ജയ്സാൽമീറിലെ എന്റെ സുഹൃത്താണ് സഞ്ജയ്. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് പ്രാവശ്യവും ജയ്സാൽമീർ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ എന്റെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും തീർപ്പാക്കാൻ മുന്നോട്ടിറങ്ങി നിന്ന് സഹായിച്ച മനുഷ്യൻ. പരോപകാരിയായ നല്ലൊരു ഗൈഡ് കൂടെയാണ് സഞ്ജയ്. യാദൃശ്ചികമായി തെരുവിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ അയാളെ പരിചയപ്പെടുന്നത്.

പല ദിവസങ്ങളിലും അയാൾ എനിക്കൊപ്പം ജയ്സാൽമീറിലും പരിസരങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു. ഒരുപാട് ദിവസം വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണം എനിക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് തന്നു. ഒരു ദിവസം നിർബന്ധിച്ച് അയാളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ‘ബഡാ ഖാന’ തീറ്റിച്ചു.

എത്രയോ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഗാന്ധി ചൗക്കിൽ ഞങ്ങൾ വെടി വട്ടം കൂടി. ആ ചൗക്കിന് ചുറ്റും താമസിക്കുന്നവരെയെല്ലാം എനിക്കയാൾ പരിചയപ്പെടുത്തി. ഭാഗിയെ ഗാന്ധി ചൗക്കിൽ പാർക്ക് ചെയ്ത് പുറത്തിറങ്ങിയാലുടൻ, കുറഞ്ഞത് നാല് പേരെയെങ്കിലും കൈകൾ ഉയർത്തി അഭിവാദ്യം ചെയ്യണമെന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് ഞാൻ എത്തിച്ചേർന്നു.

സഞ്ജയ് ഒപ്പം വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ജയ്സാൽമീറിലെ ഒരുപാട് വ്യക്തികളേയും കലാകാരന്മാരേയും ഞാൻ പരിചയപ്പെടാതെ പോകുമായിരുന്നു. ആ പരിസരത്തെ ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് ഞാൻ കടന്ന് ചെല്ലുമായിരുന്നില്ല.

അതിർത്തി ഗ്രാമത്തിലുള്ള ഒരു ബന്ധുവിനെപ്പോലെ പ്രിയങ്കരനാണ് എനിക്കിപ്പോൾ സഞ്ജയ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജയ്സാൽമീറിൽ പാകിസ്ഥാൻ ഡ്രോണുകൾ വീണു എന്ന് കേട്ടയുടനെ സഞ്ജയിനെ വിളിച്ചു.

സഞ്ജയ്, നീ സുരക്ഷിതനാണെന്ന് അറിഞ്ഞതിൽ സന്തോഷം. അതിർത്തി ഗ്രാമങ്ങളിലും പട്ടണങ്ങളിലും ഉള്ളവരുടെ മനോനില ആലോചിക്കാൻ പോലുമുള്ള കെൽപ്പ് ഞങ്ങൾ തെക്കേ ഇന്ത്യക്കാർക്ക് ഇല്ല. നിങ്ങൾക്ക് ആർക്കും അപകടമൊന്നും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ. യുദ്ധം പെട്ടെന്ന് അവസാനിക്കട്ടെ. മറ്റൊന്നും ഈ അവസരത്തിൽ ആശംസിക്കാൻ ഇല്ല.

വാൽക്കഷണം:- സഞ്ജയ് അയച്ചുതന്ന, ആകാശ യുദ്ധത്തിന്റെ രണ്ട് വീഡിയോകൾ നടുക്കുന്നതാണ്. അതൊരു വീഡിയോ ഗെയിമിൻ്റെ ദൃശ്യം ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അത് പ്രചരിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല.

ഞാൻ ചെന്ന് കയറിയപ്പോഴേക്കും പത്തടിപ്പാലത്തെ കേരള ഹിസ്റ്ററി മ്യൂസിയത്തിൽ ‘ചെവിട്ടോർമ്മ‘ നാടകം തുടങ്ങി ഒരുപാടായിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു പ്ലേ ഉണ്ടെന്ന് അമ്പിളി വഴി അറിഞ്ഞതും ഇങ്ങറിത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

കുറേ ഭാഗങ്ങൾ കാണാനായില്ലെങ്കിലും നാടകത്തിൽ കാതൽ ഒറ്റയടിക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റിയത് ഞാനൊരു മുനമ്പം ദേശക്കാരനായത് കൊണ്ടാണ്. ചെറുപ്പം മുതൽ കണ്ടുവളർന്ന ജീവിതങ്ങളാണ് അരങ്ങിലുള്ളത്. കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് അന്നാട്ടിൽ ജനിച്ച് വളർന്ന സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരും. എന്തൊരു തിളക്കമാണെന്നോ നിത്യജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പറിച്ച് വെച്ച നാട്യമേതും ഇല്ലാത്ത ആ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും കഥാസന്ദർഭങ്ങൾക്കും.

നാടകം മുഴുവനായി കാണാനായി വീണ്ടും ശ്രമിക്കുന്നതാണ്. തൃശൂർ ഭാഗത്തുള്ളവർക്ക് കാണാനുള്ള അവസരമുണ്ട് അക്കാഡമി ബ്ലോക്കിൽ മെയ് 9ന്. സമയം ഉണ്ടാക്കി പോയി കാണണമെന്ന് സുഹൃത്തുക്കളോടും തൃശൂർ നിവാസികളോടും അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

സംവിധായകൻ ശ്രീജിത്ത് രമണനും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സഹപ്രവർത്തകർക്കും അഭിനേതാക്കൾക്കും അഭിനന്ദനങ്ങൾ, നന്ദി.

#ചെവിട്ടോർമ്മ
#chevittorma

കണ്ണൂര് പഠിക്കുമ്പോൾ തുടങ്ങിയതാണ് വയനാടിനോടുള്ള ഇഷ്ടം. കാലാവസ്ഥ, ഭൂപ്രകൃതി, മനുഷ്യർ, അടുത്ത സംസ്ഥാനത്തിലുള്ള ബാംഗ്ലൂർ മൈസൂർ എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോകാനുള്ള എളുപ്പം, അങ്ങനെ പല പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ആ ഇഷ്ടത്തിന് പിന്നിൽ.

വിവാഹശേഷം മുഴങ്ങോടിക്കാരിയുമായി ആദ്യയാത്ര പോയതും മറ്റൊരിടത്തേക്കല്ല.

എവിടെയൊക്കെ പോയാലും, ജീവിത സായാഹ്നത്തിൽ കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ് വയനാട്ടിൽ ചെന്ന് അൽപസ്വൽപ്പം കൃഷിയൊക്കെ ചെയ്ത് സ്ഥിര താമസമാക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ ആ മനോഹര ഭൂവിൽ കുറച്ച് സ്ഥലം വാങ്ങിയിട്ടിരുന്നു. ഒരു കാര്യമില്ലെങ്കിലും രണ്ട് മാസത്തിലൊരിക്കൽ വയനാട്ടിൽ പോയിരുന്ന ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു ജീവിതത്തിൽ.

പക്ഷേ, പിന്നീട് കാലാവസ്ഥ മാറി, ഭൂപ്രകൃതി മാറി, വന്യമൃഗങ്ങൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. വാങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് കപ്പയോ വാഴയോ പോലും നടാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. എന്ത് നട്ടാലും വിളവാകുമ്പോൾ കുരങ്ങന്മാർ പറിച്ച് തോളത്തെടുത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പോകും. അതിരിൽ നട്ട കുറേ മരങ്ങൾ മാത്രം വളർന്ന് വലുതായി.

പുലിയിറങ്ങി പതുങ്ങിയിരിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട് അടിക്കാടുകൾ എപ്പോഴും വെട്ടി നിർത്തണമെന്ന് വനംവകുപ്പ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഓർമ്മപ്പെടുത്തും. വരവൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ചിലവഴിക്കേണ്ട അവസ്ഥ.

ബാംഗ്ലൂരിൽ ജീവിതം തുടങ്ങിയപ്പോൾ കരുതി, വാരാന്ത്യങ്ങളിൽ മൈസൂർ വഴി വയനാട്ടിലെത്തി രണ്ട് ദിവസമെങ്കിലും കൃഷി ചെയ്ത് മടങ്ങി പോകാമെന്ന്. അതെല്ലാം ആഗ്രഹങ്ങൾ മാത്രമായി അവശേഷിച്ചു. ഒന്നും നടന്നില്ല.

മെല്ലെ മെല്ലെ വയനാടിനോട് അകന്നു. സായാഹ്ന ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാൻ സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്ത് മറ്റൊരു സ്ഥലം കണ്ടെത്തേണ്ടി വന്നു.

കുഞ്ഞഹമ്മദിക്ക, ചിന്നമ്മ ടീച്ചർ, ഹരി, ഷാജി, അമ്പിളി, സൊണാലി റോയ് ചൗധരി, എന്നിങ്ങനെ ചുരുക്കം ചില സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രമാണ് വയനാടുമായി ഇപ്പോൾ ബന്ധിപ്പിച്ച് നിർത്തുന്നത്.

മൂന്ന് ദിവസം മുൻപ് ഉരുൾപൊട്ടി ഇല്ലാതായിപ്പോയ പ്രദേശങ്ങളടക്കം വയനാട്ടിൽ ഞാൻ പോകാത്ത ഇടങ്ങളില്ല. മൊത്തത്തിൽ ഒരു നൊമ്പരമാണിപ്പോൾ. ഒന്നും മിണ്ടാൻ പറ്റാതെ തരിച്ചിരിപ്പായിരുന്നു. ഇരുപതുകളിൽ എന്നെ മോഹിപ്പിച്ച വയനാട് ഇനിയുണ്ടോ എന്ന് സംശയമാണ്. വല്ലാത്ത സങ്കടമുണ്ട്.

നിന്ന നിൽപ്പിൽ ജീവൻ വെടിഞ്ഞവർക്ക് ആദരാഞ്ജലികൾ! രക്ഷാപ്രവർത്തനം നടത്തുന്ന സകല മനുഷ്യർക്കും സംവിധാനങ്ങൾക്കും അഭിവാദ്യങ്ങൾ. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് പിടിച്ചു കയറാനുള്ള കരുത്ത് ഉണ്ടാകുമാറാകട്ടെ.

വാൽക്കഷണം:- രണ്ട് ദിവസമായി കാണാനില്ലല്ലോ എന്ന് പലരും ചോദിച്ചതു കൊണ്ടാണ് മുകളിലെ വരികൾ. സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒരു ദുരന്തം ഉണ്ടായാലും, അധികം വൈകാതെ തട്ടിക്കുടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് ‘Show must go on’ എന്ന ചൊല്ല് നടപ്പിലാക്കണമല്ലോ.

സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർ സെക്രട്ടറിയേറ്റിൽ മാലിന്യം കൊണ്ടുവന്ന് നിക്ഷേപിക്കുന്നത്, നല്ല ലക്ഷണമായാണ് അഥവാ നല്ല സംസ്ക്കാരമായാണ് കാണേണ്ടത്. അവർക്കെതിരെ നടപടി എടുക്കും എന്നുള്ള സർക്കാരിന്റെ നിലപാട് ശോചനീയമാണ്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ജീവനക്കാർ സെക്രട്ടറിയേറ്റിൽ മാലിന്യം കൊണ്ടുവന്ന് നിക്ഷേപിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ആദ്യം ശ്രമിക്കണം. സെക്രട്ടറിയേറ്റിലെ ഒരു കുപ്പത്തൊട്ടിയിൽ അല്ലേ അവർ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കുന്നത്? അവരത് നിരത്തിൽ എവിടെയെങ്കിലും കൊണ്ടുപോയി കളയുന്നില്ല എന്നതൊരു നല്ല കാര്യമല്ലേ?

അവർ ജീവിക്കുന്ന ഇടങ്ങളിൽ കൃത്യമായി മാലിന്യ സംസ്ക്കരണമോ മാലിന്യ ശേഖരണമോ നടക്കാത്തത് കൊണ്ടായിരിക്കാം അവർ സ്വന്തം വീട്ടിലെ മാലിന്യം സെക്രട്ടറിയേറ്റിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത്; അവിടെയുള്ള ഒരു കുപ്പത്തൊട്ടിയിൽ ആ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കുന്നത്.

അവർ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കുന്ന കുപ്പയ്ക്കരുകിൽ ക്യാമറ സ്ഥാപിച്ച് ‘കുറ്റക്കാരായ’ ജീവനക്കാരെ കണ്ടെത്താൻ സർക്കാർ കാണിക്കുന്ന ശുഷ്കാന്തിയുടെ നാലിലൊന്നു മതി, അവരുടെ മാലിന്യ പ്രശ്നം എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ. ക്യാമറ വാങ്ങാനുള്ള പണച്ചിലവും ഒഴിവാക്കാം. (ഓ മറന്നു…. ക്യാമറകൾ വാങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നാലല്ലേ കമ്മീഷനുകളും അഴിമതിയും കൊഴുത്ത് പടർന്ന് പന്തലിക്കൂ.)

ഇതെല്ലാം എടുത്തു കാണിക്കുന്നത്, അഞ്ഞൂറോ ആയിരങ്ങളോ പണിയെടുക്കുന്ന സെക്രട്ടറിയേറ്റിലെ ജീവനക്കാരുടെ മാലിന്യം പോലും കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ഇനിയും നമ്മുടെ ഭരണകൂടത്തിന് കഴിയുന്നില്ല, അതിനുള്ള സംവിധാനമില്ല എന്നാണ്.

എവിടന്ന് കൊണ്ടുവന്നിട്ടായാലും, ഏതെങ്കിലുമൊരു കുപ്പത്തൊട്ടിയിൽ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കുന്നത് എങ്ങനെ കുറ്റമാകുമെന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞ് തന്നിരുന്നെങ്കിൽ!

ബ്രഹ്മപുരത്തെ തീയും ഒച്ചപ്പാടും ബഹളങ്ങളും അഴിമതിയും കഴിഞ്ഞു. പുതിയ ഏതെങ്കിലും മാലിന്യ കൂമ്പാരത്തിന് തീ പിടിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് വീണ്ടും ചൂടൻ ചർച്ചകൾക്ക് തുടക്കമിടാം.

വാൽക്കഷണം:- അവനവന്റെ മാലിന്യം കൈകാര്യം ചെയ്യാനോ സംസ്ക്കരിക്കാനോ പറ്റാത്ത ഒരു ജനതയേയും അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഭരണകൂടത്തേയും പരിഷ്കൃതസമൂഹമായി ഒരിക്കലും കണക്കാക്കാൻ ആവില്ല.

ഹാരിസ് സാർ, കണ്ണൂർ എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജിൽ വെച്ച് എനിക്ക് സാക്ഷരത ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെട്ട അദ്ധ്യാപകനാണ്. സാറിൻ്റെ സഹോദരൻ മെഹമൂദിക്ക ഇന്നെൻ്റെ നര നോക്കിയ ശേഷം ആ ഗുരുശിഷ്യ ബന്ധത്തിൽ സംശയം രേഖപ്പെടുത്തി. മൂപ്പെളമ തർക്കം തീർക്കാൻ ചേകവന്മാരെ കൊണ്ടുവന്ന് അങ്കം വെട്ടേണ്ടതൊന്നുമില്ല. സാറിന് എന്നേക്കാൾ കഷ്ടി രണ്ടോ മൂന്നോ വയസ്സേ അധികം കാണൂ.

8 വർഷം മുൻപ് സാറിൻ്റെ ആറാട്ടുപുഴ (ആലപ്പുഴ ജില്ല) കായംകുളം കായലോരത്തെ വീടിന്റെ തൊടിയിൽ ഒരു ഗുൽമോഹർ നടണമെന്ന ആഗ്രഹം സാർ പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് പ്രകാരം ഗുൽമോഹർ അടക്കം അഞ്ചെട്ട് മരങ്ങൾ അന്നവിടെ കൊണ്ടുപോയി നട്ടിരുന്നു. കായലോരത്ത് അതങ്ങനെ ചുവപ്പ് പ്രതിബിംബം വെള്ളത്തിൽ പതിപ്പിച്ച് നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച്ച ഞാനും സ്വപ്നം കണ്ടു.

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ ഗുൽമോഹർ വളർന്ന് വലുതായി അതിൽ ഊഞ്ഞാൽ കെട്ടി ആടുന്ന പടം സാർ അയച്ച് തന്നപ്പോളാണ് അക്കിടി പറ്റിയ കാര്യം എനിക്ക് ബോദ്ധ്യമായത്.

അത് ഗുൽമോഹറല്ല. പ്രണയത്തിൻ്റെ പര്യായമായ ഗുൽമോഹർ എവിടെക്കിടക്കുന്നു ‘ഉറക്കം തൂങ്ങി മരം‘ എവിടെക്കിടക്കുന്നു !

വിരിഞ്ഞ് കട്ടകുത്തി കാമദേവൻ്റെ അമ്പിനും വാലൻ്റൈൻസ് പുണ്യാളൻ്റെ കുപ്പായത്തിനും ഒരേപോലെ നിറം പകരാൻ പോന്ന ചുവന്ന പ്രണയപ്പൂക്കളെവിടെ, ഉറക്കം തൂങ്ങിയുടെ പൗഡർ പഫ് പോലത്തെ നിറം ചത്ത പൂക്കളെവിടെ ?!

എനിക്ക് ചെറുതൊന്നുമായിരുന്നില്ല സങ്കടം. ആ കായലോരത്ത് ഗുൽമോഹർ പൂത്തുലയുന്നത് വരെ ആ വ്യഥ മാറാനും പോകുന്നില്ല. അതിനാദ്യം അവിടെ ഗുൽമോഹർ നടണമല്ലോ ? പിന്നെ അത് പൂക്കുന്നത് വരെ ആയുസ്സും നീട്ടിക്കിട്ടണം.

ഗുൽമോഹർ നഴ്സറിയിൽ നിന്ന് സംഘടിപ്പിച്ചപ്പോൾ എങ്ങനെ ‘ഉറക്കം തൂങ്ങി മര’മായി എന്ന ചിന്ത ശരിക്കുമെൻ്റെ ഉറക്കം കെടുത്തി. ആ അമളിയുടെ രഹസ്യം മനസ്സിലാക്കിയത് ഈയടുത്ത കാലത്ത് മാത്രമാണ്.

പലപേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട് ഗുൽമോഹർ. വടക്കേ ഇന്ത്യക്കാർക്ക് ഗുൽമോഹർ. ബാംഗ്ലൂരിൽ ചെന്നാൽ മെയ്ഫ്ലവർ എന്ന് പറഞ്ഞാലേ രക്ഷയുള്ളൂ. മലയാളികൾക്കിത് പക്ഷേ വാകയാണ്.

“വാകപ്പൂമരം ചൂടും
വാരിളം പൂങ്കുലയ്ക്കുള്ളിൽ
വാടകയ്ക്കൊരു മുറിയെടുത്തു
വടക്കൻ തെന്നൽ“…….എന്ന ഗാനത്തിലെ വാക തന്നെ.

അവിടെത്തന്നെയാണ് എനിക്ക് പിഴച്ചത്. ഉറക്കം തൂങ്ങി മരത്തിനെ നെന്മേനി വാക എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട് ചിലയിടങ്ങളിൽ. വാക ചോദിച്ചപ്പോൾ നെഴ്സറിക്കാരൻ നെന്മേനി വാക എടുത്തുതന്നു. ഇലകൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള സാക്ഷരത എനിക്കില്ലാതെയും പോയി. (ഇനിയിപ്പോൾ ഗുൽമോഹറിൻ്റെ പലപല പ്രാദേശിക നാമഭേദങ്ങൾ, ഇത് വായിക്കുന്ന ഓരോത്തർക്കും പറയാനുണ്ടാകും. മടിക്കണ്ട… പോന്നോട്ടെ.)

എന്തായാലും ഹാരിസ് സാറിൻ്റെ വീട്ടിൽ നടാനുള്ള ശരിക്കുള്ള ഗുൽമോഹർ തപ്പി വീണ്ടുമിറങ്ങിയപ്പോൾ നഴ്സറികളിലൊന്നിലും ഒരെണ്ണം പോലും കിട്ടാനില്ല. മണ്ണൂത്തിയിലെ നഴ്സറിക്കാരും കൈമലർത്തി.

ബാംഗ്ലൂരിൽ കിട്ടാത്ത ഗുൽമോഹറോ എന്ന അഹങ്കാരത്തിനും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ശമനമായി. അവിടത്തെ വളരെ ചുരുക്കം നഴ്സറികളിൽ ഗുൽമോഹറുണ്ട്. പക്ഷേ 8 അടിക്ക് മേലെ വലിപ്പമുണ്ട് തൈകൾക്ക്. അത് കേരളത്തിലെത്തിക്കുക എളുപ്പമേയല്ല. ശ്രമം തുടർന്നപ്പോൾ ഒരിടത്തുനിന്ന് 2 അടി ഉയരമുള്ള 3 തൈകൾ കിട്ടി.

അതൊരാഴ്ച്ച ബാംഗ്ലൂരിലെ ഫ്ലാറ്റിൻ്റെ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്നു. നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചപ്പോൾ കാറിൻ്റെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൻ്റെ തറയിൽ ഏസി കിട്ടാൻ പാകത്തിന് എടുത്തുവെച്ചെങ്കിലും മൈസൂർ വഴി മട്ടന്നൂർ എത്തി അവിടൊരു ദിവസം തങ്ങി കോഴിക്കോട് ഗുരുവായൂർ വഴി എറണാകുളത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും ഇലകളെല്ലാം വാടിക്കരിഞ്ഞ് കൊഴിഞ്ഞു. ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും? ശരിക്കും വിഷണ്ണനായി. പക്ഷേ നാലഞ്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പുതിയ മുളകൾ പൊട്ടി. ഇലകൾ വന്നു. ഒരാഴ്ച്ചകൂടെ കാത്തുനിന്നു അതൊന്നുകൂടെ വളരാൻ.

ഇന്ന് ആ തൈകളുമായി ആറാട്ടുപുഴയ്ക്ക് വിട്ടു. 8 വർഷം മുന്നേ നട്ട നെന്മേനി വാക, നല്ല തണൽ മരമായി ആ തീരത്തുണ്ട്. അതിന് കീഴെ, ഊഞ്ഞാലിലും കായലിലെ വെള്ളത്തിലുമായി സ്ക്കൂളവധിക്കാലം ആഘോഷമാക്കുന്ന കുട്ടികൾ. 8 വർഷം മുൻപ് ആ മരം നട്ടയാൾക്ക് അപ്പോളുണ്ടായ സന്തോഷം പറഞ്ഞാൽ എത്ര പേർക്ക് മനസ്സിലാകുമെന്നറിയില്ല. അപ്പോഴേക്കും ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട് അയാളുടെ സന്തോഷം, ഉറക്കം തൂങ്ങി മരവും കണ്ടില്ല.

നല്ല ഉപ്പുള്ള വെള്ളമാണ്. വാകത്തൈകളിൽ ഒരെണ്ണം കായലോരത്തും രണ്ടെണ്ണം അൽപ്പം ഉള്ളിലേക്കും മാറ്റി നട്ടു. പിടിച്ച് കിട്ടിയാൽപ്പിന്നെ പൂത്ത് ചോക്കാതെ പോകില്ല ഒരു വസന്തവും. ഇതിനേക്കാൾ കട്ടയുപ്പുള്ള മുസിരീസ് തുറമുഖ കവാടത്തിൽ ഒരു ഗുൽമോഹർ പിടിപ്പിച്ചെടുത്ത അനുഭവം ഗുരു.

വാൽക്കഷണം:- ഗുൽമോഹർ എന്ന് പേരുള്ള ആൺകുട്ടികൾ കേരളത്തിലുണ്ടത്രേ ! എങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഗുൽമോഹർ പെൺകുട്ടികളും ഉണ്ടാകാനാണ് സാദ്ധ്യത.

1975ൽ ഇന്ത്യയിൽ രാഷ്ട്രീയ അടിയന്തിരാവസ്ഥ ആയിരുന്നു. 2023ൽ കൊച്ചിയിൽ ഇതാ ആരോഗ്യ അടിയന്തിരാവസ്ഥ. കാരണം ബ്രഹ്മപുരം വിഷപ്പുക തന്നെ.

ഇങ്ങനൊന്ന് ഇജ്ജന്മത്തിൽ കേൾക്കാനും അനുഭവിച്ചറിയാനും ഉണ്ടാകുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നില്ല. ഇനിയും എന്തെല്ലാം ബാക്കി കിടക്കുന്നെന്ന് ആർക്കറിയാം. അനുഭവിക്കുക തന്നെ.

അതൊക്കെ പോകട്ടെ. താഴെ പറയുന്നതാണ് ആരോഗ്യ അടിയന്തിരാവസ്ഥയുടെ നിബന്ധനകൾ. അതോട് ചേർന്ന് കൊച്ചീ രാജ്യത്തിലെ പ്രജകൾക്ക് തോന്നാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള കമൻ്റുകളും ചേർക്കുന്നുണ്ട്.

നിബന്ധനകൾ:-

1. അനാവശ്യമായി പുറത്തിറങ്ങുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.
(കമൻ്റ് :- നമ്മടെ കൊറോണക്കാലം പോലെ, അല്ലേ ? സന്തോഷം.)

2. കെട്ടിടങ്ങളും വാതിലുകളും ജനലുകളും തുറന്നിടുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.
(കമൻ്റ് :- പുഴുങ്ങിക്കൊല്ലാനുള്ള പരിപാടിയാണല്ലേ?)

3. ജോഗിങ്ങ്, ഓട്ടം, നടത്തം, സൈക്കിളിങ്ങ്, വീടിന് പുറത്തുള്ള മറ്റ് കായിക വ്യായാമങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക.
(കമൻ്റ് :- ഓടി രക്ഷപ്പെടാനും സമ്മതിക്കരുത്.)

4. അത്യാവശ്യമല്ലാത്ത യാത്രകൾ ഒഴിവാക്കുക.
(കമൻ്റ് :- അത്യാവശ്യമായി ജില്ല വിട്ട് പോയി രക്ഷപ്പെടാനുള്ള യാത്ര ആകാമല്ലോ അല്ലേ?)

5. പുറത്തിറങ്ങേണ്ടി വന്നാൽ N95 മാസ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുക.
(കമൻ്റ് :- കോറോണക്കാലത്ത് പോലും കാര്യമായി ഉപയോഗിക്കാത്ത ഐറ്റം ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരുന്ന കൊച്ചീക്കാരുടെ അവസ്ഥ.)

6. വായു മലിനീകരണത്തിൻ്റെ അളവ് കൂടുതൽ മോശമാകാതിരിക്കാനും ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനും വീടിനുള്ളിൽ വിറക് അടുപ്പ് കത്തിക്കുകയോ പുക വലിക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുക.
(കമൻ്റ്:- കേന്ദ്രം സഹായിച്ച്, ഗ്യാസ് വില സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ വന്നപ്പോൾ വിറക് കത്തിച്ച് കഞ്ഞി അനത്താമെന്ന് കരുതിയവർ പട്ടിണി കിടന്നും ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തിക്കോളണമെന്ന് സംസ്ഥാനം!)

7. കെട്ടിടങ്ങളിലേയും വാഹനങ്ങളിലേയും എയർ കണ്ടീഷണറുകളിൽ വെളിയിലെ മലിനമായ വായുവുമായുള്ള സമ്പർക്കം ഒഴിവാക്കാൻ ‘റീ സർക്കുലേറ്റ് ‘ മോഡ് ഉപയോഗിക്കുക.
(കമൻ്റ്:- ഈ സൗകര്യം ഉപയോഗിക്കാൻ വേണ്ടി എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഏ. സി. യുള്ള വാഹനം ഒരെണ്ണം എല്ലാവരും വാങ്ങണം. പിന്നെ ഈ കെട്ടിടങ്ങളിലേയും വാഹനത്തിലേയും വായു, മറ്റ് ജില്ലകളിൽ നിന്ന് വരുന്നതായതുകൊണ്ട് പ്രശ്നമില്ലല്ലോ?!)

8. വായു മലിനീകരണത്തിൻ്റെ ദൂഷ്യഫലങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന സിഗരറ്റ്, ബീഡി, മറ്റ് അനുബന്ധ പുകയില ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വലിക്കുന്നത് നിർത്തുക.
(കമൻ്റ്:- ശ്വാസകോശം സ്പോഞ്ച് പോലെ ആയതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളാരും പുകവലിക്കാറേയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ ആരോഗ്യ അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്തെങ്കിലും പുകയില ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിരോധിക്കാൻ പറ്റില്ലേ സാറേ ?)

9. ധാരാളം പഴങ്ങൾ കഴിക്കുക, വെള്ളം കുടിക്കുക.
(കമൻ്റ് :- ഇതിൽക്കൂടുതൽ എന്തോന്ന് വെള്ളം കുടിക്കാൻ?പഴങ്ങൾക്ക് പകരം കൂറ്റനാട് അപ്പം കഴിച്ചാൽ മതിയോ?)

10. ആഹാര സാധനങ്ങൾ മൂടി വെച്ച് സൂക്ഷിക്കുകയും കൈയ്യും വായും മുഖവും നല്ലവണ്ണം കഴുകി ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ചെയ്യുക.
(കമൻ്റ്:- കൊറോണക്കാലത്തേത് പോലെ, സാനിറ്റൈസ് ചെയ്യണമെങ്കിൽ അതിനും തയ്യാർ.)

11. ശ്വാസ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ‍ ഉള്ളവര്‍ നിത്യേന കഴിക്കുന്ന മരുന്നുകള്‍ മുടങ്ങാതെ കഴിക്കുക.
(കമൻ്റ്:- ബ്രഹ്മപുരം കാരണം പുതുതായി ശ്വാസകോശ രോഗികൾ ആയവർ എന്ത് ചെയ്യണം സാറേ?)

12. ഇൻഹേലർ‍, ഗുളികകൾ‍ എല്ലാം പെട്ടെന്ന് എടുക്കാവുന്ന അകലത്തിൽ‍ സൂക്ഷിക്കുക.
(കമൻ്റ്:- എപ്പോഴാണ് ജില്ല വിട്ട് ഓടിപ്പോകേണ്ടി വരുന്നതെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ? എന്തൊരു കരുതലാണ് ഈ സർക്കാറിന്!)
.
വാൽക്കഷണം:- ആരോഗ്യ ജീവിതം ഉണ്ടാകട്ടെ എല്ലാവർക്കും. കരുതലും ഭയവും ഒന്നും വേണ്ട. നിക്കക്കള്ളി ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, ശ്വാസമൊന്ന് ആഞ്ഞ് വലിച്ചാൽ മതി.
.
#എല്ലാംശരിയായി

ചിത്രങ്ങൾ തന്നെ കഥ പറയും. എന്നാലും രണ്ട് വാക്ക് പറയാതെ വയ്യ.

പാതയോരങ്ങളും കുന്നുകളും മലകളുമൊക്കെ ഇത്തരം കൂറ്റൻ കട്ടൗട്ടുകളും പരസ്യപ്പലകകളും കൊണ്ട് മലീമസമായിട്ട് കാലം ഏറെയായി. പുഴകളും നദികളുമൊക്കെ ചാക്കിൽ കെട്ടിയ മാലിന്യം തള്ളാനുള്ള ഇടങ്ങൾ തന്നെയായിട്ടാണ് പ്രബുദ്ധ കേരള ജനത ഉപയോഗിക്കുന്നതെങ്കിലും അൽപ്പം ദൂരെ മാറി നിന്ന് നോക്കിയാൽ ആ വൃത്തികേടും നാറ്റവുമൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ദാ അവിടന്നും പോയി കാര്യങ്ങൾ. നദികളും പുഴകളും കായലുകളും പോലും, സ്വാഭാവികവും നൈസർഗ്ഗികവുമായ പ്രകൃതി സൗന്ദര്യം ഇനി നമുക്ക് നൽകില്ല.

അതിന് കാരണം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളാകാം, പത്താം ക്ലാസ്സ് പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷാഫലങ്ങളാകാം, ലോകകപ്പ് ഫുട്ബോൾ ആകാം, ലോകകപ്പ് ക്രിക്കറ്റ് ആകാം, സിനിമകളാകാം, താരാരാധനയാകാം, നമ്മുടെ വന്യമായ ചിന്തകളിൽപ്പോലും ഇല്ലാത്ത മറ്റെന്തെങ്കിലും ഒരു കാരണമാകാം.

കാരണമെന്തായാലും ഇതിൽ നിന്നൊരു തിരിച്ചു പോക്ക് ഇനിയാരും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല.

മൂന്നാമത്തെ ചിത്രത്തിൽ, മുഖ്യമന്ത്രി പറയുന്നത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധകർക്കും അണികൾക്കും നടപ്പിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലെന്ന് വൃഥാ ആഗ്രഹിച്ച് പോകുന്നു. കുറഞ്ഞപക്ഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രമെങ്കിലും ഇത്തരം ഏർപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ!

ആരെങ്കിലുമൊക്കെ കാണാൻ വരുമ്പോൾ, വലിയ വാചകക്കസർത്തുകൾ എഴുതിയ പ്ലക്കാർഡുകൾ പിടിച്ച് അവർക്കൊപ്പം നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് പോലെ എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല, സംസ്ഥാനത്ത് അതൊക്കെ നടപ്പിലാക്കുന്നതെന്ന കാര്യം മുഖ്യമന്ത്രിയും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു.

വാൽക്കഷണം:- വേറൊരു ഫുട്ബോൾ താരത്തിന്റെ കൂറ്റൻ കട്ടൗട്ടും നദിക്കരയിൽ ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും ഉയരും പല തലകൾ. എല്ലാം തിരഞ്ഞ് പിടിച്ച് നിരത്തുന്നത് എൻ്റെ ജോലിയല്ല. കാര്യം മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത് മതിയാകും.

ഇന്ന് (26 ആഗസ്റ്റ്) അന്താരാഷ്ട്ര നായദിനം ആണത്രേ ! നായയുടെ ഭാഗവും കടികൊണ്ടവൻ്റെ ഭാഗവും പലപ്പോഴായി ഞാൻ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഏറ്റവും അവസാനം പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ഒരു നായക്കുറിപ്പിന് കിട്ടിയ വിമർശനങ്ങളും ഈയടുത്ത് തെരുവ് നായ്ക്കൾ കാരണം ടിപ്പർ ലോറിക്കടിയിൽപ്പെട്ട് യുവതി കൊല്ലപ്പെട്ട സംഭവവും കൊച്ചിയിലെ സോൾസ് ഓഫ് കൊച്ചിൻ്റെ ഓട്ടക്കാരെ നായ ഓടിച്ചിട്ടെന്ന് അയൺ മാൻ ജോബി പോൾ പോസ്റ്റിട്ടതുമൊക്കെ പരിഗണിച്ച്, തെരുവുനായ വിഷയത്തിൽ എൻ്റെ നിലപാട് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തുകയാണ് ഈ കുറിപ്പിൽ.

ആദ്യം തെരുവ് നായ്ക്കളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് നേരിട്ടിട്ടുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ കുറിക്കാം. എറണാകുളം ജില്ലയിൽ, മാരത്തോണും സൈക്കിളിങ്ങുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് രണ്ട് പ്രാവശ്യം തെരുവ് നായ്ക്കളിൽ നിന്ന് ആക്രമണം നേരിടേണ്ടി വന്നത്.

കൊച്ചിയിൽ സ്പൈസ് കോസ്റ്റ് മാരത്തോൺ സമയത്ത് ഓട്ടക്കാർക്ക് വഴി കാട്ടാനായി അവർക്ക് മുന്നേ സൈക്കിൾ ബ്രിഗേഡിനെ നിയോഗിക്കാറുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം സൈക്കിൾ ബ്രിഗേഡിൽ പോകേണ്ടി വന്നു എനിക്ക്. നേരം വെളുത്ത് തുടങ്ങിയിട്ടേയില്ല. മുന്നിൽ സൈക്കിളിൽ ഞാൻ. എനിക്ക് പിന്നാലെ, Early Birds എന്ന കാറ്റഗറിയിലെ ഓട്ടക്കാരിൽ താരതമ്യേന വേഗം കൂടിയ രണ്ട് പേർ. അവർക്ക് ഒരുപാട് പിന്നിലായി സൈക്കിൾ ബ്രിഗേഡിൻ്റെ മറ്റൊരംഗം. അദ്ദേത്തിൻ്റെ മുന്നിലും പിന്നിലുമൊക്കെയായി ഏർളി ബേർഡ്സിൻ്റെ ഇരുപതോളം ഓട്ടക്കാർ. മിക്കവാരും എല്ലാവരും വിദേശികളും അൻപത് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞവരും. അത്തരക്കാർക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഏർളി ബേർഡ് എന്ന കാറ്റഗറി തന്നെ കൊച്ചിൻ മാരത്തോണിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്

സൈക്കിളിൻ്റെ മുന്നിലും പിന്നിലുമുള്ള ബ്ലിങ്ക് ചെയ്യുന്ന ലൈറ്റുകൾ നായ്ക്കൾക്ക് അധികം പരിചയമില്ലാത്ത ഒന്നാണ്. അതുപോലെ തന്നെ സൈക്കിളിസ്റ്റുകളുടെ വേഷവും. ഒരു സ്ക്കൂട്ടർ യാത്രികനെയോ കാൽനടക്കാരനെയോ ആക്രമിക്കുന്നതിൽ കൂടുതലായി ദീർഘദൂര സൈക്കിളിസ്റ്റുകളെ വളർത്ത് നായ്ക്കൾ പോലും നോട്ടമിടാറുണ്ട് എന്നാണെൻ്റെ നിഗമനം.

തോപ്പുംപടി കഴിഞ്ഞ് ഒരു ഇടവഴിയിലേക്ക് കടന്നതും ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് രണ്ട് നായ്ക്കൾ ചാടി വീണു. കടി കിട്ടി കിട്ടിയില്ല എന്ന ദൂരത്ത് നായ്ക്കളുണ്ട്. ഓട്ടക്കാർ രണ്ട് പേർ എനിക്ക് ഏകദേശം ഇരുപതടി പിന്നിൽ. ഞാൻ സൈക്കിളിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി, സൈക്കിൾ എനിക്കും നായക്കൾക്കും ഇടയിൽ പിടിച്ചു. കടിക്കാനോ മറ്റോ ശ്രമിച്ചാൽ സൈക്കിൾ വെച്ച് തടുക്കുകയും അടിക്കുകയും തന്നെ. എന്തുവന്നാലും അന്യനാട്ടിൽ നിന്ന് വന്നിരിക്കുന്ന ഓട്ടക്കാരെ നായ്ക്കൾ ആക്രമിക്കാൻ പാടില്ല. അത് മാരത്തോണിൻ്റെ തന്നെ ശോഭകെടുത്തിയെന്ന് വരും. നായ്ക്കൾ കുരച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പക്ഷേ അവറ്റകൾ ഇങ്ങോട്ട് ചാർജ്ജ് ചെയ്യുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചാർജ്ജ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അതോടെ അവർ പിൻവാങ്ങി. നായ്ക്കൾ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഓട്ടക്കാരെ കടത്തിവിട്ട്, അവർക്ക് തൊട്ട് പിന്നാലെ ഞാനും അവിടന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു.

രണ്ടാമത്തെ ആക്രമണം ഉണ്ടായത്, ഒരിക്കൽ മുനമ്പത്തുനിന്ന് വരാപ്പുഴ വഴി കാക്കനാട്ടേക്ക് പോകുമ്പോളാണ്. സമയം രാത്രി 11 മണി കഴിഞ്ഞുകാണും. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. പെട്ടെന്ന് വരാപ്പുഴയിലെ ഒരു ഗ്യാസ് സ്റ്റേഷൻ്റെ പരിസരത്ത് തമ്പടിച്ചിരുന്ന നായ്ക്കൾ എനിക്ക് നേരെ കുരച്ചുകൊണ്ട് റോഡിലേക്ക് കുതിച്ചു. എനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ സ്പീഡ് കൂട്ടി സ്ഥലം വിടാനുള്ള സമയമുണ്ട്. പക്ഷേ വെപ്രാളത്തിൽ കാല് സൈക്കിളിൻ്റെ പെഡലിൽ നിന്ന് തെന്നി; ബാലൻസ് പോയി. സമനില കൈവരിച്ചപ്പോഴേക്കും നായ്ക്കൾ നാലഞ്ചെണ്ണം തൊട്ടുപിന്നിൽ. ഏത് നിമിഷവും വലതുകാലിന് കടിക്കുമെന്ന മട്ടിൽ ഒരുത്തൻ കുതിക്കുന്നുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് എല്ലാവരും പിൻവലിഞ്ഞതായി എനിക്ക് മനസ്സിലായി. പിന്നാലെ വന്നിരുന്ന ഒരു ലോറിക്കാരനാണ് രക്ഷകനായത്. അയാൾ നായ്ക്കൾക്കിടയിലേക്ക് ലോറി ഓടിച്ചുകയറ്റിയതൊന്നും ഞാൻ കാണുന്നതേയില്ല. “സൂക്ഷിച്ച് പോ ചേട്ടാ. റോഡ് മുഴുവൻ നായ്ക്കളാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് ലോറിക്കാരൻ പോയി.

ഇനി വളർത്ത് നായ്ക്കളോടും തെരുവ് നായ്ക്കളോടുമുള്ള നിലപാട് വ്യക്തമാക്കാം. ബാല്യത്തിൽ എൻ്റെ വീട്ടിൽ ഒരേസമയം ഒന്നിലധികം നായ്ക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈയടുത്ത കാലത്താണ് തറവാട്ടിലെ അവസാന നായ വിട്ടുപിരിഞ്ഞത്. (പിന്നീടൊരു നായയെ പലകാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും വളർത്തിയിട്ടില്ല) അതുകൊണ്ടുതന്നെ നായ്ക്കൾ എന്താണെന്നും എങ്ങനെയാണെന്നും അവറ്റകളുടെ നന്ദി എന്താണെന്നുമൊക്കെ സാമാന്യം നല്ല ബോദ്ധ്യമുണ്ട്.

തെരുവ് നായ്ക്കളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, അതുങ്ങളിങ്ങനെ പെറ്റുപെരുകി പൊതുജനത്തിന് മുഴുവൻ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കുന്നതിനെതിരെ പലവട്ടം പോസ്റ്റിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. എന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന തെരുവ നായയെ പല്ലും നഖവും ഉപയോഗിച്ച് തിരിച്ച് നേരിടുമെന്നും തച്ച് കൊല്ലുമെന്നും തന്നെയാണ് അന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത്. ഇന്നും അതുതന്നെ പറയുന്നു. അതിൻ്റെ പേരിൽ നായപ്രേമികളുടെ വിമർശനവും കേൾക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.

പക്ഷേ, ഏറ്റവും അവസാനം (8 ആഗസ്റ്റ്) തെരുവ് നായ്ക്കളെപ്പറ്റി ഞാൻ പറഞ്ഞത്, അവറ്റകൾക്ക് തറവാട് വീടിൻ്റെ മുന്നിൽ തീറ്റകൊടുക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്. ആ മറുവശത്തിനും കേട്ടു ഒരുപാട് വിമർശനങ്ങൾ. വൈകീട്ട് ഏഴ് മണിയോടെ അരഡസണിലധികം തെരുവ് നായ്ക്കൾ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ കുത്തിയിരുപ്പ് തുടങ്ങും. ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവെക്കുമ്പോൾ പേടിച്ച് മാറിനിൽക്കും. നമ്മൾ ദൂരേക്ക് മാറിയാൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വരും. അവരിൽ ഊന്നിനെപ്പോലും ഒന്ന് തൊടാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഭക്ഷണശേഷം പലപ്പോഴും ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ കാവൽ കിടക്കും, ചിലപ്പോൾ ഉടൻ തന്നെ സ്ഥലം വിടുകയും ചെയ്യും.

തെരുവ് നായ്ക്കൾക്ക് എതിരെ സംസാരിക്കുന്നവരോട് തെരുവ് നായ്ക്കളുടെ ആക്രമണം നേരിട്ടിട്ടുള്ള ഒരാളായിട്ടും എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്, വീടിന് മുന്നിൽ വിശന്ന് വലഞ്ഞ് വരുന്നത് തെരുവുനായ ആയാലും അതിന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ ആവില്ല. ആ വഴി പോകുന്ന മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇതേ നായ്ക്കൾ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കാം. പക്ഷേ, ആ ശല്യം ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കൊടുത്തില്ലെങ്കിലും ഉണ്ടാകാം. ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നതുകൊണ്ട് കുറഞ്ഞപക്ഷം ഞങ്ങളെങ്കിലും ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടുന്നുമുണ്ട്. മൊത്തത്തിൽ എല്ലാവരുടേയും രക്ഷ ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് അധികാരികളാണ്, സർക്കാരാണ്, ഞങ്ങളല്ല.

മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളോ ആ തെരുവിലുള്ള മറ്റാരെങ്കിലുമോ ഭക്ഷണം കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ, വിശപ്പകറ്റാൻ എവിടെന്നെങ്കിലും നായ്ക്കൾ ഭക്ഷണം കണ്ടെത്തും. (വായ കീറിപ്പോയില്ലേ ?) അത് ചിലപ്പോൾ ഏതെങ്കിലും പുരയിടത്തിലെ കോഴിയാകാം. ഞങ്ങളുടെ വളപ്പിൽ വളർത്തിയിരുന്ന മുയലിനെ തെരുവ് നായ്ക്കൾ കൊണ്ടുപോയ അനുഭവവും ഉണ്ട്. നായ്ക്കൾ ധാരാളമായി പച്ചമാംസം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഒരപകടം പതിയിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എവിടെയോ വായിച്ച ഓർമ്മയുണ്ട്. അതിൻ്റെ ആധികാരികത ഉറപ്പില്ലെങ്കിലും അതിൽ പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്. ഒരുപാട് പിന്നോട്ടുള്ള കാലത്തിൽ നിന്ന് ഇതുവരെയുള്ള വിലയിരുത്തലാണത്.

മനുഷ്യനോട് ഇണങ്ങി, വേവിച്ച മാസം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ നായ്ക്കളുടെ ശൗര്യസ്വഭാവത്തിൽ കുറവ് വന്നിട്ടുണ്ട്. പച്ചമാസം സ്ഥിരമായി കഴിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതോടെ ആ പഴയ സ്വഭാവത്തിലേക്ക് നായ്ക്കൾ മടങ്ങാനുള്ള സാദ്ധ്യത കൂടുന്നു പോലും! ചെന്നായ്ക്കളെപ്പോലെ ആക്രമണസ്വഭാവം ഉണ്ടായി വരുന്നത്രേ! ഇപ്പറഞ്ഞത് ശരിയാണെങ്കിൽ തെരുവ് നായ്ക്കൾ എവിടന്നെങ്കിലും കോഴിയേയോ മുയലിനേയോ പിടിച്ച് പച്ചയ്ക്ക് തിന്നുന്നതിനും ഭേദമല്ലേ അതിന് വേവിച്ച ആഹാരം നൽകുന്നത്.

ബാംഗ്ലൂർ ജീവിതം തുടങ്ങിയതിന് ശേഷം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യം, കേരളത്തിലേത് പോലെ ധാരാളം തെരുവ് നായ്ക്കൾ ഇവിടെയും ഉണ്ടെങ്കിലും നായ്ക്കളുടെ ആക്രമണത്തെപ്പറ്റി കാര്യമായി ഒരു പരാതിയോ വാർത്തയോ കേട്ടിട്ടില്ല എന്നതാണ്. മാത്രമല്ല, തെരുവ് നായ്ക്കൾക്ക് ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ബിസ്ക്കറ്റോ മറ്റ് ഭക്ഷണമോ ഒക്കെ കൊടുക്കുന്നതും കാണാറുണ്ട്. ബാംഗ്ലൂരിലെ തെരുവ് നായ്ക്കൾക്ക് കേരളത്തിലെ തെരുവ് നായ്ക്കളെ അപേക്ഷിച്ച് കുറവ് മാംസാഹാരം കിട്ടുന്നത് കൊണ്ടാണോ അതോ മാംസാഹാരം തന്നെ കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടാണോ അതോ ബാംഗ്ലൂരിലെ ജനങ്ങൾ കേരളജനതയേക്കാൾ വലിയ നായപ്രേമികൾ ആയതുകൊണ്ടാണോ ഈ വ്യത്യാസമെന്ന് പഠനം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. ആധികാരികമായി എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഞാനാളല്ല. എൻ്റേത് ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം. അത് തെറ്റാകാം ശരിയുമാകാം.

എന്തായാലും എൻ്റെ നിലപാട് ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കാം. തെരുവ് നായയോ അല്ലെങ്കിൽ വളർത്ത് നായയോ തന്നെയോ അകാരണമായി എന്നെ ആക്രമിച്ചാൽ അതേ നിമിഷം തിരിച്ചാക്രമിച്ചിരിക്കും. ജീവരക്ഷാർത്ഥം എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ, അത് തന്നെ സംഭവം. അതിനിയിപ്പോൾ മനുഷ്യൻ ആക്രമിച്ചാലും അങ്ങനെ തന്നെ. എന്നുവെച്ച് വിശക്കുന്ന ഏതൊരു ജീവിക്കും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറാനുമാവില്ല.

തെരുവ് നായ്ക്കളെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതും വന്ധ്യംകരിക്കേണ്ടതും ഒഴിവാക്കേണ്ടതും എവിടെയെങ്കിലും ആളൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് കൊണ്ടുപോയി തള്ളണമെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടതുമൊക്കെ സർക്കാരിൻ്റേയും ഭരണകൂടത്തിൻ്റേയും ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള പലപണികൾക്കും കൂടെ ചേർത്താണ് നമ്മൾ കരമടക്കുന്നത്.

#എല്ലാ_നായ്ക്കൾക്കും_ഒരു_ദിനമുണ്ട്.
#എല്ലാവർക്കും_നായദിനാശംസകൾ.
#എല്ലാം_നായ്ക്കൾക്കും_നിങ്ങളുടെ_ദിനാശംസകൾ.

രാവിലെ തന്നെ ബാലേട്ടനെ വിളിച്ചു. എന്തൊരു മനുഷ്യനാണത് ! 20 വർഷം കൊണ്ട് നൂറേക്കറിലായി 20 ലക്ഷം മരങ്ങൾ നട്ട് വളർത്തി പരിപാലിക്കുന്നു ബാലേട്ടൻ. അൻപതാം വയസ്സിലുണ്ടായ ഒരുൾവിളിക്ക് ശേഷമാണ് അദ്ദേഹം വനവൽക്കരണത്തിലേക്ക് കടന്നത്. ഒരു കോടി മരങ്ങളാണ് ബാലേട്ടൻ്റെ ലക്ഷ്യം. അധികം സമയമൊന്നും ബാക്കിയില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഓടിനടന്ന് ചെയ്ത് തീർക്കണമെന്ന മട്ടിലാണ് സംസാരം.

മരം നടൽ മാത്രമല്ല, കാട്ടിൽ നിന്ന് മൃഗങ്ങൾ നാട്ടിലേക്ക് കടക്കാതിരിക്കാൻ, പാലക്കാട്ടെ കടകളിൽ നിന്ന് ശേഖരിക്കുന്ന പഴങ്ങൾ കാട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇടുന്ന പരിപാടിയടക്കം പ്രകൃതിയോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന പലപല ഏർപ്പാടുകളുണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്. 2011 സർക്കാറിൻ്റെ വനമിത്ര അവാർഡും നേടിയിട്ടുണ്ട് ബാലേട്ടൻ.

8 മിനിറ്റ് സംസാരത്തിനിടയിൽ പല കാര്യങ്ങളിലും ധാരണയായിട്ടുണ്ട്. പാലക്കാട് ചെന്ന് തങ്ങി 2 ദിവസം ബാലേട്ടൻ്റെ പരിപാടികൾക്കൊപ്പം നടക്കുക, കാണുക, പഠിക്കുക, അതെല്ലാം ശൂലഗിരിയിലും പരിസരങ്ങളിലും സോമനടിക്കുക. ബാലേട്ടനെ ശൂലഗിരിയിൽ കൊണ്ടുവന്ന് താമസിപ്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ആരാഞ്ഞ് അപ്രകാരം നടപ്പിലാക്കുക. പറ്റുന്നത് പോലെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് താങ്ങാകുക. വനവൽക്കരണത്തിന് നടന്ന് 5 ലക്ഷം കടത്തിലാണ് കക്ഷി. 10 സെൻ്റ് സ്ഥലം വിറ്റ് ധനസമാഹരണം നടത്താൻ പോകുന്നെന്നാണ് പറഞ്ഞത്.

അരോഗ്യം സംരക്ഷിച്ചുകൊള്ളണം, യോഗ ചെയ്യണം, എന്നൊക്കെ എന്നെ ഉപദേശിച്ചു. ചുവരില്ലാതെ ചിത്രമെഴുതാൻ പറ്റില്ലെന്ന് കടുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു. നേരിട്ട് ചെന്ന് ബാലേട്ടൻ ചെയ്യുന്ന യോഗയെല്ലാം പഠിച്ച് ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് ഉറപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

മെഡിമിക്സ് അനൂപ്, ബാലേട്ടനെപ്പറ്റി ഒരു ഡോക്യുമെൻ്ററി തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. അത് പുറത്തുവന്നാൽ ബാലേട്ടൻ്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൂടുതൽ ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം.

ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത്, ഇത് എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ബാലേട്ടൻ തിരിച്ച് വിളിച്ചു. നക്ഷത്രം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു. അത്തം ആണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ബാലേട്ടനും അത്തമാണത്രേ! അമ്പഴമാണ് അത്തക്കാരുടെ മരമെന്നത് അറിയാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ചിലയിടങ്ങളിൽ, നക്ഷത്രവനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സഹകരിച്ചിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് അക്കാര്യം അറിയാം. പക്ഷേ, അമ്പഴമെന്നത് പ്ലാവാക്കി മാറ്റാൻ വല്ല മാർഗ്ഗവുമുണ്ടോ എന്ന് നേരിൽ കാണുമ്പോൾ ബാലേട്ടനോട് തിരക്കണം.

ഒരു വിവരാവകാശ കത്താണ് മുകളിൽ കാണുന്നത്. അതിലെ ചോദ്യങ്ങൾ ഇപ്രകാരം.

ബഹുമാനപ്പെട്ട വയനാട് ജില്ലാ കളക്ടർ,

1. വയനാട് ജില്ലയിൽ 2011 ജൂൺ മുതൽ 2021 ജൂൺ വരെ ഗവൺമെൻ്റിലേക്ക് മുതൽക്കൂട്ടായി വനഭൂമിയിലെ വീട്ടി, തേക്ക്, ചന്ദനം, എന്നീ മരങ്ങൾ മുറിച്ചെടുത്ത എത്ര കേസുകൾ നിലവിലുണ്ട് ?

2. എത്ര പ്രതികളെ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്നു ?

3. എത്ര കേസുകൾക്ക് ഇനി പ്രതികളെ കിട്ടാനുണ്ട് ?

4. ഈ കാലയളവിൽ എത്ര രൂപയുടെ മരം കളവ് പോയി?

ഇതിൻ്റെ കൃത്യമായ ഒരു വിവരം രേഖാമൂലം അനുവദിച്ചു തരണമെന്ന് വിനയപൂർവം അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.
—————————————-
മേൽപ്പടി കത്തിന് ജില്ലാ കളക്ടർക്ക് വേണ്ടി ജൂനിയർ സൂപ്രണ്ട് അയച്ച മറുപടി താഴെ ചേർക്കുന്നു.

സൂചന പ്രകാരം സമർപ്പിച്ച അപേക്ഷയിലെ വിവരങ്ങൾ ഈ കാര്യാലയത്തിൽ ക്രോഡീകരിച്ച് സൂക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. താങ്കൾ ആവശ്യപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ നേരിട്ട് ലഭ്യമാക്കുന്നതിന് താങ്കളുടെ അപേക്ഷ വിവരാവകാശ നിയമം സെക്ഷൻ 6(3) പ്രകാരം ജില്ലയിലെ മൂന്ന് താലൂക്ക് ഓഫീസുകളിലേയും സ്റ്റേറ്റ് പബ്ലിക്ക് ഇൻഫർമേഷൻ ഓഫീസർമാർക്ക് അയച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന വിവരം അറിയിക്കുന്നു.
———————–
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് താലൂക്ക് ഓഫീസുകളിൽ വൈത്തിരി താലൂക്ക് ഓഫീസിൽ നിന്നുള്ള മറുപടി കിട്ടി. അത് താഴെ പറയുന്ന പ്രകാരമാണ്.

സൂചന പ്രകാരം താങ്കൾ ആവശ്യപ്പെട്ട 2011 മുതൽ 2021 വരെയുള്ള റവന്യൂ ഭൂമിയിലെ മരങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ ഈ ഓഫീസിൽ ക്രോഡീകരിച്ച് സൂക്ഷിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ആയത് സംബന്ധിച്ച ഫയലുകൾ ഓഫീസ് പ്രവർത്തി ദിവസങ്ങളിൽ 10 മുതൽ 5 വരെ സമയങ്ങളിൽ ഈ ഓഫീസിൽ വന്ന് നേരിട്ട് പരിശോധിക്കാവുന്നതും ആവശ്യമുള്ള രേഖയുടെ കോപ്പികൾ നിശ്ചിത ഫീസ് അടച്ച് കൈപ്പറ്റാവുന്നതുമാണ് എന്ന വിവരം അറിയിക്കുന്നു. മേൽപ്പറഞ്ഞ മറുപടിയിൽ താങ്കൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ആക്ഷേപമുണ്ടെങ്കിൽ ആയതിനു താഴെ കാണുന്ന വിലാസത്തിൽ അപ്പീൽ നൽകാവുന്നതാണ്.
—————————–
മരങ്ങൾ മുറിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എത്ര കേസുണ്ടെന്നോ എത്ര പേരെ പിടിച്ചെന്നോ, ഇനിയെത്ര പേരെ പിടിക്കാനുണ്ടെന്നോ ഒന്നുമറിയില്ല. മേൽപ്പറഞ്ഞ വിവരങ്ങൾ ഒന്നും ക്രോഡീകരിച്ച് സൂക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. താങ്കൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഇവിടെ വന്ന് ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കാവുന്നതാണ് പോലും !!! ആഹഹ… എത്ര മനോഹരമായ ആചാരങ്ങൾ.

ഗുണപാഠം:- വിവരാവകാശ നിയമം എന്നല്ല അതിനേക്കാൾ ശക്തമായ നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും അതിനെയെല്ലാം നിഷ്പ്രഭമാക്കാൻ പോന്ന കാട്ടുകള്ളന്മാർ അരങ്ങുവാഴുന്ന നാട്ടിൽ ഇതിൽക്കൂടുതലൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. കട്ടത് വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ അറിവോടെ കൂടെത്തന്നെ. മുക്കിയതും വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ അറിവോട് കൂടെത്തന്നെ. അത്രയുമൊക്കെ ചെയ്യാമെങ്കിൽ അതിൻ്റെ രേഖകൾ വല്ലതുമുണ്ടോ എന്ന് തിരഞ്ഞ് വരുന്ന എമ്പോക്കികളെ വരച്ച വരയ്ക്കിപ്പുറം കടക്കാതെ തടഞ്ഞ് നിർത്താനുള്ള കഴിവും കട്ടവന്മാർക്കുണ്ട്. അത് നന്നായിട്ടങ്ങ് മനസ്സിലാക്കി വെക്കുക. അത്രതന്നെ.