നവംബർ 3ന് വിയ്യൂർ സെൻട്രൽ ജയിൽ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കാനായ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതും ഒരുപാട് വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയതുമായ ഒരു കാര്യമാണ് വിഷയം.

ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് കേരളത്തിൽ ജോലിക്കായി എത്തിയ പലരും കേരളത്തിലെ ജയിലുകളിൽ ഉണ്ട്. അവർ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള മോഷണങ്ങൾ, അടിപിടികൾ, മറ്റ് കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പേരിൽ ആയിരിക്കാം അവരുടെ ജയിവാസം എന്ന് നമുക്ക് ഊഹിക്കാം.

പക്ഷേ അതല്ലാതെയും ഒരുപാട് ഇതര സംസ്ഥാനക്കാർ നമ്മുടെ ജയിലുകളിൽ ചെന്ന് പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതാണ് പറയാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ പെൺകുട്ടികൾക്ക് (ആൺകുട്ടികൾക്കും) പ്രായപൂർത്തി ആകുന്നതിന് മുന്നേ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുന്നത് സർവ്വസാധാരണമാണ്. ഒരു തരത്തിൽ ബാലവിവാഹം തന്നെ.

നമ്മുടെ നാട്ടിലും അത്തരം സംഭവങ്ങൾ ഇല്ലെന്നല്ല. പണ്ട് മുതൽക്കേ ഉണ്ട്. (പക്ഷേ, തുലോം കുറവാണ്.) പഴയ കരുണാകരൻ മന്ത്രിസഭയിലെ ഒരു മന്ത്രിയുടെ മകൾ പ്രായപൂർത്തി ആകുന്നതിന് മുന്നേ വിവാഹം കഴിച്ചു എന്ന് കാണിച്ച് നവാബ് രാജേന്ദ്രൻ കൊടുത്ത ഒരു കേസ് അക്കാലത്ത് ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു.

പഴയ കാലത്തേത് പോലെയല്ല ഇക്കാലം. ജീവിതം ജയിലിൽ ചെന്ന് അവസാനിക്കാൻ ഇതൊക്കെ ധാരാളം മതി.

പല വടക്കേ ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും 14 – 15 വയസ്സുകളിൽ പെൺകുട്ടികളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിരിക്കും. പ്രത്യേകിച്ചും, വലിയ പഠനമോ വിദ്യാഭ്യാസമോ ഇല്ലാത്ത ഗ്രാമവാസി പെൺകുട്ടികളുടേത്. അടുത്ത ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ അവർ ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മയും ആയിരിക്കും.

പിന്നീട് അവർ ഭർത്താവിനൊപ്പം ജോലി തേടി കേരളത്തിൽ എത്തുന്നു, ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നു. അതിനിടയ്ക്ക് രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയെ ഗർഭം ധരിക്കുന്നു. ഗർഭവും പ്രസവവും സംബന്ധിച്ച ചികിത്സാ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഈ പെൺകുട്ടിക്ക് ആശുപത്രിയിൽ പോകേണ്ടി വരുന്നു. അവിടന്നാണ് പ്രശ്നങ്ങളുടെ തുടക്കം.

പെൺകുട്ടിക്ക് അപ്പോളും 18 വയസ്സ് ആയിട്ടില്ല. ആശുപത്രി രേഖകളിൽ വയസ്സ് രേഖപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഡോക്ടർ അത് മനസ്സിലാക്കുന്നു. പെൺകുട്ടി minor ആണ്. അക്കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയാൽ ഉടനെ പൊലീസിനെ അറിയിച്ചില്ലെങ്കിൽ കുഴപ്പം ഡോക്ടർക്ക് ആണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പണി പോയെന്നിരിക്കും. ഡോക്ടർ വിവരം പൊലീസിൽ അറിയിക്കുന്നു.

രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും ചേർന്ന് ആലോചിച്ച് ഉറപ്പിച്ച് നടത്തിക്കൊടുത്ത വിവാഹമായിരുന്നു എങ്കിലും, പ്രായപൂർത്തി ആകാത്ത പെൺകുട്ടിയെ പീഡിപ്പിച്ചു എന്ന കുറ്റത്തിന് ഈ പെൺകുട്ടിയുടെ ഭർത്താവ് പോക്സോ കേസ് ചാർത്തപ്പെട്ട് ജയിലിൽ ആകുന്നു. കഷ്ടി മൂന്നോ നാലോ വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള ആദ്യത്തെ കുഞ്ഞിന് കുട്ടികളുടെ ജയിലിലേക്ക് പോകേണ്ടി വരുന്നു. ഗർഭിണിയായ പെൺകുട്ടി തെരുവിലാകുന്നു. ആ കുടുംബം ശിഥിലം. നിയമം എന്താണെന്ന് അറിയാത്തത് കൊണ്ടും അത് പാലിക്കാത്തത് കൊണ്ടും ഉണ്ടായ അവസ്ഥ. വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് പറ്റിപ്പോയ ഗതികേട്. മറ്റെന്ത് പറയാൻ?!

അവരുടെ സംസ്ഥാനത്ത് തന്നെ ജീവിക്കുകയായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അന്നാട്ടിൽ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതങ്ങൾ. അത് അവിടത്തെ ഡോക്ടർക്കും അറിയാം, പൊലീസുകാർക്കും അറിയാം. അവരാരും അത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനും കേസ് ആക്കാനും പോകില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അന്നാട്ടിൽ ജയിലുകൾ തികയാതെ വരും.

ഒരു വശത്ത്, രാജ്യത്തിന് കൃത്യമായ ഒരു നിയമസംഹിത നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നും അത് പാലിക്കാൻ പൗരന്മാർ ബാധ്യസ്ഥരാണെന്നും ഇരിക്കെ, സാമാന്യ വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലെങ്കിൽ അത് പാലിക്കപ്പെടാനുള്ള സാദ്ധ്യത കുറവാണ്, ഇന്ത്യ പോലുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത്.

ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പക്ഷേ എന്താണ് പരിഹാരം?

വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് പ്രായമാകാത്ത 3 വയസ്സുള്ള ആ കുഞ്ഞ് എന്ത് പിഴച്ചു. ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിനാണ് അത് ക്രിമിനൽ സ്വഭാവമുള്ള മറ്റ് കുട്ടികൾക്ക് ഒപ്പം കുട്ടികളുടെ ജയിലിൽ കഴിയുന്നത്. ഗർഭത്തിലുള്ള കുഞ്ഞ് എന്ത് പിഴച്ചു? നാളെ അത് തെരുവിൽ പിറന്ന് വീഴേണ്ടി വന്നേക്കാം. പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം. അവരുടെ മനുഷ്യാവകാശത്തിന് ഒരു വിലയുമില്ലേ?

എത്ര പുരോഗമിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാലും രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ പ്രജകൾ സ്കൂളിൽ പോയി പഠിച്ച് വിവരം ഉണ്ടാക്കി, നിയമം അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒരു കിനാശ്ശേരി അടുത്തൊന്നും ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നില്ല. നിയമവും നിയമപാലകരും മറുവശത്ത് പാറ പോലെ ഉറച്ച് നിൽക്കും. അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ പണി പോകും.

പിന്നെന്താണ് ഇത്തരമൊരു പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരം? പുരോഗതിയിൽ നിന്നും പുരോഗതിയിലേക്ക് രാജ്യത്തെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ തന്നെയാണ് പരിഹാരം കണ്ടെത്തേണ്ടതും നടപ്പിലാക്കേണ്ടതും. എന്നിരുന്നാലും ഒരു നിർദേശം പറയാൻ നിങ്ങൾക്കും എനിക്കും അവകാശവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ട്.

എന്റെ നിർദ്ദേശം താഴെപ്പറയുന്ന പ്രകാരമാണ്.

എല്ലാവർക്കും വിദ്യാഭ്യാസം ഉണ്ടായിട്ട് ഇതിന് പരിഹാരം അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നില്ല. ഇതൊക്കെ അവരുടെ സംസ്ക്കാരത്തിന്റേയും ഭാഗമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസം ഉണ്ടായാലും ഇതൊക്കെ തുടരും. ആയതിനാൽ, ഓരോ വിവാഹവും നടക്കുന്നതിന് മുൻപ് അതാത് പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിൽ ചെന്ന് അറിയിച്ച് അനുമതി വാങ്ങിയ ശേഷമേ വിവാഹം നടത്താൻ പാടുള്ളൂ എന്ന് നിയമം വരണം. പ്രായപൂർത്തി വിവാഹമാണോ നടന്നത് എന്ന് കണ്ടെത്താൻ ആദ്യമേ തന്നെ ഒരു അവസരം ഇതിലൂടെ പോലീസിന് ലഭിക്കുകയാണ്. പൊലീസും ചേർന്ന് ഒത്തു കളിച്ച് ഒരു ബാലവിവാഹം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ പിന്നീട് ഒരു കേസ് ആകുമ്പോൾ അതാത് സ്റ്റേഷനിലെ പോലീസുകാരും പെടുന്ന അവസ്ഥ വരണം. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ, എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്ന നിയമം കൃത്യമായി പാലിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നുള്ള പൊലീസിന്റെ ജോലി, കൃത്യമായി അവരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കണം.

ഇനി നിങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പറയൂ. നമ്മുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ആണ് ചർച്ചകളിലൂടെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് നിയമങ്ങളായി രൂപാന്തരപ്പെടേണ്ടത്.

വാൽക്കഷണം:- ഇത്തരം കേസുകളിലൂടെ ജയിലിൽ എത്തിപ്പെട്ട പുരുഷന്മാരുടേയും വെളിയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട് പോയ സ്ത്രീകളുടേയും കുട്ടികളുടെ ജയിലിൽ ആയിപ്പോയ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും കേസുകൾ എങ്ങനെയാണ് അവസാനിച്ചതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. നാലാം തൂണുകാർ ആരെങ്കിലും തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയാൽ, അന്വേഷണാത്മകമായ ഒരു റിപ്പോർട്ടിങ്ങിനുള്ള വകുപ്പുണ്ട്.

PC:- AI

#ബാലവിവാഹം
#POCSOAct
#POCSO
#childmarriage
#പോക്സോ

Times of India പത്രത്തിൽ ഇന്ന് വന്ന വാർത്തയാണ് ചിത്രത്തിൽ. ഈ വാർത്ത ശരിയാണെങ്കിൽ, ശബരിമലയിൽ മാത്രമല്ല, നല്ല വരുമാനമുള്ള എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കാലാകാലങ്ങളായി ഗംഭീരമായ കൊള്ള ആസൂത്രിതമായി നടന്നിരിക്കുന്നു.

വിശ്വാസികളേ… നിങ്ങൾ ദേവന്മാർക്കും ദേവിമാർക്കും കൊടുത്ത പണമാണ് ഇത് അത്രയും. ‘ദൈവങ്ങൾക്ക് എന്തിനാണ് പണം?’ എന്നൊരു ചോദ്യം എന്നും ബാക്കിയുണ്ട്.

ദേവാലയങ്ങളിലെ ചിലവുകൾ നടത്താനും അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടത്താനും ശമ്പളം കൊടുക്കാനും ഉള്ളത് കഴിച്ച് ബാക്കി തുക ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നടത്തിയാൽ അതല്ലേ ഏറ്റവും ദൈവികമായ കാര്യം?

ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിന് വകയില്ലാത്ത, കയറിക്കിടക്കാൻ ഒരു കൂരയും ഇല്ലാത്ത, ചികിത്സയ്ക്ക് പണമില്ലാത്ത നൂറുകണക്കിന് മനുഷ്യർ ഈന്നാട്ടിലുണ്ട്. അവർക്ക് ഈ പണം കൊണ്ട് ഒരു ഉപകാരവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, അത് നോക്കി നടത്തേണ്ടവർ തന്നെ പട്ടാപ്പകൽ കൊള്ളയടിക്കുന്നു. ഈ കള്ളന്മാർക്ക് തടിച്ച് വീർക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലല്ലോ നിങ്ങൾ ദൈവങ്ങൾക്ക് പണം നൽകുന്നത്? ചിന്തിക്കേണ്ടത് വിശ്വാസികളായ നിങ്ങളാണ്. ഈ പകൽക്കൊള്ളയ്ക്കെതിരെ ശബ്ദം ഉയർത്തേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്.

എല്ലാ ദേവാലയങ്ങളിലും ഓഡിറ്റ് വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് കോടതിയെ സമീപിക്കേണ്ടത് നിങ്ങൾ തന്നെയാണ്. കട്ടവൻ ഏത് പാർട്ടിക്കാരനായാലും എത്ര കൊലകൊമ്പൻ ആയാലും കൈയാമം വെച്ച് തുറുങ്കിലടക്കാൻ നടപടി സ്വീകരിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്.

ദൈവം നേരിട്ട് ഇറങ്ങിവന്ന് ഇതിനെതിരെ നടപടി സ്വീകരിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. ദൈവനിശ്ചയം നടപ്പിലാക്കേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്. തത്വമസിയുടെ അർത്ഥം, പുതുതായി ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ?

വാൽക്കഷണം:- ഈ വാർത്ത ശരിയല്ലെങ്കിൽ ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയ്ക്ക് എതിരെ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം കേസ് എടുക്കണം. അതിനുള്ള ആർജ്ജവം കാണിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ കട്ടു എന്ന് തന്നെയാണ് അർത്ഥം.

#ക്ഷേത്രംകൊള്ള

ശബരിമല സ്വർണ്ണക്കൊള്ള കേസിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പോറ്റിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു എന്ന വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ആദ്യം ചിരിയാണ് വന്നത്.

ആ കൊള്ള നടക്കുമ്പോൾ, ലോക്കർ തുറക്കാൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ച സ്ക്രൂഡ്രൈവർ മാത്രമാണ് ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പോറ്റി. ആ സ്ക്രൂ ഡ്രൈവർ പിടിച്ചിരുന്നത് ഒരുപാട് കൈകളാണ്. ആ കൈകളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാതെ ഉപകരണത്തെ മാത്രം അറസ്റ്റ് ചെയ്തത് കൊണ്ടാണ് ചിരിക്കേണ്ടി വന്നത്. അത്രയും വലിയ കൊള്ള ശബരിമലയിൽ നടത്താൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പോറ്റി എന്ന അവസാന കണ്ണിയായ ഒരാൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് സാധിക്കില്ല. അരിഭക്ഷണം…. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട…. ഗോതമ്പ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ഇതരസംസ്ഥാനക്കാർക്ക് വരെ അതറിയാം.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ചിരിയല്ല വരുന്നത്. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പോറ്റിയുടെ ജീവനെ ഓർത്ത് ഭയമാണ് തോന്നുന്നത്. അയാൾക്ക് ജീവഹാനി ഉണ്ടായേക്കാം. ജയിലിന് അകത്ത് അല്ലെങ്കിൽ പുറത്ത്. അതിനുള്ള സംവിധാനമൊക്കെ ഈ സംസ്ഥാനത്ത് ഉണ്ട്. ജയിൽ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ പിടികിട്ടും.

‘എന്നെ കുടുക്കിയതാണ്. കുടുക്കിയവരും പെടും.’ എന്ന രീതിയിലായിരുന്നു കോടതി വളപ്പിൽ പോറ്റിയുടെ പ്രതികരണം. അത് മാത്രം മതി പോറ്റിയുടെ ജീവൻ അപകടത്തിൽ ആവാൻ.

സ്ക്രൂഡ്രൈവർ തിരിച്ച കൈകൾ ഏതാണെന്ന് പുറത്ത് വന്നാൽ വലിയ പ്രശ്നമാണ്. അത് രഹസ്യമായിത്തന്നെ ഇരിക്കണമെങ്കിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പോറ്റി ഇല്ലാതാകണം. ജയിലിനകത്തോ പുറത്തോ അയാൾ സുരക്ഷിതൻ ആയിരിക്കില്ല. അതിനുള്ള സാധ്യതകൾ ഏറെയാണ്. ഈ കേസിലെ മറ്റ് കൊള്ളക്കാർ അത്രയും ശക്തരും സ്വാധീനം ഉള്ളവരുമാണ്. പോറ്റിയെ കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും ജയിലിൽ റിമാൻഡ് ചെയ്യുന്നതാവും ഉചിതം. പക്ഷേ, അതും കോടതി തന്നെ സ്വമേധയാ തീരുമാനിക്കേണ്ടി വരും.

സ്വാമി ശരണം അല്പം കൂടെ ഉറക്കെ വിളിച്ചോളൂ പോറ്റീ. സ്വയം ചെയ്ത തെറ്റിനും സ്വന്തം ജീവനും വേണ്ടി.

വാൽക്കഷണം:- ശബരിമല നടയുടെ മുന്നിലുള്ള ഭണ്ഡാരവും സ്വർണ്ണം പൊതിഞ്ഞതാണ് എന്നാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അതേപ്പറ്റി ഒരു സംസാരവും കേൾക്കുന്നില്ലല്ലോ.

ഇത് വായിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ളവരോട് ആദ്യമേ ഒരു കാര്യം അഭ്യർത്ഥിക്കട്ടെ. ശബരിമലയിൽ സ്വർണ്ണം മോഷണം പോയിട്ടുണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ ഈ പോസ്റ്റിന് അടിയിൽ…

വിശ്വസിക്കുന്നു,
yes,
അതെ,
മോഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്,
എന്നിങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഒരു കമന്റ് ഇടുക. ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം ഒരു കുത്ത് (.) എങ്കിലും ഇടുക. പൊതുജനത്തിന്റെ അഭിപ്രായം അറിയാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണിത്.

നിലവിൽ ഭരണകക്ഷിയുടെ ആൾക്കാർ മാത്രമാണ് ‘മോഷണം പോയിട്ടില്ല എന്നും, അഥവാ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ ഗ്രാം സ്വർണ്ണം മാത്രമാണ് ‘ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ചാനൽ ചർച്ചയിൽ വന്നിരുന്ന് കൊള്ള നടന്നിട്ടില്ല എന്ന് പറയുന്ന ഭരണകക്ഷി അനുകൂലികളുടെ തൊലിക്കട്ടി അപാരം. അവരുടെ ന്യായീകരണങ്ങളോട് യോജിക്കുന്നില്ല. ശബരിമലയിൽ ഗംഭീര സ്വർണ്ണക്കൊള്ള നടന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന് തന്നെയാണ് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത്.

സംസ്ഥാന സർക്കാർ, നിയമിച്ചിട്ടുള്ള ദേവസ്വം, അതിന്റെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്നവർ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ, എന്നിങ്ങനെ ആർക്കും ഇതേപ്പറ്റി അറിയില്ലായിരുന്നു എന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു കൊള്ള നടന്നതിന്റെ സൂചന പോലും ഇവർക്കാർക്കും കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്നും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ഈ കൊള്ള പുറത്ത് വരുന്നത് പോലും ഹൈക്കോടതി ഇടപെട്ടതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ പത്തോ പതിനഞ്ചോ വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഈ കൊള്ള പുറത്ത് വരുമ്പോഴേക്കും നൂറായിരം ന്യായങ്ങൾ വേറെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു കള്ളന്മാർക്ക് പറയാൻ.

എന്തായാലും കേരള സംസ്ഥാന രൂപീകരണത്തിന് ശേഷം ഏതെങ്കിലും ഒരു ദേവാലയത്തിന്റെ സ്വത്തും മുതലും അധികൃതരുടെ ഒത്താശയോടെ ഇതുപോലെ കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ട ഒരു സംഭവം മുൻപ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇത്രയും നീചവും ലജ്ജാവഹവും ആസൂത്രിതവുമായ ഒരു കൊള്ളയടിയെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ പോന്ന വാക്കുകളൊന്നും മലയാള ഭാഷയിൽ ഇല്ല എന്ന് വേണം പറയാൻ.

കൊള്ള നടന്നു. ഇനി വേണ്ടത് ആരൊക്കെ കട്ടു എത്രയൊക്കെ കട്ടു എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കുകയാണ്. അതത്ര വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമൊന്നും അല്ല.

യാതൊരു തുമ്പും വാലും ഇല്ലാത്ത കൊലപാതക കേസുകൾ പോലും തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളവരാണ് കേരള പോലീസ്. വിജയ് മല്ല്യയ സ്വർണ്ണം പൊതിഞ്ഞു കൊടുത്ത തീയതി മുതൽ ഇന്ന് വരെയുള്ള ദേവസ്വം ഭാരവാഹികളേയും ശബരിമല ഭാരവാഹികളേയും ഉദ്യോഗസ്ഥരേയും ദേവസം മന്ത്രിമാരേയും ഇടനിലക്കാരനായ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പോറ്റിയേയും കേസിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി വിധിയാവണ്ണം ചോദ്യം ചെയ്താൽ നിഷ്പ്രയാസം തെളിയിക്കാൻ പറ്റുന്ന കേസ് മാത്രമാണിത്. അതിനുള്ള ആർജ്ജവം ഉണ്ടാകണമെന്ന് മാത്രം.

ഏറ്റവുമധികം അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നത്, വിശ്വാസികളും വിശ്വാസികൾക്ക് വേണ്ടി കീ ജയ് വിളിക്കുന്ന പാർട്ടികളും ഇതിന്റെ പേരിൽ വലിയ ബഹളമൊന്നും ഉണ്ടാക്കി കാണുന്നില്ല എന്നതാണ്. (അത്തരം പ്രതിഷേധങ്ങളോ ബഹളങ്ങളോ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാഞ്ഞിട്ടാണെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണം.) പ്രതിപക്ഷം പതിവുപോലെ നാമമാത്രമായ ചില ചടങ്ങുകൾ നടത്തിയെന്ന് വരുത്തി മുന്നോട്ട് പോകുന്നുണ്ട്. അവർ അത്രയും ചെയ്യുന്നത് തന്നെ വലിയ ഔദാര്യം.

ഒരു കാര്യത്തിൽ വലിയ നിരാശയുണ്ട്. നിലവിലെ ഭരണകക്ഷി, പ്രതിപക്ഷത്ത് ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ഇങ്ങനെയൊരു കൊള്ള പിടിക്കപ്പെടുന്നതെങ്കിൽ, ഈ കളവിന്റെ വിത്തും വേരും, മുക്കും മൂലയും, തൂണും തുരുമ്പും, കണക്കും കള്ളക്കണക്കും, ചെമ്പും സ്വർണ്ണവും ഒക്കെ വിശദമായിത്തന്നെ പഠിച്ച് ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു അവർ. ഇതിൻ്റെ പേരിലുള്ള സ്റ്റഡി ക്ലാസ്സുകളും, രാത്രി പഠന ക്ലാസ്സുകളും, പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങളും, രാജി ആവശ്യങ്ങളും, പന്തം കൊളുത്തി ജാഥകളും, സെക്രട്ടറിയേറ്റ് മാർച്ചുകളും ഹർത്താലുകളും കാരണം കേരളം പ്രകമ്പനം കൊള്ളുമായിരുന്നു. കേരള ജനതയ്ക്ക് അതിനുള്ള ഭാഗ്യം ഇല്ലാതെ പോയി.

കേരളത്തിൽ സാംസ്ക്കാരിക നായികാനായകന്മാർ എന്നൊരു കൂട്ടർ ഉണ്ടായിരുന്നു. “ഈ കൊള്ള നടത്തിയവരെ കൈയാമം വെപ്പിച്ച് റോഡിലൂടെ നടത്തിക്കണം” എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട്, മേൽപ്പടി സംസ്ക്കാര സമ്പന്നർ ഒപ്പുവെച്ച ഒരു സംയുക്ത പ്രസ്താവന കാണാനുള്ള ഭാഗ്യവും കേരള ജനതയ്ക്ക് ഇല്ലാതെ പോയി. വല്ലാത്ത സെലക്ടീവ് സാംസ്ക്കാരിക പ്രവർത്തനം തന്നെ. ഏതെല്ലാം മാളങ്ങളിലാണാവോ നമ്മുടെ സാംസ്കാരിക നായികാനായകന്മാർ പുതഞ്ഞൊളിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നത്?!

‘പലനാൾ കള്ളൻ ഒരുനാൾ പിടിയിൽ’ എന്നാണല്ലോ. രേഖകൾ അടക്കം കത്തിച്ച് ഇല്ലാതാക്കിയാലും കള്ളന്മാരെ പിടികൂടുക തന്നെ ചെയ്യും. അതങ്ങനെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഹൈക്കോടതി സ്വമേധയാ ഇടപെട്ടത്. എത്ര കള്ളത്തരം കാണിച്ചാലും, സത്യത്തിനും നീതിക്കും വേണ്ടി, അങ്ങനെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഇടപെടൽ ഉണ്ടാകും. അതിനെ നമുക്ക് ദൈവീകം എന്നോ കർമ്മ എന്നോ മറ്റേതെങ്കിലും സൗകര്യപ്രദമായ പേരിട്ടോ വിളിക്കാം. അതുണ്ടാകും. സംശയം വേണ്ട.

വാൽക്കഷണം:- ഏറ്റവും പുതിയ വാർത്തകൾ പ്രകാരം അയ്യപ്പന്റെ യോഗദണ്ഡിലും തിരുമറി നടന്നിരിക്കുന്നു. ശബരിമലയിൽ പാത്രം വാങ്ങിയ വകയിലും കോടികളുടെ കൊള്ള നടന്നിരിക്കുന്നു. ഇക്കണക്കിന് അയ്യപ്പ വിഗ്രഹം ഒരു പരിശോധനയ്ക്ക് അയക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. അത് ഒറിജിനൽ അയ്യപ്പൻ തന്നെയാണോ എന്ന് അറിഞ്ഞുവെക്കുന്നത് നല്ലതാണല്ലോ.

ചിത്രപൗർണമി നാളിൽ, കൊച്ചു വെളുപ്പാൻ കാലത്ത് പോലും, ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ കുമളി നഗരം ഗതാഗതക്കുരുക്കിൽ മുറുകും. അതിന് കൃത്യമായ കാരണമുണ്ട്.

അന്നേ ദിവസമാണ് തമിഴ്നാടിന്റെ അതിർത്തി പട്ടണമായ കുമളിയിൽ നിന്ന് പെരിയാർ ടൈഗർ റിസർവ് കാട്ടിലൂടെ 14 കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ചാൽ ചെന്നെത്തുന്ന മലമുകളിലുള്ള മംഗളാദേവി ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം.

അന്ന് ഒരു ദിവസം മാത്രമാണ്, വനത്തിനുള്ളിൽ മലമുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഈ ക്ഷേത്രം തുറക്കുക. അന്ന് ഒരു ദിവസം മാത്രമാണ് ഈ കാടിനുള്ളിലൂടെ വനപ്രേമികൾക്കും ട്രക്കിംങ്ങ് പ്രേമികൾക്കുമെല്ലാം പ്രത്യേക അനുവാദമില്ലാതെ സഞ്ചാരം സാദ്ധ്യമാകുക. ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകുന്ന ഭക്തജനങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ കാടിനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരും ട്രക്കിങ്ങ് താൽപ്പര്യമുള്ളവരും അന്നിവിടേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തുന്നു.

ഈ ക്ഷേത്രം ഇരിക്കുന്നതിന്റെ ചെറിയൊരു ഭാഗം തമിഴ്നാടിന്റെ ആണെന്നാണ് അവരുടെ അവകാശ വാദം. ഭക്തിയിൽ തമിഴരെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേറെ ആരുണ്ട്? അതുകൊണ്ടുതന്നെ തമിഴ് അടിവാരമായ പാളയംകുളത്ത് നിന്ന് തമിഴ് ഭക്തരും കുമളിയിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന കേരള-തമിഴ് സഞ്ചാരികളും ഭക്തരുമെല്ലാം കൂടെ അന്ന് ആ കാടും മേടും ജനബാഹുല്ല്യമുള്ളതാക്കി മാറ്റുന്നു.

മലകയറാൻ വരുന്ന ഇത്രയും മനുഷ്യന്മാർ ചേർന്നുണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കാണ് അന്ന് കുമളി പട്ടണം കണി കണ്ടുണരുക.

കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് അജുവിന്റെ Aju Chirakkal യാത്രാവിവരണത്തിൽ നിന്നാണ് മംഗളാദേവി ക്ഷേത്രത്തിലെ പറ്റി ഞാൻ സാക്ഷരനായത്. അന്ന് മുതൽ ഉഴിഞ്ഞു വെച്ചിരുന്ന മംഗളാദേവി യാത്ര തരമായത് ഈ മാസം 12ന്. (2025 മെയ് 12)

കുമളിയിലെ ടൂറിസത്തിന്റെ ചുമതലയുള്ള ഷൈൻ സാറിൻ്റെ Shine Kollamparambil Shanmughan സഹായത്തോടെ ജീപ്പും മറ്റ് സൗകര്യങ്ങളും തരപ്പെടുത്തി. ഒന്നാം നമ്പർ ജീപ്പ് ഏതാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഹബീബുള്ള ഓടിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ ജീപ്പ് തന്നെ. പക്ഷേ തിരക്കിന്റെ ആധിക്യം കാരണം, രാവിലെ 0545ന് പുറപ്പെട്ടിട്ടും മലമുകളിൽ എത്തിയത് 9 മണിക്ക്.

അവസാനത്തെ നാല് കിലോമീറ്റർ ജീപ്പ് കയറി പോകുന്ന മലയുടെ ഒരു വശം തമിഴ്നാടും മറുവശം കേരളവും ആണ്. കടുകിട ഒന്ന് തെന്നിയാൽ കേരളത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽ നിന്നോ തമിഴ്നാടിന്റെ താഴ്വരയിൽ നിന്നോ പെറുക്കി എടുക്കേണ്ടിവരും ജീപ്പിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും കഷണങ്ങൾ. അതിലൂടെ വാഹനം ഓടിക്കുന്ന ഡ്രൈവർമാരെ നമിക്കാതെ വയ്യ. ഇന്നുവരെ അവിടെ വാഹനം മറിഞ്ഞ് ഒരു അപകടം ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നതും അൽഭുതാവഹമായ ഒരു കാര്യമാണ്.

ഇടുക്കി ജില്ലയിലുള്ള സകല പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിൽ നിന്നും ഉദ്യോഗസ്ഥർ അന്നവിടെ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടാകും. ഫോറസ്റ്റിന്റേയും പഞ്ചായത്തിന്റേയും എന്ന് വേണ്ട സകല സർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങളുടേയും ജീപ്പുകൾ ഇന്നേ ദിവസം മംഗളാദേവിയിൽ കാണാം.

KSRTC കേരളത്തിലെ പല ജില്ലകളിൽ നിന്നായി നടത്തുന്ന മംഗളാദേവി സർവീസിന്റെ ഭാഗമായി മാത്രം 67 ജീപ്പുകളാണ് ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നത്. മലപ്പുറത്ത് നിന്നും കോഴിക്കോട് നിന്നും വരെ ഈ സർവീസിലൂടെ സഞ്ചാരികൾ മംഗളാദേവിയിൽ എത്തി. എല്ലാ വാഹനങ്ങളേയും സഞ്ചാരികളേയും ഭക്തരേയും അന്ന് ഈ മല താങ്ങിയേ പറ്റൂ.

ചേര രാജാവായ ചെങ്കുട്ടവൻ ആണ് ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിച്ചതെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. 2000 വർഷങ്ങൾക്ക് പഴക്കമുള്ള ക്ഷേത്രം ആണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഇത് രണ്ടും ഒത്തു പോകുന്നില്ല എന്നുള്ളത് ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയതിൻ്റെ പോരായ്മയാണ്. ചേരൻ ചെങ്കുട്ടവൻ 2000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്നത് തന്നെ കാരണം. ചോല മറവ പടയാണ് ഇപ്പോൾ കാണുന്ന വിധം ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ നാശത്തിന് കാരണക്കാർ എന്ന് കരുതിപോരുന്നു.

ഐതിഹ്യമായി പറയുന്നത് കണ്ണകിയുടെ കഥ തന്നെ. മുല പറിച്ചെറിഞ്ഞ് അതിൽ നിന്ന് വന്ന തീ കൊണ്ട് കാവേരി പട്ടണം ചുട്ടെരിച്ച കണ്ണകി അവസാനം ക്രൗര്യം അവസാനിപ്പിച്ച് വന്നണഞ്ഞത് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലാണ് എന്നാണല്ലോ ഐതിഹ്യം. അതേ കഥ തന്നെയാണ് മംഗളാദേവിയിലും പാടി പോരുന്നത്. മംഗളാദേവിയിൽ നിന്നാണത്രേ ദേവി കൊടുങ്ങല്ലൂരിലേക്ക് എത്തിയത്. റൂട്ട് മാപ്പ് വെച്ച് നോക്കിയാൽ കാവേരി പട്ടണത്ത് നിന്നാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലേക്ക് വരാൻ എളുപ്പം. ദേവിയെ ഗൂഗിൾ മാപ്പ് ചതിച്ചതാകാനേ വഴിയുള്ളൂ!

തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്കുള്ള കയറ്റം കുത്തനെയാണ്. കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള കയറ്റമാണ് ഭേദം. അധികം സഞ്ചാരികൾ ചെന്നെത്താത്തതിന്റെ കന്യകാത്വമുണ്ട് ഈ പെരിയാർ കടുവാ സങ്കേതത്തിന്.

മെറ്റൽ ഡിറ്റക്ടർ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ശരീര പരിശോധനയൊക്കെ നടത്തിയാണ് ഓരോ സഞ്ചാരിയെയും കയറ്റി വിടുന്നത്. കൂടുതൽ സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നത് കേരള പോലീസ് ആണ്. പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികളിൽ വെള്ളം കൊണ്ടുപോകാൻ അനുവദിക്കില്ല. പകരം ടാങ്കുകളിൽ കുടിവെള്ളം വഴി നീളെ കിട്ടും. ദേവിയെ തൊഴുത് ഇറങ്ങി വരുന്നവർക്ക് തക്കാളിച്ചോറും ഉള്ളിക്കറിയും തമിഴരുടെ വക പ്രസാദമായി കിട്ടും. വിശന്നു പൊരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സമയത്ത് വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ് ആ ഭക്ഷണം.

ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ ഒരു ഭാഗം കേരളത്തിലും മറ്റൊരു ഭാഗം തമിഴ്നാട്ടിലുമാണ്. അതേപ്പറ്റിയുള്ള തർക്കങ്ങൾ തുടരുന്നു. അതിന് തീർപ്പായാലും ഇല്ലെങ്കിലും തമിഴ്നാട്ടിലെ കമ്പത്ത് നിന്ന് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നാണ് ചിത്ര പൗർണമി നാളിൽ ഉത്സവം നടത്തിപ്പോരുന്നത്.

അതെന്തായാലും രണ്ട് സംസ്ഥാനത്തെ പൊലീസുകാരും, കൂടുതൽ സമയം മലമുകളിൽ നിൽക്കാൻ ജനങ്ങളെ അനുവദിക്കില്ല. ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞാൽ ആരെയും മുകളിലേക്ക് കയറ്റി വിടില്ല. വൈകീട്ട് ആറ് മണിയോടെ എല്ലാവരേയും മലയിറക്കുകയും ചെയ്യും.

ഭക്തി, സഞ്ചാരം, ട്രക്കിങ്ങ്, വനയാത്ര എന്നിങ്ങനെ ഏത് ഇനത്തിൽ പെടുത്തി ആയാലും, കാടിനുള്ളിൽ അത്രയും വാഹനങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന പൊടിപടലങ്ങളും ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങളും അവഗണിച്ച് ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും മംഗളാദേവിയിലേക്ക് കയറിയിരിക്കണം, ഏതൊരു സഞ്ചാരിയും.

ഇപ്രാവശ്യം ഹബീബുള്ളയുടെ ജീപ്പിലായിരുന്നു കയറ്റവും ഇറക്കവും. അടുത്ത പ്രാവശ്യം നടന്ന് കയറാൻ പദ്ധതിയുണ്ട്. ആ കാടിൻ്റെ ഭംഗി പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കണമെങ്കിൽ നടന്ന് തന്നെ കയറണം. ക്ഷേത്ര പരിസരത്ത് നിന്ന് കിട്ടിയതും കാടിനുള്ളിൽ കൂട് കെട്ടി വളർത്തി പോരുന്നതുമായ മംഗള എന്ന് പേരുള്ള കടുവയെ കാണാനുള്ള ഏർപ്പാടും അതിനകം ഉണ്ടാക്കണം.

വാൽക്കഷണം:- സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയും അല്ലാതെയും എനിക്ക് പരിചയമുള്ള 50 പേരെങ്കിലും 12ന് മംഗളാദേവിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നേരിട്ട് കണ്ടത് ചുരുക്കം ചിലരെ മാത്രം.

#മംഗളാദേവി
#mangaladevi

പഹൽഗാം തീവ്രവാദി ആക്രമണത്തിന് ശേഷം, ഇന്ത്യ നയം കടുപ്പിക്കുകയും എല്ലാ പാക്കിസ്ഥാനികളോടും ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് തിരികെ പോകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുകയും ആണല്ലോ.

ഈ ഉത്തരവ് കേട്ടപ്പോൾ ഏകദേശം ഒരു വ്യാഴവട്ടക്കാലം മുൻപ് ഗൾഫിലെ എണ്ണപ്പാടങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടായ ഒരു അനുഭവം ഓർമ്മ വന്നു.

ഇറാനിലെ ഒരു കടലിടുക്കിലെ എണ്ണപ്പാടത്താണ് ഞാൻ അന്ന് ജോലി ചെയ്തിരുന്നത്. ഞങ്ങൾ ബോട്ട് എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ കപ്പലിൽ ആണ് താമസം. ക്യാപ്റ്റൻ അടക്കം 15 പേർക്ക് താമസിക്കാനുള്ള സൗകര്യം അതിനകത്തുണ്ട്. ജോലിയില്ലാത്ത സമയങ്ങളിൽ അത് കടലിൽ നങ്കൂരമിട്ട് ആടിയുലഞ്ഞ് കിടക്കും. ജോലിയുള്ളപ്പോൾ ഈ ബോട്ട് പ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്ക് അടുപ്പിച്ച് ഞങ്ങൾ അതിലേക്ക് *മങ്കി ജംമ്പിങ് നടത്തി ചാടി കയറും, ജോലിയിൽ വ്യാപൃതരാകും.

(മങ്കി ജംമ്പിങ് നീട്ടി വലിച്ച് പറയാനുള്ള മറ്റൊരു പോസ്റ്റ് തന്നെയുണ്ട്. അത് പിന്നീട് ആകാം.)

ജോലി തീരുമ്പോൾ തിരിച്ച് ബോട്ടിലേക്ക് കയറി അതിൽ വിശ്രമിക്കും. ഇങ്ങനെ രണ്ടാഴ്ചയോളം ഞങ്ങൾ ആ കടലിടുക്കിൽ ജോലി ചെയ്തു.

ഞങ്ങൾ പത്തോളം പേരാണ് ഈ ജോലിക്ക് വേണ്ടി പോയിരുന്നത്. എന്റെ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് ഞാനടക്കം 4 പേർ. മറ്റു പല സേവനങ്ങളും നൽകാൻ വേറെ കമ്പനികളിൽ നിന്നുള്ള 5 പേർ. അതിൽ ഒരാൾ പാക്കിസ്ഥാൻ-അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ ബോർഡറിൽ നിന്നുള്ള അയ്യൂബ് ഖാൻ എന്ന വ്യക്തിയാണ്. അദ്ദേഹമായിരുന്നു ആ പ്ലാറ്റ്ഫോമിലെ ക്രെയിൻ ഓപ്പറേറ്റർ.

ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ ഒരേ ജോലിക്കായി വന്നിരിക്കുന്നവർ സൗഹൃദത്തിൽ ആകുന്നത് പതിവാണ്. അത് മനുഷ്യസഹജം ആണല്ലോ. എല്ലാവരും പരസ്പരം മറ്റുള്ളവരുടെ വീട് കൂട് കൂട്ട് താൽപ്പര്യങ്ങൾ എന്നീ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയും. ജോലിയില്ലാത്ത സമയത്ത് കടലിൽ നിന്ന് ചൂണ്ടയിട്ട് മീൻ പിടിക്കുകയോ വെടിവട്ടം പറഞ്ഞിരിക്കുകയോ സിനിമ കാണുകയോ ചെയ്യും.

അയൂർ ഖാൻ തന്റെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചത് വലിയ അഭിമാനത്തോടെ തന്നെയാണ്. അഫ്ഗാൻ ബോർഡറിൽ ഉള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രാമത്തിൻ്റെ മേൽ പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന രാജ്യത്തിന് യാതൊരു നിയന്ത്രണവും ഇല്ല. രാജ്യത്തിൻ്റെ വൈദ്യുതി അവർ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ആരും ബില്ല് തുക അടക്കാറില്ല. അതിന്റെ പേരിൽ പാക്ക് സർക്കാർ വൈദ്യുതി വിച്ഛേദിക്കാറുമില്ല. ആയൂബ് ഖാൻ്റെ പിതാവിന് അവിടെ ഒരു തോക്ക് ഫാക്ടറി ഉണ്ട്. ഈ തോക്കുകൾ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലേക്കും പാക്കിസ്ഥാനിലേക്കും ധാരാളമായി വിറ്റുപോകും. വിദേശനിർമ്മിത തോക്കുകളും അവിടെ വില്പനയ്ക്ക് വരാറുണ്ട്. ഇതൊക്കെ ആയൂബ് ഖാൻ പറയുന്ന വിശേഷങ്ങളാണ്. എത്രത്തോളം തള്ളുണ്ട് മസാലയുണ്ട് എന്നൊന്നും നിശ്ചയമില്ല.

പക്ഷേ മസാലയൊന്നും ഇല്ലാത്ത ഒന്ന് ഞാനെന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടു! അതേപ്പറ്റി പറയാം. അതാണ് എന്റെ വിഷയം.

ഒരു ദിവസം പതിവുപോലെ എല്ലാവരും വളഞ്ഞിരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അയൂബ് ഖാൻ തൻ്റെ പാക്കിസ്ഥാൻ പാസ്പോർട്ട് എടുത്ത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ഒരു പാക്കിസ്ഥാൻ പാസ്പോർട്ട് കാണാനുള്ള കൗതുകത്തിന്, അനുവാദം വാങ്ങിക്കൊണ്ടു തന്നെ ഞാൻ ആ പാസ്പോർട്ട് പരിശോധിച്ചു. അസ്വാഭാവികത ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ പാകിസ്ഥാൻ പാസ്പോർട്ട്.

അടുത്ത നിമിഷം ആയൂബ്ഖാൻ ഒരു ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ട് എടുത്ത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. അത് തുറന്ന് നോക്കാൻ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

അയൂബ്ഖാൻ എന്ന അതേ പേരിൽ ആ മനുഷ്യന്റെ തന്നെ ഫോട്ടോ ഒട്ടിച്ച, മുംബൈ അഡ്രസ്സിൽ ഉള്ള ഒരു ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ട് ആയിരുന്നു അത്. (മുംബൈയിലെ അഡ്രസ്സ് കൃത്യമായി ഞാനിപ്പോൾ ഓർക്കുന്നില്ല.)

ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിയെങ്കിലും ഞെട്ടൽ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. അയൂബ് ഖാൻ മെല്ലെ ആ ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ടിന്റെ കഥയിലേക്ക് കടന്നു.

അയാൾ രണ്ട് വിവാഹം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആ രണ്ട് വിവാഹങ്ങളിലുമായി നാല് പെൺമക്കളും ഉണ്ട്. പക്ഷേ ഒരു ആൺകുട്ടിക്ക് വേണ്ടി അയാൾ വല്ലാതെ കൊതിക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെയിരിക്കെ ആരോ ഒരാൾ അയാളോട് പറഞ്ഞു, ‘നീ ഇന്ത്യയിൽ പോയി ഒരു കല്യാണം കഴിക്കൂ; അവിടെ നിനക്ക് ഒരു ആൺകുഞ്ഞ് പിറക്കും.’

അയൂബ് ഖാൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് വരാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നടത്തി. വിസയും പൊല്ലാപ്പും ഒക്കെയായി ഇന്ത്യയിൽ വന്ന് കല്യാണം കഴിക്കുന്നത് വലിയ കഷ്ടപ്പാടാണ്. സ്ഥിരമായി ഇന്ത്യക്കാരനായാൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇന്ത്യയിലേക്ക് വരാം, പോകാം. അയാൾ പണം വാരി എറിഞ്ഞ് മുംബൈയിൽ നിന്ന് ഒരു ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ട് സംഘടിപ്പിച്ചു. ആ പാസ്പോർട്ട് ആണ് എന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നത്.

രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഇതിനകം അയാൾ ഇന്ത്യയിൽ വന്ന് മടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ദുബായിൽ നിന്ന് മുംബൈയിലേക്ക് വന്നതിൻ്റേയും പോയതിന്റേയും സ്റ്റാമ്പുകൾ ആ പാസ്പോർട്ടിലുണ്ട്.

ഒരു നിക്കാഹിനുള്ള ചുറ്റുവട്ടങ്ങൾ ഒക്കെ മുംബൈയിൽ തയ്യാറായിട്ടുണ്ട്. അടുത്ത ഇന്ത്യൻ സന്ദർശനത്തിൽ, അയൂബ് ഖാൻ്റെ നിക്കാഹ് ഉണ്ടാകും. അതിൽ തനിക്കൊരു ആൺകുഞ്ഞ് ഉണ്ടാകുമെന്നും അയൂബ്ഖാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

ഈ ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ട് എങ്ങനെ സംഘടിപ്പിച്ചു എന്ന് ചോദിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എനിക്ക് അയൂബ് ഖാനോട് ഉണ്ട്. പണം വാരി എറിഞ്ഞാൽ എത്ര ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ട് വേണമെങ്കിലും മുംബൈയിൽ കിട്ടും എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ മറുപടി.

“അപ്പോൾ PCC (പോലീസ് ക്ലിയറൻസ് സർട്ടിഫിക്കറ്റ്) പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ ഇല്ലേ?”… എന്നായി എന്റെ ചോദ്യം.

“അതിനല്ലേ പൊലീസുകാർക്ക് പണം വാരി എറിയുന്നത്. കൈക്കൂലി കൊടുത്താൽ നടക്കാത്ത എന്ത് കാര്യമാണ് ഇന്ത്യയിലോ പാക്കിസ്ഥാനിലോ ഉള്ളത്? “…. ഒരു മറുചോദ്യമായിരുന്നു അയൂബ് ഖാൻ്റെ മറുപടി.

ഇനി എൻ്റെ ഈ അനുഭവത്തിൽ നിന്ന് നമുക്ക് വിഷയത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വരാം. ആയൂബ് ഖാൻ അപകടകാരിയായ ഒരു പാക്കിസ്ഥാനി ആണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. അയാളുടെ കയ്യിൽ ധാരാളം പണമുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ വന്ന് ഒരു കല്യാണം കഴിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം പണമെറിഞ്ഞ് വളഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ അയാൾ നടപ്പിലാക്കുന്നു. മറ്റൊരു ദുരുദ്ദേശവും അയാൾക്ക് ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല.

ആയൂബ് ഖാന് ഒരു ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ട് മുംബൈയിൽ സംഘടിപ്പിക്കാൻ ആകുമെങ്കിൽ, എത്രയോ തീവ്രവാദികൾക്ക് ഇതേപോലെ പണമെറിഞ്ഞ് സ്വന്തം പേരിലോ കള്ളപ്പേരിലോ ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ടുകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കില്ലേ? അങ്ങനെ ഇന്ത്യൻ പൗരന്മാരായ എത്രയോ പാക്കിസ്ഥാൻ തീവ്രവാദികൾ നമ്മുടെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിൽ വിലസുന്നുണ്ടാകും. അവരെയൊക്കെ കണ്ടെത്താൻ എന്ത് മാർഗ്ഗമാണ് നമുക്കുള്ളത്? അവരോടെല്ലാം ഇന്ത്യ വിട്ട് പോകൂ എന്ന് എങ്ങനെ പറയാൻ സാധിക്കും? അവരുടെ കയ്യിൽ ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ട് ഇരിക്കുകയല്ലേ?

സ്ലീപ്പർ സെല്ലുകൾ പോലെ എത്രയോ പാക്കിസ്ഥാൻ തീവ്രവാദികൾ ഇന്ത്യയിലെ നഗരങ്ങളിൽ അവസരം പാർത്ത് ജീവിക്കുന്നുണ്ടാകാം?! രേഖാമൂലം എല്ലാ പാക്കിസ്ഥാനികളും ഇന്ത്യ വിട്ടു പോയാലും എത്രയോ പാക്കിസ്ഥാനികൾ ഇന്ത്യയിൽത്തന്നെ കാണുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പാണ്.

ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒറ്റ ഉത്തരമേയുള്ളൂ. സർക്കാർ ജീവനക്കാരുടെ കൈക്കൂലി സമ്പ്രദായം; അഥവാ ധനത്തോടുള്ള അവരുടെ ആർത്തി. അത് അവസാനം ചെന്നെത്തി നിൽക്കുന്നത് രാജ്യസുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണി ആയിട്ടാണ്.

കൂടുതൽ എന്തു പറയാൻ? പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം? അതുകൊണ്ട് തൽക്കാലം നിർത്തുന്നു. പക്ഷേ, കേരളത്തിലെ കൈക്കൂലിക്കാരായ സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെപ്പറ്റി ചിലത് തീർച്ചയായും പറയാനുണ്ട്. വൈകാതെ അതും പറയാം.

ഞാൻ ചെന്ന് കയറിയപ്പോഴേക്കും പത്തടിപ്പാലത്തെ കേരള ഹിസ്റ്ററി മ്യൂസിയത്തിൽ ‘ചെവിട്ടോർമ്മ‘ നാടകം തുടങ്ങി ഒരുപാടായിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു പ്ലേ ഉണ്ടെന്ന് അമ്പിളി വഴി അറിഞ്ഞതും ഇങ്ങറിത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

കുറേ ഭാഗങ്ങൾ കാണാനായില്ലെങ്കിലും നാടകത്തിൽ കാതൽ ഒറ്റയടിക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റിയത് ഞാനൊരു മുനമ്പം ദേശക്കാരനായത് കൊണ്ടാണ്. ചെറുപ്പം മുതൽ കണ്ടുവളർന്ന ജീവിതങ്ങളാണ് അരങ്ങിലുള്ളത്. കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് അന്നാട്ടിൽ ജനിച്ച് വളർന്ന സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരും. എന്തൊരു തിളക്കമാണെന്നോ നിത്യജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പറിച്ച് വെച്ച നാട്യമേതും ഇല്ലാത്ത ആ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും കഥാസന്ദർഭങ്ങൾക്കും.

നാടകം മുഴുവനായി കാണാനായി വീണ്ടും ശ്രമിക്കുന്നതാണ്. തൃശൂർ ഭാഗത്തുള്ളവർക്ക് കാണാനുള്ള അവസരമുണ്ട് അക്കാഡമി ബ്ലോക്കിൽ മെയ് 9ന്. സമയം ഉണ്ടാക്കി പോയി കാണണമെന്ന് സുഹൃത്തുക്കളോടും തൃശൂർ നിവാസികളോടും അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

സംവിധായകൻ ശ്രീജിത്ത് രമണനും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സഹപ്രവർത്തകർക്കും അഭിനേതാക്കൾക്കും അഭിനന്ദനങ്ങൾ, നന്ദി.

#ചെവിട്ടോർമ്മ
#chevittorma

നമ്മൾ കാര്യമായി ഗൗനിച്ചില്ലെങ്കിലും, വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ടവരായി ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും നമുക്കൊപ്പം നിൽക്കുന്ന ചില നല്ല മനുഷ്യരുണ്ട്. അത്തരം ചില ബന്ധങ്ങൾ ഇല്ലാതായി പോകുന്ന ഒരു ഘട്ടത്തിലേക്ക് കാലചക്രം കൊണ്ടെത്തിച്ചോ എന്നൊരു ആശങ്ക വല്ലാതങ്ങ് ഇരച്ച് കയറി വന്നപ്പോൾ, അവരിൽ ചിലരെയെങ്കിലും നേരിട്ട് കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അതിന് കാരണമുണ്ട്. 2024-25ലെ GIE യാത്ര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മേൽപ്പറഞ്ഞവരെയൊക്കെ ഇനിയൊരിക്കലും കാണാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ചില സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ കടന്നുപോയി.

ഹജ്ജ് പോലുള്ള തീർത്ഥാടനങ്ങൾക്ക് പോകുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ അവർക്ക് പരിചയമുള്ളവരോടൊക്കെ തെറ്റ് കുറ്റങ്ങൾ പൊറുത്ത് തരണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ച് യാത്ര ചോദിക്കുന്നത് അനുഭവമുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ അല്ലെങ്കിലും, ചുരുക്കം ചിലരെ 2025-26ൽ GIE പുനഃരാരംഭിക്കുന്നതിന് മുന്നേ കണ്ടേ തീരൂ എന്ന തീരുമാനത്തിലെത്തി.

മക്കത്തേക്ക് പോയ ചേരമാൻ പെരുമാളിന് നൽകുന്ന യാത്രാമൊഴിയായി നീലംപേരൂർ പടയണി കരുതിപ്പോരുന്നുണ്ട്. പെരുമാളുമായുള്ള ആ ബന്ധമാണ് പടയണി കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കിയത്.

നീലംപേരൂർ പടയണി സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിലാണ്. അതിന് മുന്നേ കടമ്മനിട്ടയിലെ വലിയ പടയണി കാണാനുറച്ച് രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ (ഏപ്രിൽ 21) ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചു.
അതിൻ്റെ തുടർ യാത്രയായി, തിരുവനന്തപുരത്തും കൊല്ലത്തും ആലപ്പുഴയിലും മേൽപ്പറഞ്ഞ മനുഷ്യരേയും കാണാനുള്ള കരുക്കൾ നീക്കി. ചിലരെയെല്ലാം വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ കണ്ടുമടങ്ങി.

അപ്പോഴേക്കും പഹൽഗാമിലെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വാർത്തകൾ വന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു. ‘എത്ര നന്നായി’ ഇവരെയൊക്കെ കാണണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത് എന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞു.

അവസാനം കാണേണ്ട വ്യക്തിയുടെ കാര്യത്തിൽ, അൽപ്പം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നു. എങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വീട് കണ്ടെത്തി സന്തോഷത്തോടെ ഒരുപാട് നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു.
2025-26 ശൈത്യകാലത്ത് യാത്ര ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, കാശ്മീർ, പഞ്ചാബ്, ഹിമാചൽ, ഉത്തരാഖണ്ട്, ഉത്തർപ്രദേശ് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലാണ്.

കാശ്മീരിലേക്കാണ് നേരെ ചെല്ലുക. പട്ടാളക്കാർ പോകരുതെന്ന് വിലക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളൊഴിച്ച് എല്ലായിടത്തും പോയിരിക്കും. വരാനുള്ളത് എന്തും നേരിടാൻ തയ്യാറായിത്തന്നെയാണ്. തെരുവോരങ്ങളിൽ ഉണ്ടുറങ്ങി മാസങ്ങളോളം ഭാഗിയിൽ യാത്ര ചെയ്തത്. എന്തെങ്കിലും അത്യാഹിതം സംഭവിച്ച് തട്ടിപ്പോയാലും അത്യാവശ്യം കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് വെച്ചിരിക്കണം എന്നത് കൊണ്ടാണ് മരണപത്രം പരസ്യമായും, വിൽപ്പത്രം കുഴുപ്പിള്ളി രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിലും എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത്. ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത് മേൽപ്പറഞ്ഞ ചില വ്യക്തികളുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച്ചകളാണ്. അതും ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞു.

ഒരപകടം, വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പ്രധാന റോഡിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ പോലും ഉണ്ടാകാം. ദൂരയാത്ര പോകുമ്പോൾ അപകട സാദ്ധ്യത എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ട്. ഒറ്റയ്ക്ക് വാഹനമോടിച്ച് തെരുവിൽ ഉറങ്ങിയുള്ള യാത്രയിൽ അതിൻ്റെ തോത് പതിന്മടങ്ങാണ്. എന്നുവെച്ച് യാത്ര ചെയ്യാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ?

എത്രയോ വിമാനാപകടങ്ങളും തീവണ്ടിയപകടങ്ങളും ബസ്സപകടങ്ങളും കാറപകടങ്ങളും ബോട്ടപകടങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. അതിന് ശേഷം മനുഷ്യർ ഈ സൗകര്യങ്ങളിലൊന്നും യാത്ര ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നുണ്ടോ?

വിനോദ സഞ്ചാരികളെ നരാധമന്മാർ കൊന്ന് തള്ളിയ ഇടമായതുകൊണ്ട് പഹൽഗാമിലേക്ക് ആളുകൾ പിന്നീട് പോകാതിരിക്കില്ലല്ലോ. ഒരുപാട് പേർ ഇനിയും പോകും. ഇന്ത്യ മുഴുവൻ കാണാനുള്ള യാത്രയുടെ ഭാഗമായി ഞാനും പോകും.

പഹൽഗാമിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട സഹോദരങ്ങൾക്ക് പ്രണാമം, അന്ത്യയാത്രാമൊഴി.

വാൽക്കഷണം:- ആറു ദിവസം മാത്രം നീണ്ടു നിന്ന ദാമ്പത്യത്തോട് ഹിമാംശി എന്ന യുവതി യാത്ര പറയുന്ന രംഗം എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും മനസ്സിൽ നിന്ന് മായുന്നില്ല.
(ചിത്രം:- പടയണിയെ വരവേറ്റുകൊണ്ടുള്ള അഗ്നി)

ഇന്ന് വിഷു ആണല്ലോ? ആയതിനാൽ വിഷുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പഴഞ്ചൊല്ലിലെ ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാം.

“കാട്ടുകോഴിക്കെന്ത് വിഷുവും സംക്രാന്തിയും?” ചൊല്ല് ഇങ്ങനെയാണ്.

അജ്ഞന്മാർക്ക് എന്ത് മതാനുഷ്ഠാനം, എന്നാണ് സാധാരണ ഗതിയിൽ ഈ ചൊല്ല് ഉപയോഗിക്കുന്നവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

മലബാർ ഭാഗങ്ങളിൽ സംക്രാന്തി പൂജയ്ക്ക് കോഴിയെ വെട്ടുന്നത് പതിവായിരുന്നു. (കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ കോഴിവെട്ടുമായി സംക്രാന്തിക്ക് ബന്ധമുണ്ടോ എന്ന് അറിയില്ല.) പക്ഷേ ഈ കോഴി വെട്ടിന് ഉപയോഗിക്കുന്നത് നാട്ടുകോഴിയെ ആണ്. അതുകൊണ്ട് സംക്രാന്തി സമയത്ത് നാട്ടുകോഴികൾക്കേ ഭയപ്പെടേണ്ടതുള്ളൂ. കാട്ടുകോഴികൾ സുരക്ഷിതരാണ്. ഇതാണ് ഈ ചൊല്ലിന്റെ ആന്തരാർത്ഥം.

പക്ഷേ ഈ ചൊല്ലിന് മറ്റൊരു വശവും ഉണ്ടെന്ന് ഈയടുത്ത് പറഞ്ഞുതന്നത് സുധീർ Sudheer Kumar ആണ്.

സത്യത്തിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ ചൊല്ലിന് അല്പം വ്യത്യാസമുണ്ട്, അഥവാ താഴെപ്പറയുന്നതാണ് ശരിയായ ചൊല്ല് എന്ന് തർക്കമുണ്ട്.

‘”കാട്ടുകോവിൽക്കെന്ത് വിഷുവും സംക്രാന്തിയും” എന്നാണത്. കോഴിയല്ല കോവിലാണ്. കാട്ടിലെ കോവിലിൽ പൂജ ഒന്നും നടക്കാറില്ല, നടക്കണമെന്നും ഇല്ല. വല്ലപ്പോഴും ഒരു പൂജ നടന്നാലായി. വിഷുവും സംക്രാന്തിയും ഒന്നും അവിടെ ഉണ്ടായെന്ന് വരില്ല. ഈ അർത്ഥത്തിലാണ് ആ ചൊല്ല് പോകുന്നത്.

പക്ഷേ, രണ്ടും രണ്ട് ചൊല്ലായി കണക്കാക്കണമെന്നാണ് ഭാഷാ പണ്ഡിതന്മാരുടെ അഭിപ്രായം.

“കാട്ടുകോവിലും കാട്ടുകോഴിയും നിലനിൽപ്പുള്ള വ്യത്യസ്ത വസ്തുക്കൾ തന്നെ. ഒന്ന് തെറ്റാണെന്നും മറ്റേതിന്റെ പാഠഭേദം ആണെന്നും പറയുന്നത് ശരിയല്ല. രണ്ട് ചൊല്ലുകളും ഒരേ ആശയം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു എന്ന് പറയാം.”……. എന്നാണ് പണ്ഡിതർ എടുത്ത് പറയുന്നത്.
ഇനി ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു ചില ചൊല്ലുകൾ കൂടെ പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിക്കാം.

* കാട്ടുജാതിക്കുണ്ടോ മാസപ്പിറപ്പും സംക്രാന്തിയും.

* ചാത്തപ്പനെന്തു മഹശറ. (മുസ്ലീം വിശ്വാസമായ മഹശറയിൽ ഹിന്ദുവായ ചാത്തപ്പന് കാര്യമില്ല എന്നാണ് ധ്വനി.)

ചുഴിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ, മേൽപ്പറഞ്ഞ രണ്ട് ചൊല്ലുകളും വർഗ്ഗീയമാണ്.
എല്ലാ ജാതിക്കും എല്ലാ മതത്തിനും എല്ലാ ആഘോഷങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളാനും അനുഭവിക്കാനും കഴിയണം. ജാതിക്കും മതത്തിനും അപ്പുറത്തുള്ള മാനവികത അപ്പോഴാണ് ഉണ്ടാവുക.
എല്ലാവർക്കും വിഷു ആശംസകൾ!

വാൽക്കഷണം:- അക്ഷരാഭ്യാസമില്ലാത്ത കാട്ടുകോഴിക്ക് വിഷുവും സംക്രാന്തിയും ഇല്ലേയില്ല.

Jungle Fowl PC:- Pinterest

ഞാൻ വാച്ച് പ്രേമിയൊന്നും അല്ല. ആവശ്യത്തിന് ഒരു വാച്ച് വേണം. 3800 രൂപയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള വാച്ചുകളൊന്നും ഇതുവരെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല.

എണ്ണപ്പാടത്തെ ജോലിയുടെ സൗകര്യം കണക്കിലെടുത്ത് വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയാലും കുഴപ്പമില്ലാത്ത വാച്ചുകളാണ് കൂടുതലും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്. തുകലിൻ്റെ സ്ട്രാപ്പ് ഉള്ള വാച്ചുകൾ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസത്തിൽ കൂടുതൽ ഇതുവരെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല.

കഴിഞ്ഞ യാത്രയിൽ ഉപയോഗിച്ച 1500 രൂപ വിലവരുന്നതും 7 വർഷമായി ഉപയോഗിച്ച് പോരുന്നതുമായ വാച്ചിൻ്റെ ബാറ്ററി തീരുകയും അത് മറ്റ് ചില അസ്ക്കിതകൾ കാണിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ഒരു സ്മാർട്ട് വാച്ച് വാങ്ങുന്നതിനെപ്പറ്റി ആലോചിച്ചു.

സത്യത്തിൽ സ്മാർട്ട് വാച്ചുകളോട് എനിക്ക് പ്രിയമില്ല. കൈ ചെറുതായി അനക്കിയാലേ സമയം തെളിഞ്ഞ് വരൂ. ഒരു ഒളിഞ്ഞ് നോട്ടത്തിലൂടെ പോലും സമയം മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റണം എനിക്ക്. സ്ഥിരമായി സമയം കാണുന്ന സെറ്റിങ്ങ് ചെയ്താൽ സ്മാർട്ട് വാച്ചിലെ ബാറ്ററി കൂടുതൽ ചിലവാകും; കൂടെക്കൂടെ വാച്ച് ചാർജ്ജ് ചെയ്യേണ്ടി വരും. എങ്കിലും മുൻപ് ഒരിക്കൽ സ്മാർട്ട് വാച്ച് ഞാൻ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അത് മടുത്തു.

കൈയിൽ എപ്പോഴും ഫോൺ ഉള്ളപ്പോൾ വാച്ച് തന്നെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ എന്നൊരു ചിന്തയും വന്നു. യാത്രാ സമയത്താകട്ടെ കാറിൻ്റെ പാനലിൽ സമയം കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ വാച്ച് കെട്ടാതെ കുറച്ച് കാലം ശ്രമിച്ച് നോക്കി. പക്ഷേ അത് തീരെ ഫലവത്തായില്ല. സമയം അറിയണമെന്ന് തോന്നിയാൽ ആ നിമിഷം കൈയിലേക്ക് നോക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാനാവുന്നില്ല.

എന്നാൽപ്പിന്നെ ഇപ്രാവശ്യം വീണ്ടും ഒരു സ്മാർട്ട് വാച്ച് തന്നെ വാങ്ങാമെന്ന് കരുതി. നോയ്സ് എന്ന കമ്പനിയുടെ ഒരു സ്മാർട്ട് വാച്ച് വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഒരൊറ്റ ആഴ്ച്ചയ്ക്കകം അത് പണി മുടക്കി. ഡയൽ 80% കാണാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിൽ കറുത്ത് പോയിരിക്കുന്നു. വാറണ്ടി പ്രകാരം കമ്പനി പുതിയ വാച്ച് തന്നാലും സ്മാർട്ട് വാച്ചിലേക്ക് ഇനി ഞാനില്ല.

എന്നാൽപ്പിന്നെ മാർക്കറ്റിലുള്ള വാച്ചുകൾ എന്തൊക്കെയെന്ന് നോക്കാം എന്നൊരു ആഗ്രഹം കിളിർത്തു. ആദ്യം പറഞ്ഞത് പോലെ, വലിയ വിലയുള്ള വാച്ചുകളൊന്നും വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശമില്ല. എന്നിരുന്നാലും അതൊക്കെ കണ്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ലല്ലോ?

(മേൽപ്പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ ആമുഖമാണ്. സമയമില്ലാഞ്ഞിട്ടും അത്രയും വായിക്കേണ്ടി വന്നവർ ക്ഷമിക്കുക.)

സിറ്റിസൺ കമ്പനിയുടെ ഷോറൂമിൽ ചെന്ന് അവിടെയുള്ള വാച്ചുകളൊക്കെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോളാണ് വാച്ചുകളുടെ ലോകം വിപുലമായെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത്.

ഓട്ടോമാറ്റിക്ക്, ക്വാട്ട്സ്, ഇലക്ട്രോണിക്, സ്മാർട്ട്‌ എന്നിങ്ങനെ ചില വാച്ചുകളെപ്പറ്റി മാത്രമാണ് ഇതുവരെ എനിക്കറിവുണ്ടായിരുന്നത്. കാര്യങ്ങൾ അവിടന്നും ഒരുപാട് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഊർജ്ജസംരക്ഷണം. ജൈവികം എന്നീ കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലമാണല്ലോ ഇത്. വാച്ചുകളിലും ആ നിലയ്ക്ക് പുതിയ സാങ്കേതികത്വം വന്നിട്ടുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് എക്കോ വാച്ചുകൾ.

(ഇതേപ്പറ്റി ഇന്നേവരെ കേൾക്കാത്തവർക്ക് വേണ്ടി മാത്രമുള്ള കുറിപ്പാണ് ഇത്. എക്കോ വാച്ചുകളെപ്പറ്റി വർഷങ്ങളായി നല്ല ഗ്രാഹ്യമുള്ളവർ, “ഇയാള് ശരിക്കും നിരക്ഷരൻ തന്നെയാണല്ലേ?“ എന്ന ആത്മഗതമോ കമൻ്റോ ഇടുന്നതിൽ യാതൊരു വിരോധവും ഇല്ല.)

ഞാൻ ഇന്നലെ പരിചയപ്പെട്ട ഒരു സിറ്റിസൺ എക്കോ വാച്ചിനെപ്പറ്റി പറയാം.

പ്രകാശത്തിൽ നിന്നാണ് എക്കോ വാച്ചുകൾക്ക് പ്രവർത്തിക്കാൻ ആവശ്യമായ ഊർജ്ജം എടുക്കുന്നത്. ഏറെക്കുറെ സോളാർ വാച്ചുകൾ എന്നും പറയാം. ഈ ഊർജ്ജം വാച്ചിനകത്തുള്ള ഒരു കപ്പാസിറ്ററിൽ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നു. 24 മണിക്കൂർ കൈയിൽ കെട്ടി നടന്ന ഒരു എക്കോ വാച്ച് പിന്നീട് രണ്ട് മാസത്തോളം ബോക്സിൽ അടച്ച് ഇരുട്ടത്ത് വെച്ചാലും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. പ്രവർത്തനം നിലച്ചാൽ, സമയം കൃത്യമാക്കി സെറ്റ് ചെയ്ത് വീണ്ടും വെളിച്ചത്ത് കെട്ടി നടന്നാൽ മതി. 15 വർഷത്തോളമാണ് സിറ്റിസൺ പുറത്തിറക്കുന്ന എക്കോ വാച്ചുകളുടെ പ്രവർത്തന ക്ഷമത. അത്രയും കാലം കഴിഞ്ഞാൽ കപ്പാസിറ്റർ മാറ്റുകയോ വാച്ച് റിപ്പയറിങ്ങോ വേണ്ടി വന്നേക്കാം. 3.5 വർഷം വരെ ഈ വാച്ചുകൾക്ക് കമ്പനി ഗ്യാരണ്ടി നൽകുന്നുണ്ട്.

15 വർഷം കഴിയുമ്പോഴേക്കും ഇതിനേക്കാൽ ഗംഭീരമായ സാങ്കേതിക വിദ്യയുമായി വാച്ചുകൾ വരില്ലെന്ന് ആരുകണ്ടു?! അതെന്തായാലും ഈ എക്കോ വാച്ച് ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയാൽ അടുത്ത 15 വർഷത്തേക്ക് ഒന്നും ആശങ്കപ്പെടാനില്ല. അപ്പോഴേക്കും 57+15=72 വയസ്സ് ആയിട്ടുണ്ടാകും. കണ്ണും കാണില്ല, ചെവിയും കേൾക്കില്ല, ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ പരസഹായം വേണ്ടി വന്നേക്കാം എന്ന അക്കാലത്ത് എന്തിനാണ് ഒരു വാച്ച്?

ഇതുതന്നെ അവസാനത്തെ വാച്ച്. ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയേക്കാം എന്നുറച്ച് വാച്ചിൻ്റെ വില ചോദിച്ചതും കിളി പോയി. 45,000 രൂപ മുതൽ മുകളിലേക്കാണ് പല സിറ്റിസൺ എക്കോ വാച്ചുകളുടേയും വില. എനിക്കിഷ്ടമായ ഒരു മോഡൽ, ഡൈവേർസ് ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ്. 300 മീറ്റർ വരെ ആഴത്തിൽ അത് പോകും. അതിൻ്റെ ഭാരവും വിലയും അൽപ്പം കട്ടിയാണ്. ഭാരം 195 ഗ്രാം. വില 80,000 രൂപ. ലിമിറ്റഡ് എഡീഷൻ ആയതുകൊണ്ട് അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഷോ റൂമിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ഈ വാച്ച് വാങ്ങാൻ കിട്ടണമെന്നില്ല.

മാലിയിൽ നിന്നുള്ള ഡൈവേർസ് ആണ് കൂടുതലായും കൊച്ചിയൽ വരുമ്പോൾ ഈ വാച്ച് വാങ്ങുന്നതെന്ന് ഷോ റൂം ജീവനക്കാരൻ പറയുന്നു.

ഈ പടത്തിൽ കാണുന്ന വാച്ച് കെട്ടി നടക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ടാൽ അയാൾക്ക് വാച്ച് കെട്ടാൻ അറിയില്ല എന്ന് നമ്മൾ സംശയിക്കാൻ ഇടയുണ്ട്. ഡൈവേർസിന് വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള വാച്ച് ആയത് കൊണ്ട്, കൈ എവിടെയെങ്കിലും തട്ടി വാച്ചിൻ്റെ ക്രൗൺ ചീത്തയാകാതിരിക്കാൻ, സാധാരണ വാച്ചുകൾക്ക് വിപരീതമായി, വാച്ചിൻ്റെ ഇടത് വശത്താണ് ക്രൗൺ പിടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക.

ഇനി, എക്കോ വാച്ച് സ്വന്തമായുള്ളവർക്ക് അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാം. കൂടുതലായി അതിൻ്റെ സാങ്കേതികത്വം അറിയുമെങ്കിൽ അതും പങ്കുവെക്കാം.

വാൽക്കഷണം:- അടുത്ത പ്രാവശ്യം എന്നെക്കാണുമ്പോൾ എൻ്റെ വാച്ചിലേക്ക് തുറിച്ച് നോക്കേണ്ടതില്ല. അത്രയും വിലയുള്ള വാച്ചൊന്നും എനിക്ക് ചേരില്ല. ഞാൻ പഴയ വാച്ചിൽ 100 രൂപ കൊടുത്ത് ബാറ്ററി മാറ്റി ഇട്ട് ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.