്യം പക്ഷേ സങ്കീർണ്ണമാണ്.

നിർദ്ദേശമായിട്ട് പറയാനുള്ളത് ഇത്രമാത്രം. ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർക്ക് പിടിപ്പത് ജോലിയുണ്ടാകാം. പക്ഷേ, അവർക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നതിലപ്പുറം ജോലി ഏൽപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പ്രശ്നത്തിലാകുന്നത് ജനങ്ങളാണ്. കുറേപ്പേരുടെ സ്വാ‍ബ് എടുത്തിട്ട് അതിൽ 2 പേർ രോഗികളാണെന്ന് പറയുകയും ബാക്കിയുള്ളവരുടെ പരിശോധനാഫലം പറയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്ര തിരക്കുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ടെസ്റ്റുകൾ വേണ്ടെന്ന് വെക്കുന്നതാണ് ഭംഗി. കോവിഡ് പടരാതിരിക്കാനുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങൾ കൃത്യമായി പാലിക്കാതെ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഗുരുതരമായ വീഴ്ചയാണ്. കുറേ ടെസ്റ്റുകൾ നടത്തിയെന്ന് കാട്ടിക്കൂട്ടാനും വേറെ കുറേപ്പേർക്ക് കച്ചവടം നടത്താനും വേണ്ടി മൊത്തം മനുഷ്യരുടെ രോഗാവസ്ഥയേയും രോഗമില്ലാത്ത അവസ്ഥയേയും മുതലെടുക്കരുത്, ഉപയോഗിക്കരുത്.

വാൽക്കഷണം:- ഇതുവരെ രോഗലക്ഷണങ്ങളൊന്നും ഇല്ല. ലക്ഷണം കെട്ടവനാണോ, രോഗമേ ഇല്ലാത്തവനാണോ എന്നൊക്കെ അറിയണമെങ്കിൽ മൂക്കിലും തൊണ്ടയിലും കോലിട്ടിളക്കി കൊണ്ടുപോയ സ്വാബ് സാമ്പിൾ ആരെങ്കിലുമെടുത്ത് ടെസ്റ്റ് ചെയ്ത് ഫലം അറിയിക്കണം. അതുവരെ രോഗം പടർത്തിയോ പടർത്താതെയോ തൃശങ്കുവിൽ.

* പാചകത്തിനിടയ്ക്ക് എന്തോ ഒന്ന് എടുക്കാൻ വേണ്ടി ഫ്രിഡ്‌ജ് തുറന്നു. പക്ഷേ എന്താണെടുക്കേണ്ടതെന്ന് അപ്പോഴേക്കും മറന്നു.

* സ്വീകരണമുറിയിൽ നിന്ന് ബെഡ് റൂമിലേക്ക് പോയത് എന്തോ ആവശ്യത്തിനാണ്. അവിടെ ചെന്നപ്പോഴേക്കും അത് മറന്നു.

* കാര്യമായെന്തോ മരാമത്ത് പണി നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. വീട്ടിലെ ടൂൾ കിറ്റിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരുപകരണം കാറിന്റെ ടൂൾ കിറ്റിൽ ഉണ്ടെന്നറിയാം. അതെടുക്കാൻ താക്കോലുമെടുത്ത് കാറിനടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോഴേക്കും എന്തിനാണ് അങ്ങോട്ട് പോയതെന്ന് മറന്നു.

* യാത്ര പുറപ്പെടാൻ വാഹനത്തിൽ കയറി ഇരുന്നപ്പോഴാണ് എന്തോ മറന്നത്. അതെടുക്കാൻ ഓടി വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നെങ്കിലും അകത്ത് ചെന്നപ്പോൾ അതെന്തിനാണെന്ന് മറന്നു.

* നഗരത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയുള്ള ചെറിയ യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ഒരു ഫോൺ വരുന്നു. എവിടെയെത്തി എന്ന് മറുതലക്കൽ നിന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ, കലൂർ, വൈറ്റില, പാലാരിവട്ടം, ഇടപ്പള്ളി, കളമശ്ശേരി, ആലുവ, എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഏറ്റവും പരിചിതമായ സ്ഥലപ്പേരുകൾ പോലും മറന്ന് പോകുന്നു.

* അക്കങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ പണ്ടേ വലിയ പരാജയമാണ്. പക്ഷേ വ്യക്തികളുടേയും സ്ഥലങ്ങളുടേയും പേരുകൾ മറക്കുന്ന പതിവില്ലായിരുന്നു. പേരുകൾ ഓർത്ത് വെക്കാൻ ഒരു സൂത്രപ്പണിയും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ പാണ്ടൻ നായുടെ പല്ലിന്റെ അവസ്ഥയാണ്.

* ഓഫീസിൽ അധികം ഇടപഴകാത്ത, എന്നാൽ ദിവസത്തിൽ ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും പറയേണ്ടി വരുന്ന സഹപ്രവർത്തകരുടെ പേരുകൾ മനസ്സിൽ (അതോ തലച്ചോറിലോ) നിൽക്കുന്നില്ല. നോട്ട് പാഡിൽ എഴുതിവെച്ചാണ് ഇപ്പോൾ കാര്യം സാധിക്കുന്നത്.

* ഔദ്യോഗികമായോ വ്യക്തിപരമോ ആയി ചെയ്യാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ എഴുതിവെച്ച് ചെയ്യുന്ന ശീലം പണ്ടേയുണ്ട്. വാഹനം ഓടിക്കുകയോ മറ്റെന്തിലും ചെയ്യുമ്പോഴോ എഴുതി വെക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെയത് മറവിക്ക് സ്വന്തം. തലച്ചോറിൽ To Do List എഴുതിവെക്കേണ്ട ഭാഗം തീരെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താത്തതുകൊണ്ട് അത് തുരുമ്പെടുത്ത് പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ കുറ്റം പറയാനാവില്ല. സാങ്കേതിക വിദ്യയും ഒരു പരിധി വരെ അക്കങ്ങളേയും പേരുകളേയും മറന്നുകളയുന്ന പ്രക്രിയക്ക് ആക്കം കൂട്ടിയിരിക്കാം.

* 2015 ഡിസംബറിലാണ് മറവി കാര്യമായി ബാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യം ഒരു ഞെട്ടലോടെ മനസ്സിലാക്കിയത്. മുസ്‌രീസിലൂടെ എന്ന എന്റെ യാത്രാവിവരണത്തിന്റെ പ്രകാശനം തൃശൂർ സാഹിത്യ അക്കാഡമി ഹാളിൽ വെച്ച് നിർവ്വഹിക്കപ്പെട്ട ശേഷം എന്റെ ഓഫ്‌ലൈൻ സുഹൃത്ത് ഹേന ചന്ദ്രൻ Hena Chandran പുസ്തകത്തിന്റെ ഒരു കോപ്പിയിൽ ഒപ്പീടിക്കാനായി അടുത്തെത്തി. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഹേനയുടെ പേരെനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നില്ല. പേരെന്താണെന്ന് ഹേനയോട് ചോദിച്ചാൽ അഹങ്കാരിയായോ നന്ദിയില്ലാത്തവനായോ അൽപ്പനായോ കരുതപ്പെടാം. അവസാനം പേരെഴുതാതെ ഒപ്പ് മാത്രമിട്ട് ഒരുവിധം തടിതപ്പി. ഹേനയ്ക്കെന്ത് തോന്നിയിരിക്കാമെന്ന് ഇപ്പോഴുമറിയില്ല. ആ ദിവസം അനുഭവിച്ച മറ്റ് സമ്മർദ്ദങ്ങളുടെ ഭാഗമായി വന്ന മറവിയാകാനും മതി. പക്ഷേ, അവിടന്നിങ്ങോട്ട് അത്തരം മറവികൾ ഏറിയേറി വന്നിട്ടുണ്ട്.

ഞാൻ മനോജ് രവീന്ദ്രൻ നിരക്ഷരൻ. വയസ്സ് 51. വാർദ്ധക്യത്തിലേക്ക് കാലൂന്നിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് നല്ല ബോദ്ധ്യമുണ്ട്. വയസ്സാകുമ്പോൾ മറവി സ്വാ‍ഭാവികമായിരിക്കാം. പക്ഷേ പുതിയ കാലഘട്ടത്തിൽ കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക് അത്ര പന്തിയല്ല. ഓരോ മൂന്ന് സെക്കന്റിലും ഒരാളെ മറവിരോഗം അഥവാ അൽഷിമേർസ് പിടികൂടുന്നു എന്നൊക്കെ കേൾക്കുന്നത് ശരിയാണെങ്കിൽ ഏതോ ഒരു മൂന്നാം സെക്കന്റിൽ ഞാനും ആ ലിസ്റ്റിൽ കയറിക്കൂടിയിട്ടുണ്ടെന്ന് സംശയിക്കാതെ വയ്യ.

ഇതിന്റെ ആഴവും ആക്കവും കൂടാതിരിക്കാൻ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് ആലോചിച്ച് തുടങ്ങേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അതെങ്കിലും മറന്ന് പോകാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്നാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കേൾക്കുമ്പോൾ ഇത്രയൊക്കെ മറവി എനിക്കുമുണ്ടല്ലോ എന്ന് പലർക്കും തോന്നിയേക്കാം. എത്രത്തോളമുണ്ടെന്നും ഏത് കാറ്റഗറിയിൽ വരുന്നെന്നും സ്വയം വിലയിരുത്തുക. പ്രതിവിധിയായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനുണ്ടെന്ന് വൈദ്യോപദേശം കിട്ടിയാൽ ഇപ്പോഴേ ചെയ്ത് തുടങ്ങുക.

അൽപ്പമെങ്കിലും മറവി കൈമുതലായുള്ള എല്ലാവർക്കും ലോക അൽഷിമേർസ് ദിനാശംസകൾ !!

മറവിയുടെ കയങ്ങളിൽ വീണ് ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവിക്കുന്നവരെ ഇന്നൊരു ദിവസമെങ്കിലും ഓർക്കണമെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചതായി ഈ പോസ്റ്റിനെ കണ്ടാൽ മതി. നിലവിൽ എനിക്കങ്ങനെ അറിയുന്ന ഒരേയൊരാൾ ബീനച്ചേച്ചിയുടെ Beena KA അമ്മ മാത്രമാണ്. മറവിയിൽ നിന്ന് ഓർമ്മയുടെ ലോകത്തേക്ക് ആ അമ്മയെപ്പോലുള്ളവർ തിരികെ വന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും ശിഷ്ടകാലം അവർക്കും അവരെ പരിചരിക്കുന്നവർക്കും കാര്യമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഇല്ലാതിരിക്കട്ടെ എന്ന് മാത്രമേ ഈ ദിവസത്തിൽ കൂടുതലായി ആശംസിക്കാനുള്ളൂ.

വാൽക്കഷണം:- ആരെയൊക്കെ മറന്നാലും സോരൂർ കാമനെ മറക്കരുത് എന്നൊരു ആഗ്രഹം ബാക്കിയുണ്ട്.

മരണത്തെ ഒരു തമാശയായി കാണാൻ തയ്യാറുണ്ടോ ? അങ്ങനെയുള്ളവർ മാത്രം തുടർന്ന് വായിക്കുക.

കോവിഡിനൊപ്പം നീങ്ങാനുള്ള തീരുമാനത്തിലേക്ക് ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾ മെല്ലെമെല്ലെ എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മരണം എപ്പോഴും കൂടെയുള്ള ഒന്നാണ്. അതിനെ പേടിക്കേണ്ട കാര്യമെന്തിരിക്കുന്നു? എല്ലാ സുരക്ഷാ നടപടികളും കൈക്കൊണ്ട് സധൈര്യം ജീവിക്കുക. രോഗം പിടിച്ചാൽ പിടിച്ചു. ചികിത്സിച്ച് നോക്കും. രക്ഷപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ 10 അടി ആഴത്തിൽ സർക്കാർ ചിലവിൽ കുളിച്ചിട്ടോളും. അത് പോരേ ? പോരെങ്കിൽ 12 അടി ആക്കാം

ബക്കറ്റ് ലിസ്റ്റിൽ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ടെങ്കിലും നാളെ മരിക്കണമെന്ന് വെച്ചാൽ അൽപ്പം പോലും നിരാശയോ സങ്കടമോ എനിക്കില്ല. ചെയ്യണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് തീർത്തിട്ടുണ്ട് എന്നതുതന്നെ കാരണം. 51 വയസ്സ് വരെ ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കാതെ പൂർണ്ണാരോഗ്യവാനായി ജീവിച്ചു എന്നത് ചെറിയ കാര്യമൊന്നുമല്ല.

ആഗ്രഹങ്ങൾക്കൊന്നും ഒരു കാലത്തും അറുതിയുണ്ടാകാൻ പോകുന്നില്ല. പെട്ടെന്നൊരു ഫുൾസ്റ്റോപ്പ് ഇടേണ്ടി വന്നാൽ, വലിയ വലിയ മോഹങ്ങളൊന്നും ആർക്കും ബാക്കിയുണ്ടാകാൻ പാടില്ല. അത്രേയുള്ളൂ.

സത്യൻ അന്തിക്കാടിന്റെ ഒരു ചിത്രത്തിൽ (‘അർത്ഥം’ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു) ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നടപ്പിലാക്കി കഴിഞ്ഞശേഷം ഇനിയൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തതിനാൽ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന ഒരു കഥാപാത്രത്തെ നായകനായ മമ്മൂട്ടി അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയുണ്ടായാൽ മഹാഭാഗ്യമാണ്. ആ സിനിമയിലെ തമാശകളൊക്കെ കണ്ട് ആലറിച്ചിരിച്ചവർക്ക് മരണത്തിനോട് മാത്രം എന്തിനാണിത്ര പേടി? മരണം രംഗബോധമില്ലാത്ത കോമാളിയാണെങ്കിൽ, ആ കോമാളി കാണിക്കുന്ന തമാശകൾ പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കുക തന്നെ.

എന്തായാലും, ‘എനിക്ക് ശേഷം പ്രളയം’ എന്ന് കേരളത്തിലുള്ളവർക്ക് ഇപ്പോൾ ധൈര്യമായിട്ട് പറയാം. പ്രളയം എല്ലാക്കൊല്ലവും ഉണ്ടല്ലോ! ഇതെല്ലാം കണക്കിലെടുത്ത്, പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം തട്ടിപ്പോയാൽ, എന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ എനിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ ഒരു മരണപത്രമാക്കി ഞാൻ പണ്ടേ (2016) എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ ലിങ്ക് ഇതാണ്. അവരത് പ്രകാരം ചെയ്യുമോ എന്ന് ഉറപ്പൊന്നുമില്ല. ചെയ്താൽ സന്തോഷം.

വിൽപ്പത്രം ഒരെണ്ണം എഴുതണമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും അത് ഇന്നുവരെ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ഇങ്ങനെ രണ്ട് പത്രങ്ങൾ ആർക്കുവേണമെങ്കിലും കാലെക്കൂട്ടി തയ്യാറാക്കി വെക്കാവുന്നതാണ് താൽപര്യമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം.

പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു കാട് കയറി.

ഇത്രയും പറയാൻ കാരണം; രണ്ടുദിവസമായി ചെറിയതോതിൽ നെഞ്ചുവേദന, കിതപ്പ്, മൂക്കടപ്പ്, ശരീരം വേദന, എന്നിങ്ങനെ ചില പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. അതിൽ നെഞ്ചുവേദന (അതെ ഇടതുവശത്ത് തന്നെ) മാത്രം വിട്ടൊഴിയുന്നില്ല. ഗ്യാസാകാനും മതി. എന്തായാലും, നാളെ രാവിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുന്നുണ്ട്.

അപ്പോളതാ കേൾക്കുന്നു, മറ്റ് സംസ്ഥാനക്കാർ ആരെങ്കിലും കർണ്ണാടകയിൽ വെച്ച് മരിച്ചാൽ കർണാടകത്തിൽത്തന്നെ അടക്കം ചെയ്യുമെന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി യെദിയൂരപ്പയുടെ ഇണ്ടാസ്. എനിക്കത് ഇക്ഷ പിടിച്ചു. മരണപത്രത്തിൽ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞു വെച്ചിരിക്കുന്നത്. മരിച്ചെന്ന് ഉറപ്പായാൽ അധികം കാത്തുകെട്ടി വെക്കാതെ, ഫ്രീസറിൽ വെച്ച് തണുപ്പിക്കാതെ, ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്ററുകളോളം കെട്ടിയെഴുന്നള്ളിച്ച് കൊണ്ടുപോകാതെ ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള സൗകര്യത്തിൽ സംസ്ക്കരിച്ചേക്കണം.

മരണപത്രത്തിനും വിൽപ്പത്രത്തിനും പുറമേ, കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കോ ബന്ധുക്കൾക്കോ അല്ലാതെ, സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ആർക്കെങ്കിലും ഒരു കത്തെഴുതി വെക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ അത് ആർക്കായിരിക്കും നിങ്ങളെഴുതുക ? നാളെയോ മറ്റന്നാളോ തട്ടിപ്പോയില്ലെങ്കിൽ ഒരെണ്ണം ഞാൻ എഴുതുന്നുണ്ട്. താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും എഴുതാം. വേണമെങ്കിൽ ലോക്ക് ഡൗൺ കാലത്തെ ഒരു വെല്ലുവിളിയായും ഏറ്റെടുക്കാം.

ഇത്രേയുള്ളൂ. കഴിഞ്ഞു. ഇത്രയും എഴുതിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നെഞ്ചുവേദനയ്ക്ക് ചെറിയ ആശ്വാസമുണ്ട് അപ്പോൾ ശരി. ശുഭരാത്രി.

വാൽക്കഷണം:- കോവിഡ് ബാധിച്ചാണ് ചാകുന്നതെങ്കിൽ ശരീരത്തിലെ സ്പെയർ പാർട്ട്സെല്ലാം ദാനം ചെയ്തത് വെറുതെയായി പോകുമല്ലോ എന്ന സങ്കടം മാത്രമേ എനിക്കുണ്ടാകൂ.