ഭാഷാപരിഷ്ക്കാരം തുടങ്ങി. പരിഷ്ക്കരിക്കാൻ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചിരിക്കുന്നവർ അരാണെന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്. അത് നടന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും, ചില കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചത് അതേപടി പറയണമെന്നുണ്ട്. തെറ്റാണെങ്കിൽ പൊറുക്കുക, തിരുത്തുക.

1. വാച്ചിന് (Watch), ഘടികാരം എന്ന് നമ്മളിൽ എത്രപേർ പറയുന്നുണ്ട് ? ആ നിലയ്ക്ക് നോക്കിയാൽ, പരിപത്രം എന്ന സംസ്ക്രൃതപദം വേണ്ട പകരം നിലവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ‘സർക്കുലർ‘ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പദം തന്നെ മതി എന്ന മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശ സമിതിയുടെ അഭിപ്രായത്തോട് യോജിക്കുന്നു. എങ്ങനെ എത്രയോ ഇംഗ്ലീഷ് പദങ്ങൾ കലർന്ന് കിച്ചടിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു മലയാളഭാഷ.

2. ഈ വാർത്ത പ്രകാരം,……. ‘അധ്യാപകൻ എന്ന വാക്ക് അദ്ധ്യാപകൻ എന്നും എഴുതാറുണ്ട്, അധ്യാപകൻ ആണ് അനുയോജ്യം‘…… എന്ന് കണ്ടു.

അങ്ങനെയല്ലല്ലോ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശസമിതിക്കാരേ ?!

അദ്ധ്യാപകൻ എന്ന വാക്ക് അധ്യാപകൻ എന്നും എഴുതാറുണ്ട് എന്നല്ലേ പറയേണ്ടത് ? ആദ്യം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പദം ഏതാണെന്ന് പോലും നിങ്ങൾക്കറിയില്ലേ ? അതോ ഈ വാർത്ത എഴുതിയ മാദ്ധ്യമത്തിന് മാറിപ്പോയതാണോ ? അവരുടെ സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടിയാണല്ലോ ഈ മാറ്റം വന്നത് തന്നെ.

മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശസമിതിയിലെ അംഗങ്ങൾ മുപ്പത് വയസ്സുള്ളവരാണോ അതോ അൻപത് വയസ്സിന് മുകളിൽ ഉള്ളവരാണോ എന്നതാണ് ആദ്യത്തെ ചോദ്യം. 30 വയസ്സുകാർ പഠിച്ചിരിക്കാൻ സാദ്ധ്യത ‘അധ്യാപകൻ‘ എന്നാണ്. എന്നാൽ 50 വയസ്സുകാർ പഠിച്ചിട്ടുള്ളത് ‘അദ്ധ്യാപകൻ‘ എന്നാണ്. അദ്ധ്യാപകൻ ആണ് ആദ്യമുണ്ടായിരുന്നത്. അച്ച് നിരത്താനുള്ള എളുപ്പത്തിന് വേണ്ടി മാദ്ധ്യമങ്ങളും അവരെ അനുകൂലിക്കുന്നവരും ചേർന്നാണ് അദ്ധ്യാപകനെ അധ്യാപകനാക്കി മാറ്റിയതെന്നാണ് എൻ്റെ അറിവ്. മാ‘ദ്ധ്യ‘മം മാ‘ധ്യ‘മമായി മാറിയതും അങ്ങനെ തന്നെ. ആ ചരിത്രമൊന്നും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശ സമിതിക്ക് അറിയില്ലെന്നാണോ ? അതുകൊണ്ടാണ് സമിതി അംഗങ്ങളുടെ പ്രായമറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാമെന്ന് തുടക്കത്തിൽ പറഞ്ഞത്.

3. ഈ വക തർക്കങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വാർത്ത പറയുന്നു. ഇതെല്ലാം ഒഴിവാക്കി മുന്നോട്ട് പോകാൻ ഏകീകൃത രചനാരീതിക്ക് പ്രചാരണം നൽകാൻ വേണ്ടി മാദ്ധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളുടേയും പ്രസാധകരുടെയും യോഗം വിളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട് പോലും !

നല്ല കാര്യം. അവരെത്തന്നെയാണ് ഈ ജോലി ഏൽപ്പിക്കേണ്ടത്. മാറ്റങ്ങൾ പലതും ഉണ്ടായതും ഉണ്ടാക്കിയതും അവർക്ക് വേണ്ടിയാണല്ലോ ? ആയതിനാൽ അത് പ്രചരിപ്പിച്ചും ഏകീകരിച്ചും മുൻപോട്ട് നയിക്കാൻ അവരേക്കാൾ യോഗ്യത മറ്റാർക്കാണ് ? അങ്ങനെ തന്നെ നടക്കട്ടെ. പക്ഷേ……

രണ്ട് അപേക്ഷകളുണ്ട്.

1. പരിഷ്ക്കരണവും പ്രചാരണവും ഏകീകരണവുമൊക്കെ മുറയ്ക്ക് നടക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞത് പോലെ ഏത് പദം ആദ്യം വന്നു, ആദ്യം നിലനിന്നു എന്നീ കാര്യങ്ങൾ തെറ്റായി പ്രചരിപ്പിക്കരുത്, വന്ന വഴി മറക്കരുത്, ചരിത്രം വളച്ചൊടിക്കരുത്.

2. അൻപത് വയസ്സിന് മുകളിൽ പ്രായമുള്ള എന്നെപ്പോലുള്ള മനുഷ്യന്മാർ എഴുതിപ്പഠിച്ച ചില പദങ്ങളുണ്ട്. പഠിക്കാതെ പോയ, അഥവാ പഠിപ്പിക്കപ്പെടാതെ പോയെ ചില ഭാഷാ നിയമങ്ങളുണ്ട്. അതിൻപ്രകാരം ഞങ്ങളുടെ ഭാഷ, പുതിയ ഭാഷയുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഏതോ ഗോത്രഭാഷയാണെന്ന് പലർക്കും തോന്നലുണ്ടായേക്കാം. ആ തോന്നലിൽ തെറ്റില്ല. പക്ഷേ, ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി മാറ്റങ്ങൾ പഠിച്ചുണ്ടാക്കി അതാണോ ശരി ഇതാണോ ശരി എന്ന ആശയക്കുഴപ്പം കാരണം, സ്വായത്തമായ ഭാഷ കൂടെ കൈവിട്ട് പോയി സമ്പൂർണ്ണ നിരക്ഷരരാകാൻ വയ്യ. ആയതിനാൽ ഞങ്ങളെ, ഞങ്ങൾ പഠിച്ച ഭാഷയുമായി മുന്നോട്ട് പോകാൻ അനുവദിക്കണം. പുതിയ തലമുറയെ, പുതിയ ലിപിയും പ്രയോഗവുമൊക്കെ പഠിപ്പിച്ച് സമ്പന്നരാക്കുക. ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ളവരെ വെറുതെ വിടുക. ഏകീകരണവും ഏകോപനവും ഞങ്ങളിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാതിരിക്കുക. ആരെങ്കിലും സന്മനസ്സോടെ ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ സന്തോഷം. വ്യക്തിപരമായി പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വയ്യ പുതിയ പരിഷ്ക്കാരങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ. പഴഞ്ചനായി തുടരാൻ അനുവദിക്കുക.

കാരൂർ സോമൻ തൻ്റെ കോപ്പിയടിയെ ന്യായീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഇപ്പോഴും. നിലവിലെ അവസ്ഥ കോപ്പിയടിക്കപ്പെട്ട ഞാൻ തട്ടിപ്പുകാരൻ ആയിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. കോപ്പിയടിക്കപ്പെട്ട നാലര പേജിന് 1 കോടി രൂപ ഞാൻ നഷ്ടപരിഹാരം ചോദിച്ചു, ആയതിനാൽ ഞാൻ തട്ടിപ്പുകാരൻ ആണെന്നാണ് കാരൂർ സോമൻ എന്ന സാഹിത്യചോരൻ്റെ വാദം.

എൻ്റെ നാലരപ്പേജല്ല 55 പേജുകളാണ് അയാൾ ഒരു പുസ്തകത്തിൽ മാത്രം കോപ്പിയടിച്ചത്. അതിൽ 13 ഇടത്ത് എൻ്റെ ഭാര്യയുടേയും മകളുടേയും പേരുകൾ അതേപടി കോപ്പിയടിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ വിൽപ്പനയ്ക്ക് വെച്ചിരുന്ന സൃഷ്ടിയല്ല അത്. ആയതിനാൽ 1 കോടിയോ 2 കോടിയോ അതിലധികമോ ചോദിക്കാനുള്ള അവകാശം എനിക്കുണ്ട്.

ഇങ്ങനെ പലതരത്തിലുള്ള മുടന്തൻ ന്യായങ്ങളും നുണകളൂമാണ് സോമൻ പറഞ്ഞ് പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സാഹിത്യമെന്താണ് കോപ്പി റൈറ്റ് നിയമങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നറിയാത്ത കുറേ മനുഷ്യന്മാർ സോമൻ പറയുന്നത് മാത്രം കേട്ടും വിശ്വസിച്ചും അയാളുടെ താളത്തിനൊത്ത് തുള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓൺലൈനിൽ എഴുതിയിടുന്ന ലേഖനങ്ങൾക്ക് കോപ്പി റൈറ്റ് ഇല്ലെന്നാണ് ഈ വിഡ്ഡികൂശ്മാണ്ടങ്ങൾ എല്ലാവരും ധരിച്ച് വശായിരിക്കുന്നത്. കള്ളൻ സോമൻ ആൾക്കാരെ പറഞ്ഞ് പറ്റിക്കുന്നതും ഇത്തരത്തിലാണ്.

ഗോസ്റ്റ് റൈറ്റിങ്ങ്, മോഷ്ടിച്ച് ഇൻഫോർമേറ്റീവ് പുസ്തകമെഴുതൽ തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി കാര്യങ്ങളെ സോമൻ ന്യായീകരിക്കുന്നത് അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽത്തന്നെ കേൾക്കണമെങ്കിൽ ഈ യൂ ട്യൂബ് ലിങ്ക് വഴി പോകുക.

13 കേസുകളാണ് പല പല കോടതികളിലായി ഈ വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നടക്കുന്നത്. ആ കേസുകളിൽ എനിക്കൊപ്പം നിൽക്കുന്ന സുരേഷ് നെല്ലിക്കോട് വിനീത് എടത്തിൽ എന്നിവർക്ക് പറയാനുള്ളതും ഈ വീഡിയോയിൽ കേൾക്കാം. അതിന് ശേഷം സോമൻ്റെ ന്യായീകരണങ്ങളുടെ ശബ്ദരേഖയും കേൾക്കാം.

ഞങ്ങളുടെയെല്ലാം ബ്ലോഗ്/ഓൺലൈൻ സുഹൃത്തും ഈ വിഷയത്തിൽ പൂർണ്ണപിന്തുണ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന വ്യക്തിയുമായ സേനു ഇപ്പനുമായി കാരൂർ സോമൻ വാട്ട്സ് ആപ്പ് വഴി സംവദിച്ചപ്പോളാണ് മോഷ്ടാവിൻ്റെ തനിനിറം പു റത്തായത്. ആ ശബ്ദരേഖയാണ് ഈ ലിങ്കിൽ ഉള്ളത്.

വാൽക്കഷണം:- എൻ്റെ വീട്ടിൽ അടുക്കള വഴി ഒരു കള്ളൻ കയറി അവിടെയുള്ളതെല്ലാം എടുത്ത് തിന്നശേഷം “ തൻ്റെ ഭക്ഷണത്തിന് രുചി പോര. ഈ ഭക്ഷണം വല്ല ഹോട്ടലിലും വിൽപ്പനയ്ക്ക് വെച്ചാൽ അവിടത്തെ മെനു പ്രകാരമുള്ള വിലയും കിട്ടില്ല. താനൊരു തട്ടിപ്പുകാരനാണ്.“ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയിരിക്കും ? കള്ളൻ കാരൂർ സോമൻ്റെ ന്യായീകരങ്ങളും അങ്ങനെത്തന്നെ.

അന്യസംസ്ഥാന തൊഴിലാളികൾ എന്ന് പറയുമ്പോൾ അന്യരെന്ന ധ്വനി തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്. അത് ഒഴിവാക്കേണ്ടതുമാണ്. അതേ സമയം, ‘അതിഥി’ സംസ്ഥാന തൊഴിലാളികൾ എന്ന പ്രയോഗത്തോടും യോജിപ്പില്ല.

അന്തഃര്‍ സംസ്ഥാന തൊഴിലാളികൾ എന്നോ ഇതര സംസ്ഥാന തൊഴിലാളികൾ എന്നോ പറയുന്നതിൽ എന്താണ് തെറ്റ് ? അവരോട് നല്ല രീതിയിൽ പെരുമാറാത്തവരാണ് നമ്മളിൽ നല്ലൊരു പങ്കും. എന്നിട്ട് വാചകക്കസർത്തുകൊണ്ട് മാത്രം എന്ത് കാര്യം ?

പൊളിറ്റിക്കൽ കറക്റ്റ്നെസ്സാണ് ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ, അതിഥികളെക്കൊണ്ട് തൊഴിൽ എടുപ്പിക്കാറില്ല എന്ന കറക്റ്റ്നെസ്സ് കൂടെ പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ് ?

അതിഥി, കുറച്ചു ദിവസം തങ്ങിയ ശേഷം മടങ്ങിപ്പോകുന്ന ഒരാളാണ്. ഈ തൊഴിലാളികളുടെ കാര്യത്തിൽ മടങ്ങിപ്പോകണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല. അവർക്ക് ഇഷ്ടവും താല്പര്യവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, കേരളത്തിൽ മാത്രമല്ല ഇന്ത്യയുടെ ഏതുഭാഗത്തും സ്ഥിരതാമസമാക്കാൻ ഭരണഘടന അവർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യവും അവകാശവും നൽകുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവരെ അതിഥി എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഒരു ശതമാനം പോലും ശരിയല്ല.

അവരോടുള്ള എല്ലാ ബഹുമാനവും സഹജീവിസ്നേഹവും വെച്ചുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് പറയുന്നത്; ഞാൻ പരാമർശിക്കുമ്പോളെല്ലാം ‘അന്തഃര്‍/ഇതര സംസ്ഥാന തൊഴിലാളികൾ’ എന്നേ ഉണ്ടാകൂ.

എല്ലാവർക്കും മെയ്ദിന ആശംസകൾ !

ഫേസ്ബുക്കിൽ നമ്മൾ ഇടുന്ന പോസ്റ്റുകൾ, (ഫേസ്ബുക്ക് അൽഗോരിതത്തിന്റെ ഉടായിപ്പുകൾ കാരണം) നമ്മുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ എല്ലാവരും കാണുന്നില്ല, അവരുടെ പോസ്റ്റുകൾ നമ്മളും കാണുന്നില്ല എന്നുള്ള പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരമെന്നോണം, ഒരുപാട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഒരു പൊതുലേഖനം പങ്കുവെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാനിടയായി.

ഈ വിഷയത്തിൽ എന്റെ ഒരു ചെറിയ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തണമെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ട് ചിലത് താഴെ കുറിക്കുന്നു. ഇതെന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായവും നിലപാടും മാത്രമാണ്. മറ്റുള്ളവരോടുള്ള വിയോജിപ്പല്ല.

ഫേസ്ബുക്കിൽ എനിക്ക് വായിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹമുള്ള 30 പേരുടെ പ്രൊഫൈലുകൾ see first ആക്കിയിട്ടുണ്ട്. അത്രയും പേരുടെ പോസ്റ്റുകൾ ഞാൻ ഒരിക്കലും കാണാതെ പോകില്ല എന്നുറപ്പ്. 30 പേരിൽ കൂടുതൽ see first ആക്കാൻ ഫേസ്ബുക്ക് അനുവദിക്കുന്നില്ല. അതിൽ കൂടുതൽ പേരുടെ പോസ്റ്റുകൾ വായിക്കാൻ സമയം കിട്ടാറുണ്ടോ എന്നതാണ് മറ്റൊരു ചിന്താവിഷയം. സമയം കിട്ടാറുണ്ടെങ്കിൽ വായിക്കണമെന്ന് ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റ് സുഹൃത്തുക്കളുടേയും എഴുത്തുകാരുടേയും പ്രൊഫൈലുകൾ സെർച്ച് ചെയ്ത് ചെന്ന് വായിക്കാറുണ്ട്.

ഞാൻ വായിച്ചേ തീരൂ എന്ന് ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു ലേഖനം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് എഴുതുന്നയാളോ വായിക്കുന്നയാളോ എന്നെ Tag ചെയ്യുന്നതിൽ സന്തോഷമേയുള്ളൂ. അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ എന്റെ സുഹൃത്ത് വലയത്തിനും അപ്പുറമുള്ള ലേഖനങ്ങളും എന്നിലേക്ക് എത്തുന്നു. ഇതോടെ എനിക്ക് വായിക്കേണ്ട എഴുത്തുകാരുടെ/സുഹൃത്തുക്കളുടെ/ ലേഖനങ്ങളുടെ വിഷയം തീരുന്നു.

ഇനി എന്റെ കുറിപ്പുകൾ വായിക്കുന്നവരുടെ കാര്യം. എന്റെ പോസ്റ്റുകൾ മിസ്സാകാതെ വായിക്കണം എന്നുള്ളവർക്ക് എന്റെ പ്രൊഫൈൽ see first ആക്കാം. അല്ലാത്തവർക്ക് വല്ലപ്പോഴും ഒരിക്കലെങ്കിലും വന്ന് ഒരുമിച്ച് പോസ്റ്റുകൾ വായിച്ച് പോകാം. വായിച്ചാൽത്തന്നെ ലൈക്കോ കമന്റോ ഷെയറോ ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും ഒരു വിരോധവുമില്ല, അനിഷ്ടവുമില്ല. വായിച്ചില്ലെങ്കിലും സന്തോഷം.

ഞാൻ കുത്തിക്കുറിക്കുന്നത് കൂടുതൽ പേര് വായിക്കണം എന്നൊക്കെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് ബ്ലോഗിങ്ങിന്റെ തുടക്ക (2007) കാലഘട്ടത്തിലാണ്. ഇപ്പോൾ അത്തരം ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നുമില്ല. എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞ് കഴിയുമ്പോൾ എന്റെ വേദനയും എല്ലിനിടയിലെ കിരുകിരുപ്പും തീരുന്നു. പിന്നെ സുഖം, സന്തോഷം, സമാധാനം.

കഴിഞ്ഞു. ഇതിനപ്പുറം ഒരുപാട് ലേഖനങ്ങൾ വായിച്ചു കൂട്ടാനുള്ള സമയം എനിക്കെന്നല്ല ഏതൊരാൾക്കും ഉണ്ടെന്ന് കരുതുന്നില്ല.

പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നു. ഞാൻ ഒരിടത്ത് കമൻറ് അല്ലെങ്കിൽ ലൈക്ക് ഇട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് ആ ലേഖനം പൂർണ്ണമായും വായിച്ചതിനുശേഷം മാത്രമാണ്. ലേഖനത്തിനൊപ്പമുള്ള ചിത്രം മാത്രം കണ്ട് ലൈക്ക് ചെയ്യാറില്ല. ലേഖനം വായിക്കാതെ ലൈക്ക് ചെയ്യുകയോ അഭിപ്രായം പറയുകയോ പതിവില്ല. ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ തുടർന്നും ഉറപ്പുനൽകുന്നു. പകരം എന്റെ ലേഖനങ്ങൾ ആരും വായിക്കണമെന്ന് ഒരു നിർബന്ധവുമില്ല.

ഉള്ളിലുള്ളത് ഏതെങ്കിലുമൊരു വെളിമ്പ്രദേശത്തെങ്കിലും പോയി നിന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയണമെന്ന നിലയ്ക്ക് ഞാൻ ചെയ്യുന്ന ഒരു ഏർപ്പാട് മാത്രമാണ് ഈ ഓൺലൈൻ കുറിപ്പുകൾ. ആ വെളിമ്പ്രദേശത്ത് ഒരുപാട് ആൾക്കാർ തടിച്ചു കൂടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവിടെ ആരുമില്ലെങ്കിലും എനിക്കൊരുപോലെയാണ്.

സസ്നേഹം
- നിരക്ഷരൻ
അന്നും ഇന്നും എപ്പോഴും

ആദ്യമായിട്ട് ഒരു ഓണപ്പതിപ്പ് വില കൊടുക്കാതെ സ്വന്തമാക്കി. അക്ഷരമില്ലാത്തവന്റെ ഒരു ലേഖനം അതിലുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് പത്രാധിപർ ഒരു കോപ്പി സൌജന്യമായി അയച്ചുതന്നു എന്നതാണ് കാരണം. മംഗളം ഓണപ്പതിപ്പിന് നന്ദി. ചീഫ് ന്യൂസ് എഡിറ്റർ ഇ.പി.ഷാജുദ്ദീന് നന്ദി. ലേഖനത്തിന്റെ സ്ക്കാൻ ഇവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.

2011 ഫെബ്രുവരി 19ന് എറണാകുളത്ത് വെച്ച് നടന്ന് വിക്കിപീഡിയ പഠനശിബിരം, ഫെബ്രുവരി 20ന് വയനാട്ടിൽ വെച്ച് നടന്ന ലൈബ്രരി കൗൺസിലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഇ-ഭാഷാ സെമിനാർ, ഫെബ്രുവരി 22ന് കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ കോളേജിൽ വെച്ച് നടന്ന സ്വതന്ത്ര മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് ക്യാമ്പ്… എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് ശില്‍പ്പശാലകളുടെ റിപ്പോർട്ട് വായിക്കണമെങ്കിൽ ഈ ലിങ്കിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് നമ്മുടെ ബൂലോകം വഴി പോകൂ.

എറണാകുളം വിക്കി പഠനശിബിരം

വയനാട് ഇ-ഭാഷാ പഠനശിബിരം

സ്വതന്ത്രമലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് ക്യാമ്പ് – കൊടുങ്ങല്ലൂർ

കൂടുതൽ ബ്‌ളോഗ് എഴുത്തുകാരെ സംഭാവന ചെയ്യുകയും, അതേ സമയം ബ്‌ളോഗ് എഴുത്തുകളുടെ കാര്യത്തിൽ അല്‍പ്പമൊരു മാന്ദ്യത വരുത്തിക്കൊണ്ടും ഒരു വർഷമങ്ങ് കടന്നുപോയി. എഴുത്തിന്റെ നിലവാരം എന്തായാലും, എഴുത്തുകാരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിച്ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. കൂടുതൽ ജനങ്ങൾ മലയാള ഭാഷ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ എഴുതാൻ ശ്രമിക്കുണ്ടെന്ന ആശാവഹമായ ഒരു കാര്യമായിട്ടുതന്നെ ഇതിനെ കാണേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
……………….
നമ്മുടെ ബൂലോകത്തിൽ എഴുതിയ ഒരു കൊച്ചു കുറിപ്പ്.
വായിക്കണമെന്നുള്ളവർ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ.

“സാഹിത്യ അക്കാഡമിയുടെ ഈ ഭാഷ സാഹിത്യ ശില്‍പ്പശാലയുണ്ട് 14ന് തൃശൂരില്‍ വെച്ച്…. നിരക്ഷരന്‍ പങ്കെടുക്കുന്നില്ലേ ? ”

ചോദ്യം ശില്‍പ്പശാലയുടെ സെമിനാറില്‍ പോകാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുടേതാണ്.

ചിത്രം – സുനിൽ ഫൈസൽ കോടതി

പൂച്ചയ്ക്കെന്താ പൊന്നുരുക്കുന്നിടത്ത് കാര്യം ? നിരക്ഷരന് സാഹിത്യ അക്കാഡമിയുടെ കെട്ടിടത്തിനകത്തേക്ക് കയറാനുള്ള യോഗ്യതപോലുമില്ലെന്ന് സ്വയം ബോദ്ധ്യമുള്ളപ്പോള്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ചോദ്യം കാര്യമായിട്ടെടുക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല. ബ്ലോഗില്‍ അവിടവിടെയായി എന്തൊക്കെയോ കുത്തിക്കുറിച്ചിടുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാല്‍, സാഹിത്യ കേരളത്തിലെ മണ്‍‌മറഞ്ഞുപോയ അതിപ്രഗത്ഭരായ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഛായാചിത്രങ്ങള്‍ തൂങ്ങുന്ന, അക്കാഡമിയുടെ ഓഡിറ്റോറിയത്തില്‍ കാലെടുത്ത് കുത്തണമെങ്കില്‍, അവിടെയൊരു പരിപാടിയില്‍ കാണിയായിട്ടെങ്കിലും പങ്കെടുക്കണമെങ്കില്‍ അദൃശ്യനായിട്ടോ ആള്‍മാറാട്ടാം നടത്തിയോ മറ്റോ പോകാനുള്ള വഴികളുണ്ടോ എന്നുപോലും ചിന്തിച്ചു.

തുടർന്ന് വായിക്കാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് നാട്ടുപച്ച വെബ്ബ് പോർട്ടലിലേക്ക് പോകൂ.