ഗവി വിശദമായി കണ്ട് തീർക്കാൻ രണ്ട് ദിവസം പോര എന്ന് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നല്ലോ. പക്ഷേ, പശ്ചിമഘട്ട വനങ്ങളിലൂടെയുള്ള ഈ യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം ഒരു സംഘയാത്ര എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. 17 പേരുള്ള ആ സംഘത്തെ മുസിരീസിലേക്ക് വിളിച്ച് കൂട്ടിയിരിക്കുന്നത് ഞാൻ തന്നെയാണ്. കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ 91 വർഷമായി തമിഴർ നടത്തുന്ന ‘സുന്ദരൻ ചേരമാൻ ഗുരുവന്ദനോത്സവം’ അവരെ കാണിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്ക് കൃത്യസമയത്ത് കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ തിരിച്ചെത്തിയേ തീരൂ.

മൂന്നാം ദിവസം രാവിലെ ഗവിയിൽ നിന്ന് വള്ളക്കടവ് ചെക്ക് പോസ്റ്റ് വഴി അരിപ്പയിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്റെ സമയത്ത് അരിപ്പയിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു. എന്റെ പാസ് ഒരു വശത്തേക്ക് മാത്രം ഉള്ളതാണ്. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ആങ്ങാമൂഴി വഴിയും എനിക്ക് ഗവിയിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടക്കാമായിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ 6 KFDC ഇടങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് അരിപ്പയ്ക്കുള്ള പ്രത്യേകത ഇവിടത്തെ വനവും അതിനുള്ളിലെ KFDCയുടെ സൗകര്യങ്ങളും ജനവാസകേന്ദ്രങ്ങളോടും, തിരുവനന്തപുരം-ചെങ്കോട്ട പ്രധാനപാതയോടും ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു എന്നതാണ്. അരിപ്പ തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലാണ്. പക്ഷേ മേൽപ്പറഞ്ഞ റോഡിന് മറുവശം കൊല്ലം ജില്ലയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വന്യമൃഗങ്ങളെ കൂടുതലായി കാണാനുള്ള സാദ്ധ്യത അരിപ്പയിലെ KFDC ഇൻസ്പെക്ഷൻ ബംഗ്ലാവിന്റെ പരിസരത്ത് ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ബംഗ്ലാവിന് ചുറ്റും വൈദ്യുത വേലികൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

വനം വകുപ്പിൻ്റെ വന പരിശീലന കേന്ദ്രവും ഡയറക്ടറുടെ കാര്യാലയവും അരിപ്പയിലാണ് ഉള്ളത്. പ്രധാന പാതയിൽ നിന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കടന്ന് ഇടതുവശത്തുള്ള വന പരിശീലന കേന്ദ്രവും കടന്ന് വീണ്ടും മുന്നിലേക്ക് പോയാൽ KFDC യുടെ ജ്യോതിസ്മതി എന്ന ഇൻസ്പെക്ഷൻ ബംഗ്ലാവാണ്. അതിന് താഴെ വലത് വശത്തായി ആദിവാസി ഊരുകളും. പൊട്ടമാവ് എന്നാണ് അതിലെ ഒരു ഊരിൻ്റെ പേര്. പോതുള്ള ഒരു മാവ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാണത്രേ അങ്ങനെ ഒരു പേര് വീണത്.

എനിക്ക് താമസിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ചെയ്തിട്ടുള്ളത് ജ്യോതിസ്മതി IB-യിൽ ആയിരുന്നു. അതുകൂടാതെ, അല്പം മാറി ‘ശങ്കിലി മാൻഷൻ’ എന്ന പേരിൽ കോട്ടേജുകളുടെ സമുച്ചയം ഉണ്ട്. കൂടുതൽ പേർക്ക് ക്യാമ്പ് ചെയ്യാനും ഭക്ഷണത്തിനുമുള്ള സൗകര്യം അവിടെയുണ്ട്. DRONGO, BARBET, HORNBILL, SWIFT എന്നിങ്ങനെയാണ് കോട്ടേജുകളുടെ പേരുകൾ.

റോഡിന് കുറുകെ ഒഴുകുന്ന ചെറിയൊരു അരുവി കടന്നുവേണം അങ്ങോട്ട് പോകാൻ. ഞാൻ കഷ്ടി 20 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഗൈഡ് കിഷോറിന്റെ കൂടെ അരുവി മുറിച്ച് കടന്ന് കോട്ടേജുകളിലേക്കും പിന്നീട് ആദിവാസി ഊരുകളിലേക്കും നടന്നു. വയനാട്ടിലെ കമ്പമലയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി ഗവി വരെ കടിച്ച് ചോര കുടിച്ച എല്ലാ അട്ടകളും ചേർന്ന് കാലിൽ കാര്യമായ നീര് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്; അതിനുപുറമേ ചൊറിച്ചിലും. എന്നാലും നടക്കാതിരിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. ഈ ദൗത്യം കൃത്യസമയത്ത് പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇത് അവസാനത്തെ KFDC കേന്ദ്രമാണ്.

കപ്പക്കൃഷി ധാരാളമായുള്ള ആദിവാസി ഊരിൽ പലയിടത്തും തേനീച്ചയെ വളർത്തുന്ന കൂടുകളും കാണാം. പൊട്ടമാവ് ഊരിലെ ഒരു കുടിയിൽ നിന്ന് ഒരു ലിറ്റർ തേൻ ഞാൻ വാങ്ങി. ‘കുടി’ എന്ന് പറയാൻ ആവില്ല ആദിവാസി വീടുകളെ ഇപ്പോൾ. എല്ലാം കോൺക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ എല്ലാം ഇടുങ്ങിയ വീടുകളാണ്. കേരളത്തിലെ ഇപ്പോഴത്തെ കാലാവസ്ഥയിൽ അത്തരം കുടുസ്സ് കോൺക്രീറ്റ് പെട്ടികളിൽ മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്നത് കഷ്ടം തന്നെ.

ഫോറസ്റ്റ് സഫാരി, ഗൈഡിനൊപ്പം ട്രക്കിങ്ങ്, ഗൈഡിനൊപ്പം പുഴയിലൂടെ നടത്തം, പക്ഷി നിരീക്ഷണം, സൈക്ലിംങ്ങ്, ക്യാമ്പ് ഫയർ എന്നീ സൗകര്യങ്ങൾ അരിപ്പ എക്കോ ടൂറിസത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉണ്ട്. വലിയ ട്രക്കുകൾക്ക് താല്പര്യമുള്ളവർക്ക് അങ്ങ് പൊന്മുടി വരെയും ട്രക്ക് ചെയ്ത് പോകാം.

10 ദിവസത്തോളം നീണ്ടുനിന്ന KFDC വനയാത്ര ഇന്ന് രാത്രിയോടെ അവസാനിക്കുകയാണ്. നല്ല ചൂടൻ ചപ്പാത്തിയും മുട്ടക്കറിയും അത്താഴത്തിന് തീൻമേശയിൽ എത്തി. ഈ വനയാത്രയിൽ എനിക്ക് എടുത്തു പറയാനുള്ളത് ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യമാണ്. KFDC ജീവനക്കാർ തന്നെയാണ് ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഹോട്ടലുകളിൽ നിന്നോ റിസോർട്ടുകളിൽ നിന്നോ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം പോലെയല്ല, മറിച്ച് വീട്ടിലെ ഭക്ഷണം പോലെയാണ് എനിക്കതെല്ലാം അനുഭവപ്പെട്ടത്.

ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കിൽ, രാത്രി സമയത്ത് ജ്യോതിസ്മതി ബംഗ്ലാവിൻ്റെ പരിസരത്ത് മൃഗങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ച് ആനകളെ കാണാൻ പറ്റുമെന്ന് കിഷോർ പറഞ്ഞിരുന്നു. ആനകൾ ചില്ലി ഒടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാൽ മുറിക്ക് പുറത്ത് കടന്ന് നോക്കണം എന്ന് അയാൾ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ അർദ്ധരാത്രി വരെ അതിനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കുണ്ടായില്ല. പിന്നീടങ്ങോട്ട് ആന വന്ന് കുത്തിയിളക്കിയാലും ഉണരാത്ത കുംഭകർണ്ണ സേവയിലേക്ക് ഞാൻ വഴുതി വീഴുകയും ചെയ്തു.

നേരം പുലർന്നതും പ്രാതലിന് നിൽക്കാതെ അരിപ്പയോട് വിട പറഞ്ഞു. നദിയിലൂടെ ഒരു നടത്തവും ഒരു വലിയ ട്രെക്കിങ്ങും പിന്നീട് ഒരിക്കൽ പദ്ധതിയിട്ട് കൊണ്ട് തന്നയാണ് മടക്കം. ഗവിയെപ്പോലെ തന്നെ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് കണ്ട് തീർക്കാവുന്ന ഒരു സ്ഥലമല്ല അരിപ്പയും.

കനത്ത മഴയും കോടയും മഞ്ഞുമൊക്കെ ചേർന്ന്, കഴിഞ്ഞ പത്ത് ദിവസത്തോളം ഈ പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് സംഭരിച്ചത് അളവറ്റ ഊർജ്ജമാണ്. അടുത്ത 6 മാസം വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ യാത്രകൾ കഴിഞ്ഞ് വന്നാലും ഞാനിതിൻ്റെ സുഖകരമായ ആലസ്യത്തിലായിരിക്കും. വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ആയുർവേദ ഉഴിച്ചിലിനും പിടിച്ചിലിനും പോകുന്നവരെപ്പോലെ, പത്ത് ദിവസം പശ്ചിമഘട്ടത്തിലൂടെ മഴക്കാലത്ത് തന്നെ വനയാത്ര നടത്താനും എനിക്കിപ്പോൾ പദ്ധതിയുണ്ട്.

നന്ദി:- അരൾവാമൊഴി മുതൽ വയനാട് വരെയുള്ള എല്ലാ ചുരങ്ങളിലൂടെയും പശ്ചിമഘട്ടത്തിനെ നെടുകെ മുറിച്ച് കടന്നുകൊണ്ട് ഒരു യാത്ര 5 വർഷം മുൻപ് ഞാൻ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അന്ന് പക്ഷേ തങ്ങിയത് കാടുകളിൽ ആയിരുന്നില്ല. മലനിരകളിലെ കാടുകളിൽ തന്നെ തങ്ങിക്കൊണ്ട് ഇത്തരമൊരു യാത്രയ്ക്ക് അവസരം ഒരുക്കിത്തന്ന KFDC ചെയർപേർസൺ ശ്രീമതി ലതികാ സുഭാഷിനും Lathika Subhash , മറ്റെല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും സജ്ജമാക്കി ഒപ്പം നിന്ന കോർപ്പറേഷനിലെ എല്ലാ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും ജീവനക്കാർക്കും ഗൈഡുകൾക്കും ഒരുപാട് നന്ദി. കോർപ്പറേഷൻ എന്നെ ഏൽപ്പിച്ച ദൗത്യം ആവുന്ന വിധം പൂർത്തിയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിൽ എന്തെങ്കിലും പാകപ്പിഴകൾ സംഭവിച്ചു പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ സദയം ക്ഷമിക്കുക.

വാൽക്കഷണം:- അരിപ്പയിൽ ബുക്കിങ്ങിനായി 8289821010, 8289821101 എന്നീ നമ്പറുകളിൽ ബന്ധപ്പെടുക. kfdcecotourism സൈറ്റ് വഴിയും ചെയ്യാവുന്നതാണ്. ഈ യാത്രയുടെ മറ്റ് ആറ് വിവരണങ്ങൾ ഇതേ ഫോൾഡറിൽ വായിക്കാൻ സാധിക്കും.

(ശുഭം.)

പക്ഷേ, അന്തവും കുന്തവും ഇല്ലാത്ത യാത്രകൾ തുടരും.

മൂന്നാറിൽ നിന്ന് ഗവിയിലേക്കുള്ള പാത എനിക്ക് തികച്ചും പുതുമയുള്ളതായിരുന്നു. കുമളിയും കട്ടപ്പനയും മാത്രമായിരുന്നു എനിക്കാ വഴിയിൽ നന്നായി പരിചയമുള്ള പട്ടണങ്ങൾ. ഗൂഗിൾ മാപ്പ് കണക്ക് കൂട്ടിയ സമയത്തിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് 115 കിലോമീറ്റർ ദൂരം മറികടന്ന് ഞാൻ വള്ളക്കടവ് ചെക്ക് പോസ്റ്റ് അടക്കുന്നതിന് മുൻപേ തന്നെ അവിടെ എത്തി. KFDC ഓഫീസിൽ നിന്നും ഗിരീഷ് സാർ എനിക്കുള്ള പാസ് വള്ളക്കടവിലേക്ക് അയച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആയതിനാൽ കാട്ട് പാതയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം പെട്ടെന്ന് തന്നെ സാദ്ധ്യമായി.

വനത്തിനകത്തുള്ള മറ്റേതൊരു KFDC കോട്ടേജുകളെപ്പറ്റിയോ റിസോർട്ടുകളെപ്പറ്റിയോ പറയുന്നതിനേക്കാൾ പതിന്മടങ്ങ് കാര്യങ്ങൾ ഗവിയേപ്പറ്റി പറയാനുണ്ട്. അത് വിശദമാക്കുന്നതിന് മുന്നേ ഒറ്റ വാചകത്തിൽ ഗവിയെ പറ്റി ഒരു കാര്യം പറയാം. ഗവി എന്നാൽ KFDC ആണ്; KFDC മാത്രമാണ്. മറ്റൊരു സ്വകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളും റിസോർട്ടുകളും ഈ വനത്തിനുള്ളിൽ ഇല്ല. ഗവിയിൽ തങ്ങി ഗവിയുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കണമെങ്കിൽ KFDCയെ ആശ്രയിച്ചേ പറ്റൂ.

ഇനി എന്തൊക്കെ സൗകര്യങ്ങളാണ് ഗവിയിൽ ഉള്ളതെന്ന് വ്യക്തമാക്കാം.

1. കോട്ടേജുകളിലും ഡോർമെറ്ററികളിലുമായി ധാരാളം പേർക്ക് താമസിക്കാനുള്ള സൗകര്യം.

2. വിവിധയിനം മൃഗങ്ങളുടെ തലയോട്ടികളും കൊമ്പുകളും അസ്ഥികൂടങ്ങളും പ്രദർശിപ്പിച്ചിടുള്ള മ്യൂസിയം. ഒരു ആനയുടെ അസ്ഥികൂടമാണ് ഇതിലെ പ്രധാന ആകർഷണം.

3. ചെറുതും വലുതുമായി അഞ്ച് ഗംഭീര ട്രക്കിങ്ങ് പാതകൾ.

4. ഗവി അണക്കെട്ടിലൂടെ ബോട്ടിംഗ് സൗകര്യം.

5. ഒരു മിനി ബസ്സിൽ അതിരാവിലെ ജംഗിൾ സഫാരി.

6. വെള്ളത്തിലൂടെ തുഴഞ്ഞ് നീർവീഴ്ച്ചാൽ എന്ന വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ എത്തി, അതിൽ കുളിക്കാനുള്ള സൗകര്യം. (ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് അങ്ങനെയൊരു അനുഭവം. ഏകനായി ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ കുളിക്കാനായത് മധുരതരമായ അനുഭവമായി.)

7. കടുവ, പുള്ളിപ്പുലി, കരടി, മാൻ, കലമാൻ, ആന, മയിൽ, സിംഹവാലൻ കുരങ്ങ്, പാമ്പ്, കീരി, കാട്ടുപന്നി, കാട്ടുപോത്ത് എന്നീ മൃഗങ്ങളെ ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കിൽ കാണാം. ആദ്യം പറഞ്ഞ 3 മൃഗങ്ങൾ ഒഴികെ എല്ലാവരേയും കണ്ടെന്ന് മാത്രമല്ല, തോട്ടം തൊഴിലാളികളുടെ ലയങ്ങൾക്ക് കീഴെ ഒരു ചെറിയ കടുവയുടെ കാൽപ്പാടുകൾ കാണാനും എനിക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ടായി.

8. 1977ന് ശേഷം ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ കാലത്ത് ശ്രീലങ്കയിൽ നിന്ന് എത്തിയ തമിഴ് വംശജരാണ് ഇവിടത്തെ തോട്ടം തൊഴിലാളികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും. പുതിയ തലമുറയിൽ ഉള്ളവർ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടി കാടിന് പുറത്ത് കടന്നതോടെ തോട്ടം തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണത്തിൽ കുറവ് വന്നിട്ടുണ്ട്.

9. ജംഗിൾ സഫാരിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവറായി വന്ന രാജശ്വരൻ മൂന്നാം ക്ലാസിൽ വരെ ശ്രീലങ്കയിൽ പഠിച്ചിട്ടുള്ള വ്യക്തിയാണ്. പിന്നീടാണ് കേരളത്തിലേക്ക് എത്തുന്നത്.

10. 32ൽപ്പരം ഗൈഡുകളാണ് ഇവിടെ സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നത്.

11. ഗവിയിൽ തങ്ങി കാഴ്ചകൾ കണ്ടും ആസ്വദിച്ചും മടങ്ങാം എന്നതുപോലെ തന്നെ, Day trip സൗകര്യവും ഉണ്ട്. രാവിലെ വന്നാൽ നമുക്ക് തന്നെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പാക്കേജ് ഫിക്സ് ചെയ്ത് അതിന്റെ തുക അടച്ച്, ചുറ്റിക്കറങ്ങി, വൈകീട്ട് മടങ്ങാം. ഉച്ചഭക്ഷണം അടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ അവർക്കും കിട്ടും.

12. അട്ടകൾ ധാരാളമുള്ള കാടാണ് ഗവി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സഞ്ചാരികൾക്കെല്ലാം leach socks നൽകുന്നുണ്ട്.

13. KFDC മറ്റ് കേന്ദ്രങ്ങളിൽ എന്നതുപോലെ തന്നെ ഗവിയിലും തോട്ടം തൊഴിലാളികളും ഗൈഡുകളും തന്നെയാണ് സഞ്ചാരികൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്നത്. പഠിക്കുകയും അതിന്റേതായ സാങ്കേതികത്വം അറിവുള്ളവരും ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ ഭംഗിയായി അവർ ഇത് ചെയ്തു പോരുന്നു എന്നതാണ് KFDCയുടെ എല്ലാ കേന്ദ്രങ്ങളുടേയും എടുത്ത് പറയേണ്ട ഒരു മേന്മ.

14. വനോപഹാർ എന്ന പേരിൽ തേൻ മുതൽ കുന്തിരിക്കം വരെയും, മുള ഉൽപന്നങ്ങൾ മുതൽ രുദ്രാക്ഷ മാലകൾ വരെയും ഇവിടന്ന് വാങ്ങാം.

15. ലോഗ് ഹൗസുകൾ, ഡോം ഹൗസുകൾ, ക്യാൻവാസ് ഹൗസുകൾ എന്നിവയിലും താമസിക്കാം ഇവിടെ.

16. ഇതേ സൗകര്യങ്ങൾ കൊച്ചു പമ്പയിലും KFDCയ്ക്ക് ഉണ്ട്. കുറേക്കൂടെ തിരക്കൊഴിഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ അതാണ്. അവിടെ സാമാന്യം വലിയ ടെൻ്റ് സൗകര്യങ്ങളാണ് കൂടുതലും.

17. വിദേശികൾ കൂടിയ തോതിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഗവിയിലെ സൗകര്യങ്ങൾ മലയാളികളിലേക്ക് എത്തിയത് ഓർഡിനറി എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ്. പിന്നെ ഗവിക്ക് തിരിഞ്ഞ് നോക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.

ഭൂപാലൻ എന്ന ഗൈഡിന്റെ സേവനമാണ് എനിക്ക് ലഭിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻഗാമികളും ശ്രീലങ്കൻ തമിഴ് വംശജരാണ്. അദ്ദേഹം വിശദമായിത്തന്നെ ഗവിയുടെ കാട് എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നു. ഞങ്ങൾ ചെറുതും വലുതുമായി രണ്ട് ട്രക്കിങ്ങുകൾ. നടത്തി. ഈ യാത്രയിൽ വേഴാമ്പലുകളെ കാണാൻ ഇതുവരെ പറ്റിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം കാടിനകത്ത് പ്രത്യേക ഒരിടത്തേക്ക് എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. അവിടെ ഒരു മരത്തിൽ വേഴാമ്പലുകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ടത്രേ! പക്ഷേ, ഭാഗ്യം എന്നോട് കനിഞ്ഞില്ല.

ട്രക്കിങ്ങിന് ഇടയ്ക്ക് പുൽമേട്, ശബരിമല ക്ഷേത്ര കോംപ്ലക്സ്, മകരജ്യോതി തെളിയിക്കുന്ന പൊന്നമ്പലമേട് എന്നീ സ്ഥലങ്ങൾ ദൂരെ മലമുകളിലും മലകൾക്ക് ഇടയിലുമായി കണ്ടു. ആനത്താരികളിലൂടെയാണ് സഞ്ചാരം. മരങ്ങളിൽ പുലിയുടെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള അടയാളങ്ങളും കണ്ടു. മരത്തിൻ്റെ ചാറുണങ്ങി കുന്തിരിക്കമായി കട്ടപിടിച്ചിരിക്കുന്നത് അടർത്തിയെടുത്തു. ഏലക്ക പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്ന ഫാക്ടറി സന്ദർശിച്ച് അതിന്റെ രീതികൾ മനസ്സിലാക്കി. എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കിത്തന്ന ഡിവിഷൻ മാനേജർ വിഷ്ണു സാറിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓഫീസിൽ ചെന്നു കണ്ട് നന്ദി അറിയിച്ചു.

സത്യത്തിൽ ഒരു ദിവസത്തെ പരിപാടി പദ്ധതിയിട്ട് ഗവിയിലേക്ക് വന്ന എനിക്ക് രണ്ട് ദിവസം അവിടെ തങ്ങേണ്ടി വന്നു. പക്ഷേ, ഗവി മുഴുവനും കണ്ട് തീർന്നിട്ടില്ല. മുൻപ് രണ്ട്‌ വട്ടം വന്നപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ചകൾ എല്ലാം ഇപ്രാവശ്യം ഞാൻ കണ്ടത്. എല്ലായിടത്തും എന്നതുപോലെ മഴക്കാലത്ത് ഗവിയുടെ സൗന്ദര്യവും ഒരുപാട് വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.

എയർടെല്ലിന് ഗവി കാടുകളിൽ സിഗ്നൽ ഇല്ല. പുറംലോകവുമായുള്ള ബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിച്ച് സ്വച്ഛമായി വന്നിരിക്കാൻ പറ്റിയ കാട്. മൂന്നുദിവസമായി സിഗ്നൽ ഇല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലൂടെയാണ് എന്റെ സഞ്ചാരം. അതിന്റെ സുഖം ഒന്ന് വേറെയാണ്. അന്നന്ന് എഴുതി ഓൺലൈനിൽ പബ്ലിഷ് ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾക്ക് അതൊരു തടസ്സമാകുന്നുണ്ട് എന്നത് മാത്രമാണ് ഒരു പ്രശ്നം.

രണ്ട് ദിവസങ്ങളിലും ഗവിയിൽ മഴ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം. ഈ യാത്ര തുടങ്ങിയതിന് ശേഷം ഇതാദ്യമായാണ് മഴ മാറി നിൽക്കുന്നത്. മഴ നിന്നതുകൊണ്ടും ലീച്ച് സോക്സുകൾ ഉപയോഗിച്ചതുകൊണ്ടും ആകാം അട്ടകൾ കടിച്ചതുമില്ല. പക്ഷേ ഇതുവരെയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ കടിച്ച അട്ടകൾ നല്ല മുട്ടൻ പണി തന്നിരിക്കുന്നു. വലത് കാലിൻ്റെ പാദം നീരുവെച്ച് വീർത്തിരിക്കുന്നു. നടക്കുമ്പോൾ ചെറുതായി വേദനയും ഉണ്ട്. ഇനിയിപ്പോൾ ഈ യാത്ര അവസാനിച്ചിട്ടാകാം അതിനുള്ള മരുന്ന് തേടിപ്പോകൽ. രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ 7 മണിക്ക് ഞാൻ ഗവിയോട് വിടപറഞ്ഞു. അടുത്ത ലക്ഷ്യം അരിപ്പയാണ്.

വാൽക്കഷണം:- ഗവിയിലെ സഞ്ചാരങ്ങൾ ബുക്ക് ചെയ്യാനുള്ള സൗകര്യം, www.kfdcecotourism.com ൽ ഉണ്ട്.

തുടരും….

സുന്ദര മൂർത്തി നായനാരുടെ യാത്രാപഥങ്ങൾ തേടിയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുക്കളും അനുചരരും നാട്ടുകാരുമായ തമിഴർ 91 വർഷം മുൻപ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ എത്തിയത്. അതായത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ഏറെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്. യാത്രാസൗകര്യവും വെള്ളവും വെളിച്ചവും ഭക്ഷണവും താമസസൗകര്യവും ഒന്നുമില്ലാതിരുന്ന ആ കാലം മുതൽ ഇന്നുവരെ അവരത് ഒരു ഉത്സവമാക്കി മാറ്റി. അതാണ് ‘സുന്ദരൻ ചേരമാൻ ഗുരുവന്ദനോത്സവം’.

കേരളക്കരയുടെ രാജനായിരുന്ന ചേരമാൻ പെരുമാളുമായുള്ള സൗഹൃദമാണ് സുന്ദര മൂർത്തി നായനാരെ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ എത്തിച്ചത്. ശിവഭക്തർ ആയിരുന്ന രണ്ടുപേരും കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ വെച്ചാണ് സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്തത് എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. നായനാർ വെളുത്ത ആനയുടെ പുറത്തും പെരുമാൾ വെളുത്ത കുതിരയുടെ പുറത്തും സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്തു.

സ്വർഗ്ഗാരോഹണ സമയത്ത് പാട്ടുകാരനും കവിയും ആയിരുന്ന നായനാർ കവിതകൾ എഴുതി താഴേക്ക് ഇട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു. ആ കവിതകൾ വന്ന് വീണ മാകോതൈ കടപ്പുറം ആണ് ഇന്നത്തെ അഴീക്കോട് മുനക്കൽ കടപ്പുറം എന്ന് വിശ്വസിച്ചു പോരുന്നു.

കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രത്തിലും അഴീക്കോട് കടപ്പുറത്തുമായി 2 ദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് തമിഴർ കർക്കിടകത്തിലെ ചിത്തിര, ചോതി എന്നീ ദിവസങ്ങളിൽ ഈ ഉത്സവം ആഘോഷമാക്കുന്നു. 2025 ജൂലയ് 31, ആഗസ്റ്റ് 01 എന്നീ ദിവസങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു ഈ വർഷത്തെ ഉത്സവം.

കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷങ്ങളായി വളരെ താല്പര്യമുള്ള 20ൽ താഴെ സുഹൃത്തുക്കളെ ഒരു ടെമ്പോ ട്രാവലറിലും മുസിരീസ് പൈതൃക പദ്ധതിയുടെ ബോട്ടിലുമായി ഈ ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുപ്പിച്ചിരുന്നു ഈയുള്ളവൻ.

നമ്മുടെ ഒരു പഴയ രാജാവിന്റെ പേരിലുള്ള ഉത്സവം ആയിട്ട് പോലും, നിർഭാഗ്യവശാൽ മലയാളത്തിലെ ഒരു ചാനലുകാരും ആയിരക്കണക്കിന് തമിഴ് പങ്കെടുക്കുന്ന ഈ ഉത്സവം സംപ്രേഷണം ചെയ്യാൻ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല. കണ്ണ് നിറയെ കാണിക്കാനുള്ള രംഗങ്ങൾ; പറയാനുള്ള ചരിത്രവും ഐതിഹ്യവും ധാരാളം. പക്ഷേ ഹരം പിടിപ്പിക്കുന്ന പീഡന കഥകൾക്കിടയിൽ ഇത്തരം ഒരു ഉത്സവത്തിന് എന്ത് സാംഗത്യം, അതിന്റെ പിന്നിലുള്ള ചരിത്രത്തിന് എന്ത് പ്രാധാന്യം! പോരാത്തതിന് തമിഴർ മുല്ലപ്പെരിയാറിൽ നിന്ന് വെള്ളം കൊണ്ടുപോകുന്നവരും!

KTDC, DTPC എന്നിവർ വിചാരിച്ചാൽ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ടൂറിസം ഗംഭീരമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയും. കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലും അഴീക്കോട് കടപ്പുറത്തും നടക്കുന്ന ഉത്സവ പരിപാടികളുടെ ഇടവേളകളിൽ മുസിരീസ് പദ്ധതിയുടെ ചരിത്ര പ്രാധാന്യമുള്ള എല്ലാ ഇടങ്ങളും മ്യൂസിയങ്ങളും ജലമാർഗ്ഗവും റോഡ് മാർഗവും സന്ദർശിക്കാൻ അവസരം ഒരുക്കിയാൽ കാര്യങ്ങൾ ഗംഭീരമാകും അത്തരത്തിലാണ് ഞാനിത് ചെയ്തു പോന്നിരുന്നത്.

ഏതെങ്കിലും ഒരു ചാനലുകാരോ പ്രമുഖ പത്രങ്ങളോ വിശദമായി ഇതേപ്പറ്റി എഴുതുന്നതുവരെയോ സംരക്ഷണം ചെയ്യുന്നതുവരെയോ സുഹൃത്തുക്കളെ എല്ലാവർഷവും ഈ ഉത്സവം കാണിച്ച് പ്രചരിപ്പിക്കും എന്നതായിരുന്നു എന്റെ ഒരു വാശി. ഈ വർഷത്തോടെ പക്ഷേ ആ വാശി ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ്. നമ്മൾ മലയാളികളോ മലയാളം ചാനലുകാരോ ആ ഭാഗത്ത് ഇല്ലാത്തതാണ് ഒരു വിധത്തിൽ നല്ലത്. എത്ര ഭംഗിയായാണ് അതവർ ഇപ്പോൾ നടത്തിക്കൊണ്ടു പോകുന്നത്. നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് ചെന്നാൽ അത് അലങ്കോലമാവുകയേ ഉള്ളൂ. വിട്ട് നിൽക്കുന്നതാകും ഭംഗി.

പെരുമാളിനോടും നായനാരോടും വീണ്ടും കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഉപചാരം ചൊല്ലിത്തന്നെയാണ് ഞാൻ പിരിഞ്ഞത്. പക്ഷേ ഇനി സംഘം ചേർന്ന് വരില്ല. ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കും എന്ന് മാത്രം. അക്ഷരമില്ലാത്തവൻ തോറ്റ് പോയിരിക്കുന്നു പെരുമാളേ. നിങ്ങളെപ്പോലുള്ള നല്ല രാജന്മാരെ ഈ നാട് അർഹിക്കുന്നില്ല.

വാൽക്കഷണം:- കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷങ്ങളിലായി ഈ ഉത്സവത്തിൽ എനിക്കൊപ്പം പങ്കെടുത്ത എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും നിറയെ സ്നേഹം; നന്ദി. നിങ്ങൾ എടുത്ത ചില ചിത്രങ്ങളും ഇക്കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

നിരക്ഷരൻ
(അന്നും ഇന്നും എപ്പോഴും)

മീശപ്പുലി മലയിൽ മഞ്ഞ് പെയ്യുന്നത് കാണാതെ മരിക്കാൻ പാടില്ല, എന്നാണല്ലോ ചാർളി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽപ്പിന്നെ അൽപ്പം വൈകിയാണെങ്കിലും ആ കാഴ്ച്ചയ്ക്കുള്ള അവസരം ഞാൻ പാഴാക്കുന്നില്ല.

പ്രാതലിന് ശേഷം ജെസ്മോനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് 09:30ന് ആനയിറങ്കൽ കോട്ടേജിൽ നിന്ന് മൂന്നാറിലേക്ക് തിരിച്ചു. ദൂരം 30 കിലോമീറ്റർ. പക്ഷേ സമയം ഒരു മണിക്കൂർ എടുക്കും. വനപാതകൾ കഴിഞ്ഞ് ദേവികുളം എത്തുന്നതോടെ വീതിയേറിയ പാതയായി. രാവിലെ തന്നെ മഴയത്ത് അത്തരമൊരു വഴിയിലൂടെ യാത്ര സുഖകരമായ അനുഭൂതി ആയിരുന്നു.

സിതാരയുടെ “പാൽനിലാവിൻ പൊയ്കയിൽ, വെൺതുഷാരം പെയ്തപോൽ”എന്ന ഗാനം ആ സമയത്ത് സ്പീക്കറിലൂടെ വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പാട്ട് നിർത്തുന്നതാണ് ബുദ്ധി. തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നത് ആരായാലും ആ സമയത്ത് അയാളോട് പ്രണയം പൊട്ടി വിടരും എന്ന അപകടം ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് പാട്ട് അവസാനിപ്പിക്കാൻ സിത്താരയോട് പറയേണ്ടി വരുന്നത്. എനിക്ക് ഇടത് വശത്തുള്ള ബക്കറ്റ് സീറ്റിനോട് പ്രണയം ആരംഭിച്ചോ എന്നൊരു സംശയം!

പെരിയകനാൽ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ നിർത്തി മഴ നനഞ്ഞും അവിടുള്ള തട്ട് കടയിൽ നിന്ന് ഓംലെറ്റ് കഴിച്ചും അങ്ങനെയങ്ങനെ മൂന്നാർ പട്ടണം എത്തുന്നത് വരെ കണ്ടിടങ്ങൾ നിരങ്ങിയും അവസാനം KFDC യുടെ റോസ് ഗാർഡനിൽ എത്തി. അവിടെച്ചെന്ന് മാനേജർ ശ്രീ. അഖിലുമായി ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു. ഭാഗ്യത്തിന് മൂന്നാർ നഗരത്തിൻ്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ എയർടെല്ലിന് സിഗ്നൽ ഉണ്ട്.

മൂന്നാറിൽ ചുറ്റിയടിച്ച ശേഷം ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ട് മണിയോടെ റോസ് ഗാർഡനിൽ എത്തിയാൽ മതി എന്ന് അസിസ്റ്റന്റ് മാനേജർ ശ്രീ.ഷിഹാബ് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ആദ്യം റോസ് ഗാർഡനിൽ കുറച്ച് സമയം ചെലവഴിച്ചു. ₹60 ആണ് പ്രവേശന ഫീസ്. വാഗമണിലെ ഹിൽ ഗാർഡനിലേക്കൊൾ വിപുലമായ തോതിൽ ഇവിടെ റോസ് അടക്കമുള്ള പുഷ്പ ചെടികളുടേയും കള്ളിച്ചെടികളുടേയും പ്രദർശനം ഉണ്ട്.

പിന്നെ 8 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയുള്ള മാട്ടുപ്പെട്ടി അണക്കെട്ടും ബോട്ടിങ്ങ്, എക്കോ പോയൻ്റുകളുമെല്ലാം സന്ദർശിച്ചു.ഗാർഡൻ്റെ പിന്നിലുള്ള KFDC ഓഫീസിന് മുന്നിൽ ഭാഗിയെ പാർക്ക് ചെയ്ത് മൂന്നര മണിയോടെ ഫോറസ്റ്റിന്റെ വാഹനത്തിൽ 27 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയുള്ള മീശപ്പുലി മലയിലേക്ക്.

ശ്രീ.ജോൺസൺ ആയിരുന്നു എന്റെ സാരഥി. ജോൺസൺ പഴയകാല മൂന്നാറിന്റെ ഉറുക്കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ താത്തയുടെ ജോലി മൂന്നാറിലെ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കുതിരകളെ പരിപാലിക്കലും തീറ്റ നൽകലും ഒക്കെ ആയിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് വീണു കിട്ടുന്ന ഇത്തരം കഥകൾ തന്നെയാണ് യാത്രയ്ക്ക് നിറം പകരുന്നത്.

ചുറ്റിനും കണ്ണൻ ദേവന്റെ മഴ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തേയില തോട്ടങ്ങളാണ്. അതിൽത്തന്നെയുള്ള Guderale തോട്ടത്തിന്റെ ചെക്ക് പോസ്റ്റിന് അപ്പുറത്തേക്ക് സ്വകാര്യ വാഹനങ്ങളെ കടത്തി വിടില്ല. ഫോറസ്റ്റ് വാഹനങ്ങൾക്കും മീശപ്പുലിയിലേക്ക് പോകുന്ന ജീപ്പുകൾക്കും മാത്രമാണ് പ്രവേശനം.

ജോൺസനും ഞാനും മുത്തു ടീ സ്റ്റാളിൽ വാഹനം നിർത്തി ഓരോ ചായ കുടിച്ചു. മുത്തു ടീസ്റ്റാള്‍ കഴിഞ്ഞാലുള്ള അവസാനത്തെ 9 കിലോമീറ്റർ ഓഫ് റോഡ് ആണ്. തേയില തോട്ടത്തിന് നടുവിലൂടെ പത്തോളം ഹെയർപിന്നുകൾ ചുറ്റി, അത് ചെന്നെത്തുന്നത് മീശപ്പുലി മലയുടെ ബേസ് ക്യാമ്പിലാണ്.

ധാരാളം പേർക്ക് ടെന്റ് അടിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ബേസ് ക്യാമ്പിൽ ഉണ്ട്. തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നും കർണാടകത്തിൽ നിന്നും കേരളത്തിൽ നിന്നുമുള്ള അറുപതോളം ചെറുപ്പക്കാരായ സഞ്ചാരികൾ ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവർക്കുള്ള ടെന്റുകൾ സജ്ജമായി കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്രയും മഴ അവർ ആരും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. വളരെ മുൻപ് നടത്തിയ ബുക്കിംഗ് ആയതുകൊണ്ട് ക്യാൻസൽ ചെയ്യാൻ അവരൊട്ട് തയ്യാറുമല്ലായിരുന്നു. മഴയോ കോടെയോ കാറ്റോ വന്നാലും നേരിടുക തന്നെ എന്നുറച്ച് വന്നിരിക്കുന്ന സാഹസിക സഞ്ചാരികൾ.

സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 7000 അടി ഉയരത്തിലാണ് ബേസ് ക്യാമ്പ്. അതുകൊണ്ടുള്ള തണുപ്പ് പ്രതീക്ഷിച്ചത് തന്നെ. പക്ഷേ ശക്തമായി വീശി അടിക്കുന്ന കാറ്റ് അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. അട്ടകൾ എല്ലാവരെയും തുരുതുരാ കടിക്കുന്നുണ്ട്.

എനിക്ക് താമസിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ഏർപ്പാടാക്കിയിരിക്കുന്നത് 500 മീറ്റർ മാറിയുള്ള സ്കൈ കോട്ടേജിലാണ്. ഒരു കിടപ്പുമുറി മാത്രമാണ് അവിടെ ഉള്ളത്. അവിടെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ തൊട്ടടുത്തുള്ള മനോഹരമായ വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാം. അത്താഴം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കാറ്റും മഴയും കൂടിക്കൂടി വന്നു.

അടുത്തദിവസം രാവിലെ അഞ്ചര മണിക്ക് മലകയറ്റം തുടരുകയാണ്. അതിന് മുൻപ് ഒരു ലഘുഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നുണ്ട്. രാത്രി ഒന്ന് രണ്ട് ടെൻ്റുകളെ കാറ്റ് പറിച്ചെറിഞ്ഞതായി അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.

വീണ്ടും ജീപ്പിൽ കയറി 5 കിലോമീറ്റർ ഓഫ് റോഡ് ഡ്രൈവ്. ഇത്രയധികം സഞ്ചാരികൾ വന്നുപോകുന്ന ആ റോഡ് എന്തുകൊണ്ട് ടാർ ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന് ഞാൻ ജോൺസനോട് തിരക്കി. ഉദ്യോഗസ്ഥ തലത്തിൽ അതിനുള്ള നീക്കങ്ങൾ പലപ്പോഴും നടന്നിരുന്നു. പക്ഷേ റോഡ് ടാർ ചെയ്താൽ ഓഫ് റോഡ് ഡ്രൈവ് എന്ന അനുഭവം നഷ്ടപ്പെടുമെന്നും പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് മീശപ്പുലിമല അകന്ന് പോകും എന്നൊക്കെയുള്ള നിഗമനത്തിലാണ് എല്ലാവരും എത്തിച്ചേർന്നത്.

ഹെയൻ പിന്നുകൾ തിരിഞ്ഞ് ആ റോഡ് ചെന്നെത്തുന്നത് 8000 അടി ഉയരത്തിലുള്ള KFDCയുടെ റോഡോ മാൻഷനിലാണ്. അവിടെ 16 പേർക്ക് താമസിക്കാനുള്ള സൗകര്യമുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ ചുരുക്കം ഇടങ്ങളിൽ മാത്രം കണ്ടുപോരുന്ന Rhododendron എന്ന ചുവന്ന പൂവുള്ള കാട്ടുചെടി ഈ മലയിൽ ധാരാളമായുണ്ട്. ആയതിനാലാണ് കോട്ടേജുകൾക്ക് റോഡോ മാൻഷൻ എന്ന് KFDC പേരിട്ടിരിക്കുന്നത്.

ട്രക്കേഴ്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യ, പ്രണയമാണ് യാത്ര, എന്നിങ്ങനെ പല ട്രക്കിംങ്ങ് ഏജൻസികൾ വഴി വന്നിരിക്കുന്ന 83ഓളം പേരാണ് മലകയറുന്നത്. കൂടാതെ നാല് ഗൈഡുകളും. എന്റെ കൂടെ വന്നത് പനീർ ശെൽവം എന്ന ഗൈഡാണ്.

ട്രക്കിങ്ങിന്റെ തുടക്കം മുതൽ തന്നെ കോടയും കാറ്റും ശക്തമായി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കോട കാരണം പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യൂ പോയിന്റുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഒന്നും കാണാനായില്ല. 20 അടി മാറിയുള്ളത് പോലും കാണാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിൽ ശക്തമായ കോട. മഴക്കോട്ട് ഇട്ടിരുന്നവരെ കാറ്റ് തൂക്കിയെടുക്കുന്ന അവസ്ഥ. അവസാനത്തെ കയറ്റം, കാറ്റും കോടയും ശരിക്കും തടസ്സപ്പെടുത്തിയത് കൊണ്ട് അൽപ്പനേരം കുത്തിയിരിക്കേണ്ടി വന്നു. മഴ നനഞ്ഞതുകൊണ്ട് ചവിട്ടുന്ന ഇടമൊക്കെ തെന്നുന്നുണ്ട്.

അപ്പോഴേക്കും കോട മഴയായി പെയ്തു തുടങ്ങി. മലമുകളിൽ എത്തിയാൽ മറുഭാഗം തമിഴ്നാട് ആണ്. പക്ഷേ താഴേക്ക് കാണുന്നത് കോട മാത്രം. സൂക്ഷിച്ചു നിന്നില്ലെങ്കിൽ കാറ്റുപിടിച്ച് മറുവശത്തേക്ക് വീഴുമെന്ന അവസ്ഥ. മഴയും കോടയും കാറ്റും തണുപ്പും ഒക്കെ കാരണം പലരുടെയും മുഖം മരവിച്ചു; നാക്ക് കുഴഞ്ഞ് സംസാരിക്കാൻ പറ്റാതെയായി.

പനീർ ശെൽവവും ഞാനും ആദ്യം തന്നെ മലയിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും മഴ ശക്തമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മൊത്തത്തിൽ 8 കിലോമീറ്റർ ആണ് ഈ ട്രക്ക്. അതിൽ ഇറക്കം 5 കിലോമീറ്റർ ഉണ്ട്. അതിൽ ഏറെക്കുറെ നാല് കിലോമീറ്റർ മഴ ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം പോന്നു. ജാക്കറ്റിനുള്ളിലും വെള്ളം കയറി വസ്ത്രം മുഴുവൻ നനഞ്ഞു. ഇടയ്ക്കിടെ കടിക്കുന്ന അട്ടകളെ സാനിറ്റൈസർ ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ തുരത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനത്തെ ഒരു കിലോമീറ്റർ തണുപ്പ് കാരണം പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകി നടക്കാൻ പറ്റാതെയായി.

നനഞ്ഞു കുളിച്ചു തണുത്തുവിറച്ച് റോഡോ മാൻഷനിൽ എത്തിയപ്പോൾ പത്തര മണി. ഒരു കൂട്ടം വരയാടുകളാണ് അവിടെ സ്വാഗതം ചെയ്തത്. മനുഷ്യർ അടുത്തേക്ക് ചെന്നാൽ അവർ ഉപദ്രവിക്കുന്നില്ല, ഓടി പോകുന്നുമില്ല. പല വരയാടുകളും അട്ട കടിയേറ്റ് ചോര ഒലിപ്പിച്ചാണ് നിൽക്കുന്നത്.

റോഡോ മാൻഷനിൽ നിന്ന് ജോൺസന്റെ ജീപ്പിൽ താഴെ ബേസ് ക്യാമ്പിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ 11 മണി. അപ്പോഴേക്കും ഒരട്ട എന്നെ കടിച്ച് സാമാന്യം നന്നായി ചോരകുടിച്ച് പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മുറിവിൽ നിന്ന് നല്ല തോതിൽ ചോര ഒലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഇതൊക്കെ ആണെങ്കിലും ഒരു കാര്യം ഞാൻ തറപ്പിച്ചു പറയാം. ശൈത്യകാലത്ത് വേനൽക്കാലത്തോ വന്നാൽ ഇങ്ങനെ ഒരു അനുഭൂതി ഒരു സഞ്ചാരിക്കും മീശപ്പുലിമലയിൽ കിട്ടില്ല. മഴയും കോടയും ചേർന്നുള്ള അനുഭവം അവർണ്ണനീയമാണ്.

ബേസ് ക്യാമ്പിലെ പ്രാതലിന് ശേഷം ജോൺസണും ഞാനും മൂന്നാർ നഗരത്തിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും ആ ദുഃഖ വാർത്ത വന്നിരുന്നു. തലേന്ന് രാത്രി മൂന്നാർ നഗരത്തിൽ മണ്ണടിഞ്ഞ് ഒരു ലോറി ഡ്രൈവർ മരിച്ചിരിക്കുന്നു. KFDC ഓഫീസിൽനിന്ന് നോക്കിയാൽ ദൂരെയായി മണ്ണിടിഞ്ഞ ആ ഭാഗം കാണാം. തലേന്ന് മൂന്നാറിൽ റെഡ് അലർട്ട് ആയിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ഞങ്ങൾ മലമുകളിൽ വിലസിയത് എന്നോർത്തപ്പോൾ ചെറുതായൊന്ന് നടുങ്ങി. ഞങ്ങൾ അനുഭവിച്ചത് ചെറിയൊരു കാറ്റോ മഴയോ അല്ലെന്ന് ചുരുക്കം.

മനുഷ്യൻ ഉയരങ്ങൾ വെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത് പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാകാം. താനാണ് ഏറ്റവും ഉയരത്തിൽ എന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ ആകാം. ഉയരത്തിൽ നിന്നുള്ള കാഴ്ചകൾ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം. ഉയരപ്പേടി അഥവാ അക്രോഫോബിയ ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും കൈമുതലായിട്ടുള്ള ഞാൻ എന്തിനാണ് ഈ ഉയരങ്ങളിലൊക്കെ വലിഞ്ഞ് കേറുന്നതെന്ന് ഇപ്പോഴും എനിക്ക് പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല. അതൊരു രോഗം ആകാം, അല്ലേ ഡോക്ടർ?!

അങ്ങനെ ചാർലി പറഞ്ഞത് പ്രകാരം മീശപ്പുലി മലയിൽ മഞ്ഞ് പെയ്യുന്നത് കണ്ടിരിക്കുന്നു. കോടയും കാറ്റും മഴയും മീശപ്പുലി മലയിൽ പെയ്യുന്നത് ചാർലി കണ്ടിട്ടുണ്ടാകാം. അവനത് നമ്മോട് പറയാഞ്ഞിട്ടാണ്. സമയാ സമയങ്ങളിൽ അവിടെ ചെന്നെത്തിയാൽ ഇതൊക്കെ നമുക്ക് കണ്ടാസ്വദിക്കാം.

കോട കാരണം മീശപ്പുലി മലയിലെ സൂര്യോദയം കാണാൻ പറ്റിയില്ല. ഒരിക്കൽക്കൂടി അതിന് വേണ്ടി വീണ്ടും വരണം. ഭാഗിക്കൊപ്പം മൂന്നാറിനോട് വിട പറയുമ്പോൾ ഞാനത് തീരുമാനിച്ച് ഉറച്ചിരുന്നു. അടുത്ത പ്രാവശ്യം പറ്റുമെങ്കിൽ റോഡോ മാൻഷനിൽ തന്നെ തങ്ങുകയും വേണം.

മൂന്നാർ വിടുമ്പോൾ ഒന്നര മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഗവിയിലേക്ക് ആണ് അടുത്ത യാത്ര. ആറുമണിക്ക് മുന്നേ ചെന്നില്ലെങ്കിൽ വള്ളക്കടവ് ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ നിന്ന് ഗവിയിലേക്ക് കടത്തിവിടില്ല. ഞാൻ ഭാഗിയുടെ ആക്സിലറേറ്ററിൽ ആഞ്ഞ് ചവിട്ടി.

തുടരും.
—————-
അറിയിപ്പ്:- KFDC യുടെ സൈറ്റ് (www.kfdcecotourism.com) വഴി മീശപ്പുലി മലയിലേക്ക് ബുക്കിംഗ് നടത്താനുള്ള സൗകര്യമുണ്ട്. 8289821400, 8289821401, 8289821004, 8289821008, എന്നീ നമ്പറുകളിൽ വിളിച്ചും ബുക്ക് ചെയ്യാം.

നല്ല കാറ്റും ഇടയ്ക്കിടെ തുള്ളിക്കൊരു കുടം മഴയും ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും, ഇന്നലെ രാത്രി എൻ്റെ ടെൻ്റിലെ ഉറക്കത്തിന് മറ്റ് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. വീശിയടിച്ച കാറ്റത്ത് അൽപ്പം മഴ ടെൻ്റിൻ്റെ മുകളിലും വീണെന്ന് തോന്നുന്നു. എല്ലാം കൊണ്ടും അതൊരു നല്ല അനുഭവമായിരുന്നു.

രാവിലെ 6 മണിക്ക് തന്നെ കുളിച്ച് തയ്യാറായി വാഗമൺ പട്ടണത്തിൽ പോയി പ്രാതൽ കഴിച്ച് തിരിച്ച് വന്ന് നല്ലൊരു ഇൻഡോർ ഓർക്കിഡ് ചെടി വാങ്ങി ഭാഗിയിൽ തൂക്കിയിട്ടു. 10 മണിയോടെ കട്ടപ്പന, ശാന്തൻപാറ വഴി ആനയിറങ്കലിലേക്ക്. അവിടെയുള്ള KFDC യുടെ കോട്ടേജിൽ എത്താൻ 3 മണിക്കൂർ മതി. ദൂരം 90 കിലോമീറ്റർ.

വഴിയിൽ ഉടനീളം മഴ തന്നെ. മഴക്കാലത്ത് പശ്ചിമഘട്ടത്തിൽ മഴ തോരുന്നതേയില്ല എന്നാണ് തോന്നുന്നത്. അത് പിന്നെ മല ആയതുകൊണ്ടല്ലേ എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ പോയാൽ, “അറബിക്കടലിൽ മഴ പെയ്യുന്നത് അവിടെ മരം ഉണ്ടായിട്ടാണോ?” എന്നുള്ള സീതിഹാജിയുടെ പ്രശസ്തമായ ചോദ്യം ഓർമ്മ വരും.

കട്ടപ്പന കഴിഞ്ഞാൽ തീർത്തും അപരിചിതമായ വഴികളായിരുന്നു. അവസാനത്തെ 15 കിലോമീറ്റർ പോകാൻ 30 മിനിറ്റ് മാപ്പിൽ കാണിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ആ വഴിയിലേക്ക് കടന്നതും സംശയത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടി. വഴി ഇടുങ്ങുന്നു. റബ്ബറൈസ്ഡ് പാതയല്ല. അവിടവിടെ പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പോരാത്തതിന് നല്ല വളവും തിരിവും. വശങ്ങളിലുള്ള കുറ്റിച്ചെടികൾ കാഴ്ച്ച മറക്കുന്നുമുണ്ട്. വേഗത്തിൽ ഓടിക്കാനേ പറ്റില്ല.

ഉച്ച തിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയോടെ ആനയിറങ്കലിലെ ഒരു വേലിക്കെട്ടിന് മുന്നിൽ ഭാഗി കിതച്ച് നിന്നു. പല പ്രാവശ്യം ഹോൺ അടിച്ചിട്ടും ആരും ഗേറ്റ് തുറന്നില്ല. ചെയർപേർസൺ ശ്രീമതി ലതികാ സുഭാഷിനേയോ Lathika Subhash മാനേജർ ശ്രീ. മിഥുലിനേയോ വിളിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോളാണ് സിഗ്നൽ ഇല്ല എന്ന് മനസ്സിലായത്.

തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരു റിസോർട്ടിൻ്റെ പേര് അരിക്കൊമ്പൻ എന്നാണ്. അവിടത്തെ മാനേജറുമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വഴി തെറ്റിയെന്ന് പിടികിട്ടി. ഞാൻ ചെന്ന് നിന്ന വേലിക്കെട്ട് KFDCയുടേത് തന്നെ. പക്ഷേ, അവിടന്ന് അൽപ്പം കൂടെ മുന്നോട്ട് മാറി ഇടത് വശത്ത് മലമുകളിൽ ആണ് ആനയിറങ്കൽ കോട്ടേജുകൾ ഉള്ളത്. അത് റോഡിൽ നിന്ന് കാണാൻ പാകത്തിന് മലയുടെ ചരുവിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് പോലെയാണ് നിൽക്കുന്നത്.

കെയർ ടേക്കർ ജസ്മോൻ എന്നെ കാത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ട് കോട്ടേജുകളും രണ്ട് വലിയ സ്ഥിരം ടെൻ്റുകളും രണ്ട് ക്യാൻവാസ് കോട്ടേജുകളും ക്യാമ്പ് ഫയർ സൗകര്യവും അടുക്കളയും അടക്കമുള്ള എല്ലാ കെട്ടിടങ്ങളും മലയുടെ ചരുവിൽ ഒറ്റ നിരയിലാണ് നിൽക്കുന്നത്. ആ കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് മുന്നിലൂടെ വാഹനം ഓടിച്ച് അവസാനത്തെ കോട്ടേജ് വരെ പോയാൽ ചെന്ന് നിൽക്കുന്നത് മലയുടെ മുനമ്പിലാണ്. അവിടന്നങ്ങോട്ട് കുത്തനെയുള്ള താഴ്വര നിറയെ ഗോൾഡൻ സൈപ്രസും യൂക്കാലിയും അക്വേഷ്യയും വളരുന്നു.

ദൂരേക്ക് നോക്കിയാൽ മലനിരകളും അതിലിടിച്ച് പെയ്യുന്ന മേഘങ്ങളും താഴെ ജലാശയങ്ങളും കാണാം. അരിക്കൊമ്പനും ചക്കക്കൊമ്പനും മുറിവാലനും ഒക്കെ അവിടെയാണ് വിഹരിച്ചിരുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് ഈ പ്രദേശം ആനയിറങ്കൽ ആയത്. അതിൽ മുറിവാലൻ കുറച്ചുനാൾ മുൻപ് ചരിഞ്ഞു. വെടിയേൽക്കുകയും ആ ഭാഗത്ത് തന്നെ ചക്കക്കൊമ്പൻ്റെ കുത്ത് ഏൽക്കുകയും ചെയ്തതാണത്രേ മരണ കാരണം.

ഭാഗിയിൽ നിന്ന്‌ ഇറങ്ങിയതും തൂക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടുപോകാൻ പാകത്തിനുള്ള കാറ്റാണ് എതിരേറ്റത്. ഇടത് വശത്തുള്ള മലയുടെ ചരുവിൽ പെയ്യുന്ന മഴയെ നിലം തൊടീക്കാതെ പാറ്റി എറിയുന്നു കാറ്റ്. അതൊരു മനോഹര ദൃശ്യം തന്നെ ആയിരുന്നു.

ഇത്രയും ഗംഭീരമായ സ്ഥലത്ത് KFDC സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് കോട്ടേജുകൾ പണിതുയർത്തിയതല്ല. ഒരു സ്വകാര്യ വ്യക്തിയുടെ കൈയേറ്റം റവന്യൂ ബോർഡ് പിടിച്ചെടുത്ത് ഫോറസ്റ്റ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിന് കൈമാറിയതാണ്. വിദേശികൾക്ക് മാത്രം വന്ന് ആസ്വദിക്കാൻ പാകത്തിന് കൈയേറ്റക്കാരൻ നടത്തിയിരുന്ന കോട്ടേജുകൾ അങ്ങനെ മലയാളികൾക്കും ഇന്ത്യാക്കാർക്കും വന്ന് താമസിക്കാൻ അവസരമൊരുങ്ങി.

ഇന്ന് ഞാൻ മാത്രമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. ജസ്മോൻ എനിക്ക് ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു തന്നു. ബോഡിമെട്ട്, മതികെട്ടാൻ ചോല, ആനയിറങ്കൽ ഡാം, പരിയ കാനൽ, പൂപ്പാറ എന്നിങ്ങനെ ദൂരെയുള്ള മലനിരകളും സ്ഥലങ്ങൾ ഓരോന്നും പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു. ക്യാമ്പ് ഫയർ ഇട്ടു. രാത്രി ചപ്പാത്തിയും മുട്ടക്കറിയും വിളമ്പി.

കാറ്റ് ഭയാനകമായ രീതിയിലാണ് വീശിയടിക്കുന്നത്. ഭാഗി താഴ്വരയിലേക്ക് പറന്ന് പോകുമോ എന്ന് ഞാൻ വെറുതെ ആശങ്കപ്പെടുന്നു.15 ഡിഗ്രിയാണ് തണുപ്പ്. നാളെ രാവിലെ പോകുന്നത് മീശപ്പുലി മലയിലേക്കാണ്. അവിടെ കുറേക്കൂടെ തണുപ്പ് ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് ജെസ്മോൻ പറയുന്നത്.

കഴിഞ്ഞ നാല് ദിവസങ്ങളിലും ഒന്നിനൊന്ന് വ്യത്യസ്തമായ അനുഭവങ്ങളാണ് പശ്ചിമഘട്ടവും KFDCയും തന്നത്. നാളെയും ആ വ്യത്യസ്തത തുടരുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പാണ്. പലവട്ടം കൊളുക്കുമലയിൽ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മീശപ്പുലി മലയിൽ മഞ്ഞ് പെയ്യുന്നത് ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല, അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല.

അപ്പുറത്ത് മലമുകളിലെ പട്ടണങ്ങളിലെ വൈദ്യുതി വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ സിഗ്നൽ ഇല്ലെന്ന് മാത്രമല്ല വൈദ്യുതി ഇടയ്ക്കിടെ വന്ന് പോകുന്നുമുണ്ട്. ജെസ്മോൻ്റെ ഫോണിലെ ഹോട്ട്സ്പോട്ട് വഴിയാണ് ഇത് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നത്.

മീശപ്പുലി മലയിലേക്ക് പറത്തിക്കൊണ്ട് പോകും എന്ന മട്ടിലാണ് പുറത്ത് കാറ്റ് വീശുന്നത്. അതിൻ്റെ മൂളൽ കേട്ടുകൊണ്ട് പുതച്ച്മൂടി കിടക്കയിലേക്ക് മറിയട്ടെ. ശുഭരാത്രി.

(തുടരും)
————-
അറിയിപ്പ്:- ആനയിറങ്കൽ കോട്ടേജ് ബുക്കിങ്ങ് KFDC സൈറ്റ് https://kfdcecotourism.com വഴി ചെയ്യാം. 8289821406, 8289821408, 8289821010 എന്നീ നമ്പറുകളിൽ വിളിച്ചും ബുക്ക്‌ ചെയ്യാം.

സത്യത്തിൽ ഇന്ന് നേരം വെളുക്കുന്നത് വരെ അടുത്ത ലക്ഷ്യസ്ഥാനം ഏതാണെന്ന് തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അധികം വൈകാതെ KFDC ചെയർ പേർസൺ ശ്രീമതി ലതികാ സുഭാഷുമായി Lathika Subhash സംസാരിച്ച് സ്ഥലത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തീർപ്പ് ഉണ്ടാക്കി. വാഗമണിലേക്കാണ് പോകേണ്ടത്.

വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഉച്ചയ്ക്ക് 12 മണി കഴിഞ്ഞു. വഴിയിൽ എവിടെയോ നിർത്തി ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ച് വാഗമണിലേക്കുള്ള കയറ്റം തുടങ്ങിയപ്പോൾ 10 അടി മുന്നിലുള്ളത് കാണാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിലുള്ള കോട. ഹെഡ് ലൈറ്റും ഹസാർഡ് ലൈറ്റും ഓൺ ചെയ്തതാണ് ഒരുവിധം മുകളിലെത്തിയത്.

വാഗമണില്‍ ഇന്ന് ഓറഞ്ച് അലർട്ട് ആണ്. ഇവിടുള്ളവർ പറയുന്നത് മോശം കാലാവസ്ഥ ആണെന്നാണ്‌. കോടയും മഴയും തണുത്ത കാറ്റും അത്യാവശ്യം നല്ല തണുപ്പും എല്ലാം ചേർന്ന് എനിക്ക് ഇതൊരു ഗംഭീര കാലാവസ്ഥയാണ്. പ്രവർത്തി ദിവസം ആയതിനാലും കാലാവസ്ഥ മോശമായതിനാലും സന്ദർശകർ തീരെ കുറവ്. തിക്കും തിരക്കും ഇല്ലാതെ വാഗമൺ ഒഴിഞ്ഞ് കിട്ടുന്നത് ഒരു വലിയ കാര്യം തന്നെയാണ്.

പൈൻ താഴ്വരയുടെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയാണ് വാഗമൺ KFDCയുടെ ഹിൽ ഗാർഡൻ. ചെന്ന ഉടനെ അസിസ്റ്റന്റ് മാനേജർ ശ്രീ.സിറിലിനെ കണ്ടു. അദ്ദേഹം സുരേഷ് ബാബു എന്ന തൊഴിലാളിയെ എനിക്ക് ഗാർഡൻ കാണിച്ചു തരാൻ ഏർപ്പാട് ചെയ്തു.

16 ഹെക്ടറാണ് വാഗമൺ ഹിൽ ഗാർഡൻ. ഇവിടെ കാപ്പി, തേയില, ഏലം ഇത്യാദി കൃഷികൾ ഒന്നുമില്ല. പകരം ഓർക്കിഡ്, ആന്തൂറിയം, കള്ളിച്ചെടികൾ എന്നിവയുടെ പ്രദർശനവും വിൽപ്പനയും ആണ് നടക്കുന്നത്. പോരാത്തതിന് ‘വനോപഹാർ’ ഉൽപ്പന്നങ്ങളായ കാപ്പി തേയില സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ വില്പനയും ഉണ്ട്.

ഒരു ചെറിയ കെട്ടിടം ഉള്ളതിൽ റസ്റ്റോറന്റും റസ്റ്റ് റൂമുകളും ഉണ്ട്. അതിന് പുറകിൽ അല്പം താഴെയായി ഒരു ചെക്ക് ഡാം ആണ്. അതിൽ നാല് പെഡൽ ബോട്ടുകൾക്കുള്ള സൗകര്യവും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വർഷത്തിൽ പലപ്പോഴായി പുഷ്പ ഫലപ്രദർശനങ്ങൾ നടക്കാറുണ്ട്. ഓണ സമയത്ത് നടത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രദർശനത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

പിന്നെയുള്ളത് ഒരു വെർച്വൽ റിയാലിറ്റി ഷോ ആണ്. സ്പിറ്റി താഴ്വര മുതൽ പിച്ചാവരം കണ്ടൽക്കാടുകളും രാജ്യത്തിന് പുറത്തുള്ള പല സ്ഥലങ്ങളും മ്യൂസിയങ്ങളും ഈ ഷോയിലൂടെ കാണാം.

ശ്രീ.സുരേഷ് ബാബു ഇതെല്ലാം എന്നെ കൊണ്ട് നടന്ന് കാണിച്ചു തന്നു. ശേഷം റസ്റ്റോറന്റിന്റെ വരാന്തയിൽ ടെൻ്റ് അടിക്കാനുള്ള സ്ഥലം ഞാൻ കണ്ടെത്തി. ഇവിടെ താമസ സൗകര്യമില്ല. പക്ഷേ, ഈ യാത്രയിൽ KFDC യുടെ ഇടങ്ങളിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ഹോട്ടൽ മുറികളിൽ താമസിക്കാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ മാസങ്ങളോളം പെരുവഴിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന എനിക്ക്, നമ്മുടെ സ്വന്തം കേരളത്തിൽ ഒരു ഹോട്ടലിന്റെ വരാന്ത, ഫൈവ് സ്റ്റാർ റൂം പോലെ സന്തോഷം തരുന്ന ഒന്നാണ്.

ശ്രീ സുരേഷ് ബാബു എനിക്കൊപ്പം പൈൻ വാലിയിലും വന്നു. അപ്പോഴേക്കും മഴ പെയ്തതു കൊണ്ട് കോട കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ₹30 ആണ് ഇപ്പോൾ പൈൻ താഴ്വരയിലേക്കുള്ള പ്രവേശന ഫീസ്. താഴ്വരയിലേക്കുള്ള വഴിയുടെ ഒരു വശത്ത് നിറയെ വഴിവാണിഭക്കാർ ഉണ്ട് ഇപ്പോൾ. കച്ചവടക്കാർ ഇല്ലാത്ത പ്രവേശന ഫീസ് ഇല്ലാത്ത പഴയ ഒരു പൈൻ താഴ്വര ഇപ്പോഴും എന്റെ ഓർമ്മയിലുണ്ട്.

പിന്നീട് വാഗമൺ പട്ടണത്തിൽ ഒരു മണിക്കൂറോളം ഭാഗിയും ഞാനും ചുറ്റിക്കറങ്ങി നടന്നു. ഇരുട്ട് വീണതോടെ കോട വീണ്ടും കനത്തു. ഇത്രയും കോടയുള്ള ഒരു ഹിൽ സ്റ്റേഷനിൽ മുൻപൊരിക്കലും ഇതുപോലെ ഞാൻ ഡ്രൈവ് ചെയ്ത് ചുറ്റിയടിച്ചിട്ടില്ല. മഴക്കാലത്ത് ഇനിയും വാഗമണിലേക്ക് വരണമെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ ഏതൊരു വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രത്തിനും മഴക്കാലത്ത് ഉള്ള അത്ര സൗന്ദര്യം മറ്റൊരു സമയത്തും ഇല്ല എന്നാണ് എനിക്കിപ്പോൾ തോന്നുന്നത്.

വാഗമൺ ഹിൽ ഗാർഡനിൽ കാരവൻ പാർക്ക് പോലുള്ള സൗകര്യങ്ങളും വേണമെന്ന് എനിക്ക് നിർദ്ദേശമുണ്ട്. ഇക്കാര്യം ചെയർപേഴ്സനെ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതെല്ലാം പരിഗണനയിലുണ്ട് എന്ന മറുപടിയാണ് കിട്ടിയത്. അത് അങ്ങനെ തന്നെ നടക്കുമാറാകട്ടെ. അത്തരത്തിൽ വിനോദസഞ്ചാര മേഖല മറ്റൊരു മാനം കൈവരിക്കാൻ ഇട വരട്ടെ.

വാഗമൺ എന്ന ചെറിയ പട്ടണത്തിലെ ഒരു റസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഞാൻ ഹിൽ ഗാർഡനിൽ തിരികെയെത്തി. നൈറ്റ്‌ ഗാർഡ് ശ്രീ അരവിന്ദ് ഗേറ്റ് തുറന്ന് തന്നു. കെട്ടിടത്തിന് പുറകിലെ ഒരു ചെറിയ മുറിയിലാണ് അരവിന്ദ് വിശ്രമിക്കുന്നത്.

പുറത്ത് കാറ്റും മഴയും തകർക്കുകയാണ്. ടെന്റ് ചെറുതായി ആടി ഉലയുന്നുണ്ട്. അതൊന്നും എനിക്ക് പ്രശ്നമേയല്ല. സുഖസുന്ദരമായ കാലാവസ്ഥയാണ്. തണുപ്പ് സഹിക്കാതെ വന്നാൽ മാത്രം ഞാൻ ചിലപ്പോൾ സ്ലീപ്പിങ് ബാഗിന് അകത്തേക്ക് കയറിയെന്നിരിക്കും.

പതിവുപോലെ നാളത്തെ യാത്ര എങ്ങോട്ടേക്കാണ് എന്നത് ഉദ്വേഗജനകമാക്കി നിർത്തുന്നു. ശുഭരാത്രി.

വാൽക്കഷണം:- അതിനിടയ്ക്ക് ഉദ്യാനത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു അട്ട കടിച്ചിരുന്നു. ഇന്നലെ അട്ടകൾ കടിച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ ചെറുതായി ചൊറിച്ചിലും ഉണ്ട്. സുകുമാരൻ സാറിനെ വീണ്ടും സ്മരിക്കുന്നു.

(തുടരും)

ഗ്രേറ്റ് ഇന്ത്യൻ എക്സ്പ്രഡിഷൻ (GIE), 2025 സെപ്റ്റംബറിൽ തുടരാനായി, ഭാഗീരഥി എന്ന ഭാഗി2 വാഹനം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ഒരു വലിയ കടമ്പയായിരുന്നു.

പല പല വാഹനങ്ങൾ ഓടിച്ചു നോക്കി. ടെക്നിക്കൽ സ്പെസിഫിക്കേഷൻ, മൈലേജ്, വില, സേഫ്റ്റി റേറ്റിംഗ്, സർവ്വീസ്, സ്പെയർ വില, സ്പെയർ ലഭ്യത, എൻ്റെ സാധനസാമഗ്രികൾ ഉൾക്കൊള്ളിക്കാനുള്ള സ്ഥലം, എന്നതൊക്കെ വാഹനം തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ഘടകങ്ങൾ ആയിരുന്നു.

പഴയ വാഹനം വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ യാത്രയിൽ ഇതുവരെ ഉപയോഗിച്ചത് പഴയ വണ്ടി ആണ്. ഈ യാത്ര ഇഴഞ്ഞ് വലിഞ്ഞായാലും ചെയ്ത് തീർക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് സ്വയം ബോദ്ധ്യം വരുന്നതുവരെ പഴയ വാഹനം മതി എന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. ആ ബോദ്ധ്യം ഉണ്ടായപ്പോൾ പുതിയ വണ്ടി വാങ്ങാമെന്ന് തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു.

ഈ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് കേരളത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, നാട്ടിലെ സഞ്ചാരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇതേ വാഹനം പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആ ഒരു ഘടകവും ചേർത്താണ് പുതിയ വാഹനത്തെ തീരുമാനിച്ചത്. ഭാഗിയേക്കാൾ ഒതുക്കമുള്ളവൾ ആയിരിക്കണം ഭാഗി 2 എന്നാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്.

അവസാന റൗണ്ടിൽ പരിഗണിച്ച വാഹനങ്ങളെപ്പറ്റി മാത്രം പറയാം.

1. താർ 3 ഡോർ

എനിക്ക് വളരെ താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്ന വാഹനമാണ് ഇത്. സ്ഥലസൗകര്യം കുറവാണെങ്കിലും സാധനങ്ങൾ അതിനകത്ത് കൊള്ളിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷേ മോട്ടോർ ഹോമിലെ എൻ്റെ ജീവിതരീതി വെച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ 5 ഡോർ ഉള്ള വാഹനം വേണമെന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം ഉണ്ടായി. മാത്രമല്ല ഈ വാഹനത്തിൽ ഹാൻഡ് ബ്രേക്ക് വലിച്ചു വെച്ചതിനുശേഷം ഫസ്റ്റ് ഗിയറിൽ വാഹനം മുന്നോട്ട് ഓടിപ്പോകുന്നത് ഒരു വലിയ പോരായ്മയായി മാറി. അത്തരം ഒരു വാഹനം ഈ യാത്രയിൽ പരിഗണിക്കാനേ പറ്റില്ല. 16 ലക്ഷത്തിലധികം വിലയുള്ള ഒരു വാഹനത്തിൽ നേരെ ചൊവ്വേ ഹാൻഡ് ബ്രേക്ക് കൊടുക്കാൻ മഹീന്ദ്രയ്ക്ക് പറ്റാത്തത് വലിയ കഷ്ടം തന്നെയാണ്. കുറഞ്ഞ മൈലേജും ഈ വാഹനത്തെ തിരസ്കരിക്കാൻ കാരണമായി.

2. മഹീന്ദ്ര – XUV 3XO

ഈ വാഹനം സജീവ പരിഗണനയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്. ഇതിൽ പല വേരിയന്റുകൾ ഉണ്ട്. എനിക്ക് ആവശ്യമായ വേരിയന്റ് കാണിച്ചു തരാൻ രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞിട്ടും ഡീലർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനിടയ്ക്ക് എന്റെ ടോയ്ലറ്റ് കൊമോഡ് ഇതിനകത്ത് ഫിറ്റാകില്ല എന്നും മനസ്സിലാക്കി. വാഹനം നൽകുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ ഇത്രയും നിസ്സഹരണം ഉള്ളവരുടെ, വില്പനയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള സേവനം എത്ര മോശമായിരിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചതും ഈ വാഹനം വേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

3. സുസുക്കി – ജിംനി

രണ്ടിലധികം പേർ വളരെ ശക്തമായി നിർദ്ദേശിച്ച ഒരു വാഹനമാണ് ഇത്. വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ പലരും ഇതിനെ മോട്ടോർ ഹോമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതും ഒരു പ്രധാന കാരണമായി അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. 4X4 ആണെന്നതും ഒരു മേന്മയാണ്. എങ്കിലും, ഈ യാത്രയിൽ 4×4 അവശ്യ ഘടകമല്ല എന്ന് ഇതുവരെയുള്ള യാത്രയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ബോദ്ധ്യമുണ്ട്. ഞാൻ ഇതിന്റെ ടെസ്റ്റ് ഡ്രൈവ് എടുത്തു. രണ്ട് കിലോമീറ്റർ ഓടുന്നതിനിടയ്ക്ക് നാല് പ്രാവശ്യം എൻ്റെ വലത് കൈ വലത് ഡോറിൽ ഇടിച്ചു. അത്രയ്ക്കും ചെറിയ സ്പേസ് ആണ് ഇതിനകത്ത് ഉള്ളത്. നന്നായി കുനിഞ്ഞ് കയറിയില്ലെങ്കിൽ തലയും ഇടിക്കും. ടോയ്ലറ്റ് കൊമോഡ് അകത്ത് ഫിറ്റ് ആകില്ല. സേഫ്റ്റി റേറ്റിംഗ് 3/5. അങ്ങനെ പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും എൻ്റെ യാത്രയ്ക്ക് ഇത് അപര്യാപ്തമായ ഒരു വാഹനം ആയതുകൊണ്ട് ഒഴിവാക്കി.

4. ടൊയോട്ട – ഹൈറൈഡർ.

അല്പം ബൾക്കി വാഹനമായി തോന്നിയെങ്കിലും, വില ആകർഷകമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഞാൻ ഉറപ്പിച്ച വേരിയൻ്റിന് ഒരു മ്യൂസിക്ക് സിസ്റ്റം പോലും ഇല്ല. ഇക്കാലത്ത് തേർഡ് പാർട്ടി മ്യൂസിക് സിസ്റ്റം പിടിപ്പിക്കുന്ന് തീരെ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമാണ്. ടൊയോട്ട പോലുള്ള കമ്പനികൾ ഇക്കാര്യത്തിൽ എന്തിന് പിശുക്ക് കാണിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ആ ഒറ്റക്കാരണത്താൽ ആണ് ഈ വാഹനം ഒഴിവാക്കിയത്. മ്യൂസിക് സിസ്റ്റവും റിയർവ്യൂ ക്യാമറയും ഉള്ള അടുത്ത വേരിയൻ്റിന് 2 ലക്ഷം അധികം കൊടുക്കണം പോലും.

4. സ്ക്കോഡ – കുശാക്ക്

എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായ വണ്ടിയാണ് ഇത്. സേഫ്റ്റി റേറ്റിംഗ് 5ൽ5. ടോയ്ലറ്റ് കൊമോഡ് അകത്ത് ഫിറ്റാകും. സർവീസിൽ സ്ക്കോഡ അല്പം പിന്നോക്കം ആണെന്ന് അനുഭവമുണ്ട്. എങ്കിലും ഞാനിത് പരിഗണിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇതിന്റെ അതേ സൗകര്യങ്ങൾ ഉള്ള ഫോക്സ്‌വാഗൺ ഹൈലൈനർ വാഹനത്തേക്കാൾ ഒരു ലക്ഷത്തിലധികം രൂപ അധികം കൊടുക്കണം. ഏപ്രിൽ കൂട്ടാനിരുന്ന വില, മാർച്ചിൽ തന്നെ സ്ക്കോഡ കൂട്ടിക്കഴിഞ്ഞു. അക്കാരണത്താൽ ഈ വാഹനവും ഒഴിവാക്കി.

അങ്ങനെ അവസാനം തിരഞ്ഞെടുത്ത വണ്ടിയാണ് ഫോക്സ്‌വാഗൺ ടൈഗുൺ ഹൈലൈന്‍.
—————————————
* പെട്രോൾ മാനുവൽ, 6+R ഗിയർ. 1 ലിറ്റർ എഞ്ചിൻ. രണ്ട് കൈകൾക്കും രണ്ട് കാലിനും അനക്കം ഉണ്ടാകേണ്ടത് ഇത്രയും വലിയ ഒരു യാത്രയിൽ ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് മാനുവൽ വാഹനം തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

* സേഫ്റ്റി റേറ്റിംഗ് 5 ൽ 5.

* കമ്പനി 19 മൈലേജ് പറയുന്നു. 15 കിട്ടിയാൽ പോലും പഴയ ഭാഗിയെക്കാൾ നല്ല മൈലേജ് ആണ്. ഹൈവേകളിൽ 19ൽ കൂടുതൽ കിട്ടാനേ തരമുള്ളൂ. (13 വർഷം സ്ക്കോഡ ഓടിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇത് പറയുന്നത്. ഒരമ്മ പെറ്റ മക്കളാണ് സ്ക്കോഡയും ഫോക്സ്വാഗണും എന്ന് അറിയാമല്ലോ?)

* ബെഡ് സെറ്റ് ചെയ്യാൻ ആവശ്യമായ സ്ഥലമുണ്ട്.

* ടോയ്ലറ്റ് കൊമോഡ് ഫിറ്റ് ആകും.

* സർവീസ് സെന്ററുകൾ, സുസുക്കി, ടാറ്റ, ടൊയോട്ട, മഹീന്ദ്ര എന്നീ കമ്പനികളുടെ അത്രയും എണ്ണം ഇന്ത്യയിൽ ഇല്ല. പക്ഷേ സേവനം മഹീന്ദ്ര, ടാറ്റ എന്നീ കമ്പനികളേക്കാൾ വളരെ മെച്ചപ്പെട്ടതാണ്.

* സ്പെയറുകൾക്ക് മേൽപ്പറഞ്ഞ കമ്പനികളേക്കാൾ അധികം വിലയുണ്ട്.

* ടൊയോട്ട ഹൈലാൻഡറിനേക്കാൾ ഒതുക്കം ഉണ്ട്.

* മാർച്ച് മാസം പ്രമാണിച്ച് പല വകുപ്പുകളിലായി ഒന്നേകാൽ ലക്ഷത്തിൽ അധികം രൂപ കുറച്ചു കിട്ടി. ഏപ്രിലിൽ വാഹനങ്ങൾക്ക് വില കൂടുകയാണ്. കൊടുക്കേണ്ടിവന്നത് 15 ലക്ഷം.

* പഴയ ഭാഗിയുടെ (ബൊലേറോ-XL) പൊരുത്തം ഇതിലേക്ക് (ടൈഗുൺ) കുടിയേറുകയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് വെളുത്ത നിറം തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

* സൺ റൂഫ് ഇല്ലാത്ത വാഹനം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ഈ യാത്രയിൽ അത് സുരക്ഷാപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയേക്കാം. കേരളത്തിലെ കാലാവസ്ഥയിലും അത് അനുയോജ്യമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.

* ഉപയോഗപ്രദമായ റൂഫ് റെയിൽ മറ്റൊരു വാഹനത്തിനും ഞാൻ കണ്ടില്ല. 50 കിലോഗ്രാം വരെ താങ്ങുന്ന സ്റ്റീൽ റെയിൽ ആണ് ഇതിനുള്ളത്. മറ്റു വാഹനങ്ങളുടെ റൂഫ് റെയിൽ, വെറും ഷോ മാത്രം. അതിലൊന്നിന്റേയും അടിയിലൂടെ ഒരു കയർ വലിച്ചെടുത്ത് അഴ പോലും കെട്ടാൻ പറ്റില്ല. എനിക്ക് ആകട്ടെ അത് വളരെ അത്യാവശ്യമുള്ളതുമാണ്.

* ഇത് ഭാഗി2 ആണെങ്കിലും വേർതിരിച്ച് പറയേണ്ട അവസരങ്ങളിൽ മാത്രമേ അങ്ങനെ പറയൂ. സാധാരണ നിലയ്ക്ക് ഇവളേയും ഭാഗി എന്ന് തന്നെ ആയിരിക്കും വിശേഷിപ്പിക്കുക.

ഈ വാഹനത്തിൽ സ്ഥിരമായ ഒരു മാറ്റവും വരുത്തില്ല. മേക്ക് ഷിഫ്റ്റ് സൗകര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് ആയിരിക്കും ഇതിനെ മോട്ടോർ ഹോം ആക്കി മാറ്റിയെടുക്കുക. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, RTOയ്ക്ക് തലവേദന ഉണ്ടാക്കില്ല. കമ്പനി ഗ്യാരണ്ടിയേയും ബാധിക്കില്ല.

ഭാഗിയുടെ രജിസ്ട്രേഷൻ നമ്പർ, ഫാൻസി നമ്പർ വിഭാഗത്തിൽ പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങാൻ ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആർക്കും ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ നമ്പർ ആണത്. പക്ഷേ ഭാഗിയുമായി ആ നമ്പറിന് ഒരു ഇഴയടുപ്പം ഉണ്ട്. അതെന്താണെന്ന് ഒരാഴ്ച്ചയ്ക്കകം നമ്പർ കിട്ടിയ ശേഷം വിശദമാക്കാം. അതുവരെ താൽക്കാലിക നമ്പർ വെച്ച് ഓടിക്കുന്നതാണ്.

27 മാർച്ച് 2025, എമ്പുരാന്റെ മാത്രം ദിവസമല്ല. പാൻ ഇന്ത്യൻ താരമായ ഭാഗിയുടേയും കൂടെ ദിവസമാണ്.

ഭാഗി2 തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഒരുപാട് നിർദ്ദേശങ്ങൾ തന്ന് ഒപ്പം നിന്ന എല്ലാവർക്കും നന്ദി.

വാൽക്കഷണം:- ഒരു വാഹനം വാങ്ങുമ്പോൾ ഫാസ്റ്റ് ടാഗ് എടുക്കേണ്ടതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഞാൻ മുൻപ് എഴുതിയിരുന്നു. അതിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിലുള്ള ചിട്ടവട്ടങ്ങളാണ് സർക്കാരും വാഹന ഡീലർമാരും ചേർന്ന് ചെയ്ത് വെച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, അതിനെയെല്ലാം മറികടന്ന് നമുക്കാവശ്യമായ ഫാസ്റ്റ് ടാഗ് എടുക്കാനുള്ള സംവിധാനം ഞാൻ പിന്നീട് മനസ്സിലാക്കിയെടുത്തു. അത് ഒരു വീഡിയോ രൂപത്തിൽ അധികം വൈകാതെ പങ്കുവെക്കുന്നതാണ്. പുതിയ വാഹനം വാങ്ങുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും ദീർഘകാല അടിസ്ഥാനത്തിൽ അത് പ്രയോജനപ്പെടും.

#gie_by_niraksharan
#greatindianexpedition
#greatindianexpeditionbyniraksharan See less

ഭാഗി 2.0 കണ്ടെത്താനുള്ള നീക്കങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. ചില ടെസ്റ്റ് ഡ്രൈവുകൾ ചെയ്ത് നോക്കി.

പഴയ ഭാഗിയുടെ നിറം നിലനിർത്താനാണ് ആലോചിക്കുന്നത്. കഴുകാൻ പറ്റാത്ത ദിവസങ്ങളിലും അഴുക്ക് അധികം തോന്നിക്കില്ല എന്ന പ്രത്യേകത വെളുപ്പ് നിറത്തിന് ഉണ്ട്. കേരളത്തിലെ പൊരിവെയിലിൽ ഓടിക്കാനും വെളുത്ത നിറമാണ് നല്ലത്.

മാരുതി വാഹനങ്ങൾക്ക് സുരക്ഷാ റേറ്റിങ്ങ് കുറവാണ്. ആയതിനാൽ മഹീന്ദ്ര, ടാറ്റ, ടയോട്ട എന്നീ നിർമ്മാതാക്കളിലാണ് കണ്ണ് വച്ചിരിക്കുന്നത്.

സർവ്വീസ് പ്രധാന ഘടകമാണ്. ഈ ചിത്രത്തിൽ കാണുന്ന Mahindra XUV 3XO ഒരു സാദ്ധ്യത ആണ്. അതിനോട് കിടപിടിക്കുന്ന മറ്റ് ബ്രാൻഡുകളും പരിഗണിക്കും.

ഇപ്രാവശ്യം ഭാഗിയിൽ സ്ഥിരമായ മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നും വരുത്തില്ല. അതുവഴി MVDക്ക് ഇടപെടാനുള്ള അവസരങ്ങൾ നൽകില്ല. സീറ്റുകൾ മടക്കിവെച്ച് താൽക്കാലിക കിടക്കയും അടുക്കളയും കക്കൂസും മറ്റ് സൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കി യാത്ര ചെയ്യാൻ എനിക്കിപ്പോൾ നന്നായി അറിയാം. ഞാനിപ്പോൾ നിരക്ഷരൻ മാത്രമല്ല, ഒരു പരിപൂർണ്ണ തെണ്ടി കൂടെയാണ്.

ഘടകങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്.

a ) വില 12 ലക്ഷത്തിൽ ഒതുങ്ങണം.

b) Tall boy ഡിസൈൻ ആയിരിക്കണം.

c) ഹാൻഡ് ബ്രേക്ക് കൃത്യമായി പ്രവർത്തിക്കണം.

d) നീളം കൂടിയതോ പത്തായം പോലെ വലിയതോ ആയ വാഹനങ്ങൾ വേണ്ട.

e) പഴയ വാഹനം വേണ്ട.

f) എവിടെ ചെന്നാലും സർവ്വീസ് & സ്പെയർ കിട്ടുന്ന കമ്പനിയുടെ വാഹനങ്ങൾ മതി.

g) സുരക്ഷാ റേറ്റിങ് എത്ര കൂടുന്നോ അത്രയും നല്ലത്.

അഭിപ്രായങ്ങൾക്കും നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കും സ്വാഗതം. ഒരർത്ഥത്തിൽ നിങ്ങളും ഭാഗിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ ആണല്ലോ.

2024 സെപ്റ്റംബർ 13ന് കേരളത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച Great Indian Expedition യാത്ര, 15 ഫെബ്രുവരി 2025ന് മൈസൂരിൽ അവസാനിച്ചു. അതിൻ്റെ ചിലവ് കണക്ക് വിവരങ്ങൾ ഇവിടെ പങ്ക് വെക്കുന്നു.

* 156 ദിവസങ്ങളാണ് ഈ യാത്ര നീണ്ട് നിന്നത്. അതായത്, 5 മാസവും 6 ദിവസവും.

* 78 ദിവസങ്ങൾ രാജസ്ഥാനിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

* 41 ദിവസങ്ങൾ ഗുജറാത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

* 16 ദിവസങ്ങൾ ഹരിയാനയിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

* 3 ദിവസങ്ങൾ ഉത്തർപ്രദേശിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

* 2 ദിവസം വീതം ദിയുവിലും ഡമനിലും സഞ്ചരിച്ചു.

* 14 ദിവസങ്ങൾ പോകാനും വരാനും ചിലവഴിച്ചു. ഈ സമയത്ത്, തമിഴ്നാട്, കർണ്ണാടക, ഗോവ, എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെയും കടന്ന് പോയി.

* 20751 കിലോമീറ്റർ ദൂരം ഈ കാലയളവിൽ സഞ്ചരിച്ചു.

* ഞാൻ ചെയ്തിട്ടുള്ളതിൽ ഏറ്റവും ദൈർഘമേറിയ യാത്ര ഇതാണ്. 2024 ജനുവരി – ഫെബ്രുവരി മാസങ്ങളിൽ 50 ദിവസം രാജസ്ഥാനിൽ നടത്തിയ യാത്രയുടെ റെക്കോർഡ് ആണ് 156 ദിവസമാക്കി തിരുത്തി എഴുതിയത്.

* ഈ യാത്ര പുറപ്പെടുമ്പോൾ 65 കോട്ടകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. തിരികെ എത്തുമ്പോൾ പുതുതായി 96 കോട്ടകൾ കൂടെ കണ്ടിരുന്നു. അതായത്, ഇന്ത്യയിലെ 800‍+ കോട്ടകളിൽ 161 കോട്ടകൾ ഇതിനകം കണ്ട് തീർത്തിരിക്കുന്നു. അതിൽ 40ൽപ്പരം വീഡിയോകൾ യൂ ട്യൂബിൽ പബ്ലിഷ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ബാക്കിയുള്ളത് അധികം വൈകാതെ എഡിറ്റ് ചെയ്ത് പബ്ലിഷ് ചെയ്യുന്നതാണ്.

* രാജസ്ഥാൻ, ഗുജറാത്ത്, ഹരിയാന, എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഏറെക്കുറെ കണ്ട് തീർത്തു. എങ്കിലും രാജസ്ഥാനിൽ മൂന്ന് കോട്ടകളും ഗുജറാത്തിൽ ഒരു കൊട്ടാരവും ബാക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അതെല്ലാം ഇനിയും ആ വഴിയുള്ള യാത്രകളിൽ കാണുന്നതാണ്.

* കോട്ടകൾ മാത്രമല്ല, സാധാരണ നിലയ്ക്ക് ഒരു സഞ്ചാരി പോകുന്ന ഇടങ്ങളും പോകാത്ത ഇടങ്ങളും എല്ലാം ഈ യാത്രയുടെ ഭാഗമായി സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കോട്ടകൾ ഒഴിവാക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മാത്രം.

* ഭാഗീരഥി എന്ന ഭാഗി എന്ന എൻ്റെ മോട്ടോർ ഹോം (Bolero XL), എൻ്റെ കൈയിൽ വന്നതിന് ശേഷം മൊത്തത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചത് 41156 കിലോമീറ്റർ ആണ്.

* ഭാഗിയുടെ ഒരു റീ-രജിസ്ട്രേഷൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാലും രണ്ടാമതൊരിക്കൽക്കൂടെ രജിസ്ട്രേഷൻ പുതുക്കി കിട്ടാനുള്ള സാദ്ധ്യത വിരളമായതിനാലും അവളെ മൈസൂർ വിറ്റതിന് ശേഷമാണ് കേരളത്തിലേക്ക് മടങ്ങി എത്തിയത്.

* 156 ദിവസത്തെ യാത്രയിൽ 3 ദിവസം ഹോട്ടലുകളിൽ താമസിച്ചു. 2 ദിവസം സുഖമില്ലാതെ ആയതുകൊണ്ടും, ഒരു ദിവസം ഭാഗിയുടെ ഉൾവശം വൃത്തിയാക്കി അടക്കി ഒതുക്കാൻ വേണ്ടിയുമാണ് അപ്രകാരം ചെയ്തത്.

* ഈ യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ഭാഗിയെ ജയ്പൂരിൽ പാർക്ക് ചെയ്ത് തീവണ്ടി കയറി മുംബൈയിൽ ചെന്ന് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ഏറ്റവും ദുർഘടം പിടിച്ച അലങ്ങ്, മദൻ, കുലങ്ങ് (AMK) എന്നീ കോട്ടകൾ കാണാൻ വേണ്ടിയുള്ള ട്രക്കിങ്ങിനായി കേരളത്തിൽ നിന്ന് ശ്രേയ മോഹന് ഒപ്പം വന്ന സംഘത്തോടൊപ്പം ചേർന്നു.

* ആ ദിവസങ്ങളിൽ രണ്ട് ദിവസം ഗ്രാമവാസിയായ ഏകനാഥൻ്റെ വീട്ടിൽ തങ്ങി. ഒരു ദിവസം അലങ്ങ് മലയുടെ മുകളിൽ ടെൻ്റ് അടിച്ച് തങ്ങി. ഒരു രാത്രി തീവണ്ടിയിലും ഒരു രാത്രി വിമാനത്തിലും ഉറങ്ങി. ഡിസംബർ 2024ൽ ആയിരുന്നു യാത്രയിലെ ഈ വ്യതിയാനം.

* 2025 ജനുവരിയിൽ ഭാഗിയുമായി ഗുജറാത്തിലെ കച്ചിൽ എത്തി, വീണ്ടും ശ്രേയയ്ക്കും സംഘത്തിനുമൊപ്പം ചേർന്ന് റൺ ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. അതിൽ ഒരു ദിവസം ശ്രേയയും സംഘവും താമസിച്ച ടെൻ്റുകളിൽ ഒന്നിൽ തങ്ങി.

* ഈ യാത്രയിൽ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വീടുകളിലും അവർ ചെയ്ത് തന്ന സൗകര്യങ്ങളിലും രാത്രി ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതിപ്രകാരമാണ്.

* 14 ദിവസം ജയ്പൂരിൽ മഞ്ജുവിൻ്റെ Manju Pareek വീട്ടിൽ.

* 04 ദിവസം ജയ്പൂരിൽ റയിൽവേ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ.

* 08 ദിവസം ബറോഡയിൽ ദിവ്യയുടെ Divya Pullanikkattil വീട്ടിൽ.

* 08 ദിവസം അഹമ്മദാബാദിൽ, പ്രസാദ് സാറിൻ്റെ Prasad Chacko വീട്ടിൽ.

* 08 ദിവസം സൂറത്തിൽ ആഷ-സതീഷ് Asha Revamma Sathees Makkoth ദമ്പതിമാരുടെ വീട്ടിൽ.

* 04 ദിവസം ഗുഡ്ഗാവിൽ ബ്രിട്ടോ സക്കറിയാസിൻ്റെ Britto Zacharias വീട്ടിൽ.

* 02 ദിവസം സൂറത്ത്ക്കലിൽ ദീപുവിൻ്റെ Deepu Vijayasenan വീട്ടിൽ.

* 01 ദിവസം ദിയു പോർട്ടിൽ ഉറങ്ങി.

* 01 ദിവസം ഹരിയാനയിലെ സഫിദോൺ കോട്ടയിൽ ഉറങ്ങി.

* ബാക്കിയുള്ള 100 ദിവസങ്ങൾ ഗ്യാസ് സ്റ്റേഷനുകളിലും ധാബകൾക്ക് മുന്നിലും കൃഷിയിടങ്ങളിലും ഉറങ്ങി.

* 4 ഡിഗ്രി വരെ താപമാനത്തിൽ സ്ലീപ്പിങ്ങ് ബാഗിൽ ഉറങ്ങി. മൈനസ് താപമാനത്തിൽ വാഹനത്തിൽ ഉറങ്ങുന്നത് അപകടമാണെന്ന തിരിച്ചറിവും ഉണ്ടായി.

* 10 ഡിഗ്രിക്ക് താഴെ തണുപ്പുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രം കുളിയും വസ്ത്രം അലക്കലും ഉച്ചസമയത്തേക്ക് മാറ്റി വെച്ചു. അല്ലെങ്കിൽ കൈകാലുകൾ മരവിച്ച് പോകുമെന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു.

* എല്ലാ ദിവസവും സൂര്യപ്രകാശം വീഴുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് പ്രഭാത കൃത്യങ്ങളും കുളിയും അലക്കലും നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നു. വീടുകളിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ മാത്രം ഇതിന് വീഴ്ച്ച സംഭവിച്ചു. വീടുകളാണ് നമ്മെ വഷളാക്കുന്നത്. തെരുവുകൾ നമ്മെ ചിട്ടയുള്ളവരാകുന്നു.

* ഭാഗിയെ നാല് വട്ടം പൊലീസ് പിടിച്ചു. 2 പ്രാവശ്യം രാജസ്ഥാനിലും 2 പ്രാവശ്യം ഹരിയാനയിലെ ഗുഡ്ഗാവിലും.

* രാജസ്ഥാനിൽ (ജയ്സാല്മീർ) ഒരു പ്രാവശ്യം നോ പാർക്കിങ്ങിനാണ് പിടിച്ചതെങ്കിലും, ബോർഡ് വെച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാലും സഞ്ചാരി എന്ന ആനുകൂല്യം തന്ന് ഫൈൻ അടിക്കാതെ വിട്ടയച്ചു.

രണ്ടാമത്തെ പ്രാവശ്യം (ജയ്പൂർ) പാർക്ക് ചെയ്തപ്പോൾ റോഡിലേക്ക് വാഹനം തള്ളി നിന്നതിന് ഭായിലെ Tow ചെയ്തുകൊണ്ട് പോയി. നഗരത്തിലെ ആഘോഷങ്ങളുടെ ഭാഗമായി നാട്ടിയിരുന്ന പോസ്റ്റുകൾ കാരണമാണ് പാർക്കിങ്ങ് നന്നായി ചെയ്യാൻ പറ്റാതിരുന്നത്. എന്തായാലും അതും ഫൈൻ അടിക്കാതെ വിട്ടയച്ചു. പക്ഷേ, Tow ചെയ്തവരുടെ ഫീസ് അടക്കേണ്ടി വന്നു.

* ഹരിയാനയിൽ 2 വട്ടം പൊലീസ് പിടിച്ചത് 10 വർഷത്തിൽ അധികം പഴക്കമുള്ള ഡീസൽ വാഹനം ഓടിച്ചതിനാണ്. ഡൽഹിയിൽ അങ്ങനെയൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്ന് അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും ഹരിയാനയിലെ ഗുഡ്ഗാവിലും (NCR) അത് ബാധകമാണെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഒരിടത്ത് നിന്ന് സഞ്ചാരി എന്ന ആനുകൂല്യം കൈപ്പറ്റി കടന്ന് പോയെങ്കിലും രണ്ടാമത്തെ ഇടത്ത് 2000 രൂപ ഹരിയാന പൊലീസ് കൈക്കൂലി ഇനത്തിൽ കൈപ്പറ്റി. അത് നൽകിയില്ലെങ്കിൽ 22,000 രൂപ ഫൈൻ അടിക്കുകയും വാഹനം കണ്ടുകെട്ടുകയും ചെയ്യുമെന്നായിരുന്നു ഭീഷണി.

* രണ്ട് പ്രാവശ്യം ടയർ പഞ്ചറായി. രണ്ട് പ്രാവശ്യവും പുറകിൽ ഇടത് വശത്തെ ടയറാണ് പഞ്ചറായത്. ഈ രണ്ട് പ്രാവശ്യവും തൊട്ടടുത്ത് പഞ്ചർ കടകൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് കാര്യമായി ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നില്ല. അതിൻ്റെ പേരിൽ അരമണിക്കൂർ പോലും യാത്ര വൈകുകയോ മുടങ്ങുകയോ ചെയ്തില്ല.

* ബറോഡയിൽ വെച്ച് പിന്നിലെ ഇടത് ടയറിൻ്റെ ലീഫ് പൊട്ടി. അത് മാറ്റി വെച്ചെങ്കിലും അവർ ലീഫ് ശരിയാംവണ്ണം പിടിപ്പിക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ട് പിന്നിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. മൂന്നാഴ്ച്ചയോളം പലപല വർക്ക്ഷോപ്പുകളിൽ കാണിച്ചിട്ടും ഈ പ്രശ്നം കണ്ടുപിടിക്കാൻ അവർക്കൊന്നും കഴിഞ്ഞില്ല. അവസാനം സൂറത്തിലെ മലയാളി വർക്ക് ഷോപ്പിലെ സുരേഷ് മാപ്രാണം ആ പ്രശ്നം കണ്ടുപിടിച്ച് പരിഹരിച്ചു.

* തുടക്ക സമയത്ത്, ഭാഗിയുടെ ഏസി പലവട്ടം പണിമുടക്കി. ജയ്പൂരിൽ വെച്ച് ഫാൻ മാറ്റി വെച്ചതോടെ ആ പ്രശ്നം അവസാനിച്ചു. തുടർന്നുള്ള 120 ദിവസങ്ങളിലും ഭാഗിയിൽ ഏസിക്ക് പ്രശ്നം ഉണ്ടായില്ല.

* അപകടങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായില്ല. എന്നാലും നഗരത്തിരക്കിൽ സിഗ്നൽ ഭേദിച്ച് വന്ന ഓട്ടോകൾ രണ്ട് വട്ടം ഭാഗിയിൽ ഉരസി. ഒന്ന് ഇറങ്ങി നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ മുന്നോട്ട് പോയ സംഭവങ്ങളായിരുന്നു അത് രണ്ടും.

* പക്ഷേ ഒരിക്കൽ മാത്രം വലിയൊരു അപകടത്തിൽ നിന്ന് കഷ്ടിച്ച് രക്ഷപ്പെട്ടു. Near Miss എന്ന് പറയാവുന്ന തരത്തിൽ ഉള്ള രക്ഷപ്പെടൽ ആയിരുന്നു അത്. ഇപ്രകാരമാണ് അത്. രാജസ്ഥാനിലെ 6 ട്രാക്കുള്ള ഒരു ദേശീയപാതയിൽ, രണ്ട് ഫാസ്റ്റ് ട്രാക്കുകളിലും വലിയ ട്രക്കുകൾ ഒരേ വേഗത്തിൽ ഒരുപാട് സമയമായി സഞ്ചരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവയെ കടന്ന് പോകാൻ എനിക്ക് സ്ലോ ട്രാക്കിലൂടെ സഞ്ചരിക്കേണ്ടി വന്നു. ഞാൻ സ്ലോ ട്രാക്കിലേക്ക് കടന്നതും 200 മീറ്റർ മുന്നിൽ അതേ ട്രാക്കിൽ ഒരു ട്രക്ക് നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നതായി കണ്ടതും ഞാൻ വേഗത കുറച്ചു. റോഡിന് അൽപ്പം ഉയരമുള്ള ഭാഗത്താണ് സംഭവം. ഇടത് വശത്ത് 10 അടി താഴ്ച്ചയുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ മുന്നിൽ റോങ്ങ് സൈഡിലൂടെ എതിരെ ഒരു ട്രാക്ടർ കയറി വന്നു. എതിർവശത്തുള്ള 3 ട്രാക്കുകളിൽ നിന്ന്, എൻ്റെ വലത് വശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന 2 ട്രക്കുകൾക്കും കുറുകേ കടന്നാണ് ഈ ട്രാക്ടർ വന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ 2 ട്രക്കുകളുടെ മറവിലൂടെ ഈ ട്രാക്ടർ വരുന്നത് അവസാനം നിമിഷം വരെ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. റോങ്ങ് സൈഡിൽ കടന്ന് വന്നതിന് ശേഷവും വേഗത അൽപ്പം പോലും കുറയ്ക്കാതെ ട്രാക്ടർ എനിക്ക് നേരെ കുതിച്ച് വരുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ബ്രേക്ക് പൂർണ്ണമായും ചവിട്ടുകയും ഭാഗി നിൽക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും ട്രാക്ടറുകാരൻ നിന്നിരുന്നില്ല. കാരണം അയാൾ ബ്രേക്ക് ചവിട്ടുന്നില്ല എന്നതുതന്നെ. എതിർ ദിശയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നത് അന്നാട്ടിൽ ഒരു കുറ്റമേ അല്ല എന്നതുകൊണ്ട് ഒരു കൂസലുമില്ലാതെയാണ് അവരവിടെ ആ പരിപാടി ചെയ്യുന്നത്. ഒരു അപകടഘട്ടത്തിൽ പോലും അവരുടെ ഭാഗത്താണ് തെറ്റെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവർ അത് തിരുത്തില്ല. ട്രാക്ടറിൻ്റെ പിന്നിലെ ടയറും വീതി കൂടിയ ഭാഗവും ഭാഗിയുടെ ബോണറ്റിൽ തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിലാണ് വന്ന് നിന്നത്. എന്നിട്ട് ഞാനെന്തോ കുറ്റം ചെയ്തു എന്ന മട്ടിലാണ് ട്രാക്ടറിൻ്റെ ഡ്രൈവർ എന്നെ തുറിച്ച് നോക്കിയത്. (ഈ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഡ്രൈവിങ്ങ് രീതികളെപ്പറ്റി മറ്റൊരു വിശദമായ കുറിപ്പ് ഞാൻ തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്.)

* 10405 രൂപ ടോൾ ഇനത്തിൽ ചിലവായി.

* 25325 രൂപ പ്രവേശന ഫീസ്, പാർക്കിങ്ങ് ഫീസ്, ടിപ്പ്, ഗൈഡ് എന്നീ ഇനങ്ങളിൽ ചിലവായി.

* 2000 രൂപ ഹരിയാന പൊലീസ് കൈക്കൂലി ഇനത്തിൽ കൈപ്പറ്റി. അത് നൽകിയില്ലെങ്കിൽ 22,000 രൂപ ഫൈൻ അടിക്കുകയും വാഹനം കണ്ടുകെട്ടുകയും ചെയ്യുമെന്നായിരുന്നു ഭീഷണി.

* 1,52,571 രൂപ ഡീസൽ അടിക്കാൻ ചിലവായി.

* മൊത്തം ചിലവായത് 301396 രൂപ. അതായത് പ്രതിമാസം ശരാശരി 60278 രൂപ ഈ യാത്രയ്ക്ക് വേണ്ടി ചിലവായി. ഒരു ദിവസം ശരാശരി ₹2000 ചിലവ്.

* മൂന്ന് ദിവസം ഹോട്ടലിൽ താമസിച്ചപ്പോൾ നൽകിയ 2600 രൂപയും ഡീസൽ, പ്രവേശന ഫീസ്, ടോൾ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ ചിലവുകളും ചേർത്താണ് മുകളിൽ പറഞ്ഞ കണക്ക്.

* ഈ യാത്രയിൽ പ്രധാനമായും മൂന്ന് ജോഡി വസ്ത്രങ്ങളാണ് ഞാൻ ഉപയോഗിച്ചത്. ഒരു ജോഡി വസ്ത്രം അലക്കി ഇടുമ്പോൾ അടുത്ത വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കും. അത് വാഹനത്തിൽത്തന്നെ വിരിച്ച് ഉണക്കിയെടുത്ത് അടുത്ത ദിവസം ഉപയോഗിക്കും. അത് ഉണങ്ങിക്കിട്ടാൻ കാലതാമസം ഉണ്ടായാൽ മാത്രം മൂന്നാമത്തെ ജോഡി വെളിയിൽ എടുക്കുമായിരുന്നു.

* വാട്ടർ ടാങ്കിലുള്ള 40 ലിറ്റർ വെള്ളമാണ് ഒരു ദിവസത്തെ ശൗചം, അലക്ക്, കുളി, വാഹനം കഴുകൽ, പാത്രം കഴുകൽ എന്നിവയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

* കുടിക്കാൽ എല്ലാ സമയത്തും കുപ്പിവെള്ളം തന്നെ ഉപയോഗിച്ച് പോന്നിരുന്നു.

* രാജസ്ഥാൻ പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രാതൽ കിട്ടാതെ വരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഭാഗിയുടെ അടുക്കളയിൽ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. ഹരിയാനയിലെ ചില കൃഷിയിടങ്ങളിൽ തങ്ങിയപ്പോൾ രാത്രി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.

* വാഹനത്തിനുള്ളിൽ കലശലായ എലി ശല്യം നേരിടേണ്ടി വന്നത് രാജസ്ഥാനിൽ എലികൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കർണിമാത ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയത് മുതൽക്കാണ്. രാത്രി ഉറക്കത്തിൽ പലപ്പോഴും എൻ്റെ ശരീരത്തിലൂടെ എലികൾ ഓടാൻ തുടങ്ങി. ഭാഗിക്ക് ഉള്ളിൽ സ്ഥിരമായി എലിക്കെണി സ്ഥാപിച്ചും എലിപ്പശ വെച്ചുമാണ് ആ പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചത്. 5 എലികളെയാണ് അത്തരത്തിൽ പിടികൂടി തുറന്ന് വിട്ടത്. ആറാമത് ഒരു വലിയ എലി ഗുജറാത്തിൽ വെച്ച് കയറിക്കൂടിയെങ്കിലും ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് അത് തനിയെ പുറത്ത് പോയി. എന്തായാലും ഈ എലികൾ എല്ലാം ചെറിയ ചില ഭക്ഷണപ്പൊതികളും പ്ലാസ്റ്റിക്ക് പൊതികളും പേപ്പറുകളും കരണ്ടു എന്നല്ലാതെ വയറിങ്ങിനെയോ മറ്റ് വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കളെയൊ കരണ്ടില്ല എന്നത് ആശ്വാസമായിരുന്നു.

* ഈ 156 ദിവസങ്ങളിലും, അന്നന്നത്തെ കാര്യങ്ങൾ രാത്രി 12 പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് മുൻപ് ഫേസ്ബുക്കിൽ എഴുതി ഇട്ടിരുന്നു. ചുരുക്കം ചില ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രം ഇൻ്റർനെറ്റ് സ്ലോ ആയതുകൊണ്ട് 12 മണി കഴിഞ്ഞ് നാലോ അഞ്ചോ മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാണ് അത് പോസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടത്. എന്നിരുന്നാലും ഇൻ്റർനെറ്റ് തീരെ കിട്ടാത്ത അവസ്ഥ അലങ്ങ്, മദൻ, കുലങ്ങ് മലകൾക്ക് മുകളിൽ രാത്രി തങ്ങിയപ്പോൾ പോലും ഉണ്ടായില്ല എന്നത് എടുത്ത് പറയേണ്ട കാര്യമാണ്.

* രണ്ട് ഹാർഡ് ഡിസ്ക്കുകളിലാണ് ബാക്കപ്പ് എടുത്തിരുന്നത്. അതിൽ ഒരു ഹാർഡ് ഡിസ്ക് എപ്പോഴും പോക്കറ്റിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു.

* ഒരു വസ്തു പോലും നഷ്ടപ്പെടാതെയും ഒന്നും ഒരിടത്തും മറന്ന് വെക്കാതെയും തിരികെയെത്തി എന്നതും എടുത്ത് പറയേണ്ടതാണ്.

* അതിനേക്കാളെല്ലാം ഉപരിയായി പറയേണ്ടത്, പോയ സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലാതെ കടന്ന് പോകുകയും ജനങ്ങളുടെ നന്മയും സഹകരണവും ആവോളം അനുഭവിക്കാൻ ആയെന്നുള്ളതുമാണ്.

* വീടുകളിൽ എനിക്ക് സൗകര്യമൊരുക്കിയ മേൽപ്പറഞ്ഞ സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെ തന്നെ യാതൊരു പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഗ്രാമീണരും നഗരവാസികളും ഹോട്ടലുടമകളും ധാബ ഉടമകളും ഗ്യാസ് സ്റ്റേഷൻകാരും കട്ടയ്ക്ക് നിന്ന് സഹകരിച്ചു.

* ഒരിടത്തും ഒരു മോഷണ ശ്രമമോ കൈയേറ്റമോ തട്ടിക്കയറലുകളോ, അപമര്യാദയോടുകൂടിയ പെരുമാറ്റമോ ഉണ്ടായില്ല.

* ബാബുജി, കാക്ക, കാക്കാജീ, അങ്കിൾ, അങ്കിൾജി, കീലവാല, എന്നിങ്ങനെ പലപേരുകളിൽ ബഹുമാനത്തോടെ തന്നെ ഈ വൃദ്ധനെ പൊതുജനങ്ങളും പൊലീസുകാരും എല്ലാം അഭിസംബോധന ചെയ്തു, സഹായിച്ചു, സഹകരിച്ചു.

* തണുപ്പ്കാലങ്ങളിൽ മാത്രമേ വടക്കേ ഇന്ത്യയിലേക്ക്, ഇതുപോലെ ഒരു മോട്ടോർ ഹോമിൽ യാത്ര പോകാനാവൂ. ചൂടുകാലങ്ങളിൽ വാഹനങ്ങളിൽ കിടന്നുറങ്ങുക സാദ്ധ്യമല്ല എന്ന നിഗമനം ശരിയാണെന്ന് ഈ യാത്ര തെളിയിച്ചു.

* 2025 – 2026 ലെ GIE, 2025 സെപ്റ്റംബർ ആദ്യവാരത്തിൽത്തന്നെ ആരംഭിക്കും. ആ സമയത്ത് പഞ്ചാബ്, കാശ്നീർ, ഉത്തരാഖണ്ട്, ഡൽഹി, ഹിമാചൽ എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി ബാക്കി സമയമുണ്ടെങ്കിൽ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ ഒരു ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം നടത്തി, വടക്ക് കിഴക്കൻ ഭാഗത്തുനിന്ന് തെക്ക് പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്ത് കൂടെ സഞ്ചരിച്ച് കേരളത്തിൽ യാത്ര അവസാനിപ്പിക്കാനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

* ഈ ആവശ്യത്തിലേക്കായി ഒട്ടും വൈകാതെ തന്നെ പുതിയ ഭാഗിയെ വാങ്ങാനുള്ള ആലോചനകളാണ് ഇപ്പോൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

* ഇപ്രകാരം 2026 – 2027 – 2028 – 2029 വർഷങ്ങളിൽ 5 മാസം വീതം സഞ്ചരിക്കുന്നതോടെ ഇന്ത്യ ഏറെക്കുറെ കണ്ട് തീർക്കാൻ പറ്റുമെന്നും 800‍+ കോട്ടകളിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരം പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റുമെന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

* എന്നിട്ട് വീണ്ടും ആയുസ്സും ആരോഗ്യവും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് യൂറോപ്പിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്ത് പോകാനും പദ്ധതിയുണ്ട്.

* എന്തായാലും ഇപ്രാവശ്യത്തെ 156 ദിവസത്തെ യാത്ര കഴിഞ്ഞതോടെ ഒരു മോട്ടോർ ഹോമിലുള്ള ചുരുങ്ങിയ സൗകര്യങ്ങൾ വെച്ച് യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള സമ്പൂർണ്ണമായ ആത്മവിശ്വാസം ഈയുള്ളവൻ നേടിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്. യാത്ര മാത്രമല്ല, റോഡ്, കാലാവസ്ഥ, ഡ്രൈവിങ്ങ് രീതികൾ, ഭക്ഷണക്രമങ്ങൾ, വാഹനം ക്രമീകരിക്കേണ്ട രീതികൾ, കൊണ്ടുപോകേണ്ട ഏറ്റവും അത്യാവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും 90% എങ്കിലും തീർപ്പാക്കാനും ഒത്തുപോകാനും സഹായിച്ച ഒരു യാത്രയായിരുന്നു ഇപ്രാവശ്യം കഴിഞ്ഞത്.

* ഇത്തരത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യാൻ താൽപ്പര്യമുള്ളവർക്കൊപ്പം ഈ വിഷയത്തിൽ കൂടിയാലോചന (Consultancy) നടത്താൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ഇത്തരം കൂടിയാലോചനകൾ ഫോണിലൂടെ നടത്തുന്നതല്ല. ആവശ്യക്കാർ സമയം തീർച്ചപ്പെടുത്തി നേരിട്ട് വന്ന് സംസാരിച്ച് പോകേണ്ടതാണ്.

* ഈ 156 ദിവസങ്ങളിലും ഫേസ്ബുക്കിൽ എൻ്റെ യാത്രാക്കുറിപ്പുകളും റീലുകളും വിടാതെ പിന്തുടർന്നവർ നിരവധിയാണ്. അവർക്കെല്ലാം എൻ്റെ പ്രത്യേകം നന്ദി. നിങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നെങ്കിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്കകൾക്കപ്പുറം ഇതൊന്നും വായിക്കാനോ പടങ്ങൾ കാണാനോ പോലും പറ്റില്ലായിരുന്നു. നാട്ടിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന തിരക്കുകളും അനാവശ്യ തിരക്കുകളും വല്ലാതെ പിന്നോട്ടടിപ്പിക്കും. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഇത് എല്ലാ ദിവസവും വായിച്ചവരോട് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത സ്നേഹമുള്ളത്.

* ഇതൊന്നും യാത്രാവിവരണമായി സ്വയം ഞാൻ തന്നെ കണക്കാക്കുന്നില്ല. ഇതിൽ കാവ്യഭംഗിയോ സ്ഥലകാലവർണ്ണനയോ യാത്രയുടെ ആവേശമോ വാരിവിതറിയിട്ടില്ല. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോയി, ഇങ്ങോട്ട് പോയി, അത് കണ്ടു ഇത് കണ്ടു എന്നിങ്ങനെയുള്ള വെറും വരികൾ മാത്രമായിരുന്നു. അതിൽക്കൂടുതൽ ഭംഗി പിടിപ്പിച്ച് എഴുതണമെങ്കിൽ കൂടുതൽ സമയം വേണം കൂടുതൽ അക്ഷരങ്ങളും വേണം. അതില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണല്ലോ ഈയുള്ളവൻ നിരക്ഷരൻ ആകുന്നത്!

* ഈ കുറിപ്പുകളിൽ, പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും പരസ്യമായി എഴുതി വെക്കാൻ പറ്റാത്ത പല കാര്യങ്ങളും എൻ്റെ ഡയറിയിലാണ് നിത്യേന ഞാൻ കുറിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഫേസ്ബുക്കിൽ എഴുതിയതും ഡയറിയും ചേർത്ത്, മൃതപ്രായമാകുമ്പോൾ വായിച്ചാൽ എനിക്ക് തന്നെ വായിച്ച് രസിക്കാനുള്ളത് ഉണ്ടാകും. അതിൽ നിന്ന് ചില ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം സംയോജിപ്പിച്ച്, ചില നല്ല അനുഭവങ്ങളും ചില ഗംഭീര മനുഷ്യരേയും ചേർത്ത് വെച്ച് പുസ്തകരൂപത്തിൽ ചിലപ്പോൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചേക്കാം. പക്ഷേ, യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ല. അത്രയും സമയം ഉണ്ടെങ്കിൽ വേറെ എവിടെയൊക്കെ യാത്ര പോകാം എന്നാണെൻ്റെ ചിന്ത. അഥവാ മേൽപ്പറഞ്ഞ പോലെ ഒരു പുസ്തകം വന്നാലും അത് ആവശ്യമുള്ളവർക്ക് മാത്രമായി പ്രിൻ്റ് ഓൺ ഡിമാൻ്റ് (POD) ആയിരിക്കും.

ഈ യാത്ര വായിച്ച് കൂടെ നിന്നവർക്കും, താമസവും ഭക്ഷണവുമൊക്കെ നൽകി നേരിട്ട് കൂടെ നിന്നവർക്കുമെല്ലാം ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നുള്ള നന്ദി അറിയിക്കുന്നു. GIE യാത്രയും ഓൺലൈൻ വെറുപ്പിക്കലും തുടരും. ഇനിയും കൂടെയുണ്ടാകണം. രക്ഷപ്പെടാനുള്ളവർക്ക് രക്ഷപ്പെടുകയും ആവാം.

വാൽക്കഷണം:- ജയ്പൂരിൽ വച്ച് മഞ്ജുവിന്റെ മകൾ ഖുശി, ഈ യാത്രയെ രണ്ടു വാചകത്തിൽ നിർവ്വചിക്കാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു. വാചകം1:- ഇത്തരം ഒരു യാത്ര ചെയ്യുന്നതോടെ ഒരാൾ മിനിമലിസ്റ്റായി മാറിത്തുടങ്ങുന്നു. വാചകം 2:- അഹം എന്ന സംഭവം അയാളുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും പടിയിറങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നു.

നന്ദി. സസ്നേഹം
നിരക്ഷരൻ
(അന്നും ഇന്നും എപ്പോഴും)

എറണാകുളത്ത് നിന്ന് ഇടപ്പള്ളിക്ക് പോകുമ്പോൾ, മണപ്പാട്ടിപ്പറമ്പ് കവലയിൽ റിസർവ്വ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ (RBI) ക്യാമ്പസ് എന്നും കാണുന്നതാണ്. പക്ഷേ അതിനകത്തുള്ള ലോകം എന്നെങ്കിലും കാണാൻ പറ്റുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയൊരു ആവശ്യം ഒരു സാധാരണക്കാരന് ഉണ്ടാകുന്നില്ലല്ലോ.

ഇന്നലെ (21.02.2025) പക്ഷേ അതിനും അവസരം ലഭിച്ചു.

ലോക മാതൃഭാഷാ ദിനം പ്രമാണിച്ച്, ഒന്നരമണിക്കൂർ നീളുന്ന ഒരു പരിപാടി RBI ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് മാത്രമായി അതിനകത്ത്. അതിലേക്ക് ക്ഷണം വന്നത് സുഹൃത്ത് പ്രിയ Priya Patnaik വഴിയാണ്.
നായ മണം പിടിച്ച് സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കിയതിന് ശേഷം മാത്രമേ ആ ക്യാമ്പസിന് അകത്ത് കാലുകുത്താൻ പറ്റൂ. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് അങ്ങനെയൊരു അനുഭവം.

പരിപാടിക്ക് ശേഷം RBIയ്ക്ക് വേണ്ടി, ജനറൽ മാനേജർ, ശ്രീ. ടി.വി. റാവു സമ്മാനിച്ച 75രൂപയുടെ സ്മരണികാ നാണയത്തിന്റെ കാര്യം സൂചിപ്പിക്കാനാണ് മുഖ്യമായും ഈ കുറിപ്പ്. എന്നെപ്പോലെ ഒരാൾക്ക് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും മികച്ച സമ്മാനമാണത്.

1945ൽ സ്ഥാപിതമായ, UNൻ്റെ പ്രത്യേക ഏജൻസിയായ FAOൻ്റെ (Food & Agricultural Organization) 75-)ം വാർഷികം പ്രമാണിച്ച് 16 ഒക്ടോബർ 2020ൽ പുറത്തിറക്കിയതാണ് ഈ 75രൂപാ നാണയം.
ഇത്തരം നാണയങ്ങൾ ലിമിറ്റഡ് എഡിഷൻ ആയിരിക്കുമെന്ന് നാണയങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നവർക്ക് തീർച്ചയായും അറിയുന്നതാണ്. പുറത്തിറങ്ങുന്ന സമയത്ത് കാലേക്കൂട്ടി ബുക്ക് ചെയ്യുന്ന കുറച്ച് പേർക്ക് ലഭിക്കും. പിന്നെ അത് സ്റ്റോക്ക് ഉണ്ടാകാൻ സാദ്ധ്യത RBI പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിൽത്തന്നെ ആണ്. പുറത്തിറങ്ങി 5 വർഷത്തിന് ശേഷം അത്തരമൊരു നാണയം കിട്ടി എന്നുള്ളതിൽ എനിക്ക് എത്രത്തോളം സന്തോഷം ഉണ്ടെന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ?!

നാണയത്തിന്റെ Print ചെയ്ത മൂല്യം 75 രൂപ ആണെങ്കിലും, 35 ഗ്രാം തൂക്കമുള്ള ഈ നാണയത്തിൽ 50% വെള്ളിയാണ്. അതായത് 17.5 ഗ്രാം വെള്ളി!

ബാക്കി 40% ചെമ്പ്, 5% നിക്കൽ, 5% സിങ്ക്. എന്ന് വെച്ചാൽ, അത് വെറുമൊരു 75 രൂപ നാണയം അല്ല. ലോഹങ്ങളുടെ വിലയും ചേർത്ത് കണക്ക് കൂട്ടിയാൽ കിട്ടുന്നതിലും പതിന്മടങ്ങ് മൂല്യമാണ് ഞാൻ അതിന് നൽകുന്നത്. എന്റെ നാണയ ശേഖരത്തിലെ ഏറ്റവും ഉൽകൃഷ്ടമായ നാണയം എന്ന പദവി ഇന്നലെ മുതൽ ഈ 75രൂപാ നാണയം കൈയടക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഇതെല്ലാം യാത്രകൾ കൊണ്ടുവന്ന് തന്ന സൗഭാഗ്യമാണ്. ഒരു വഴിക്ക് പുറപ്പെട്ടിട്ട് ഏതെല്ലാം വഴികളിലാണ് ചെന്ന് നിൽക്കുന്നതെന്ന് നോക്കൂ.

നന്ദി RBI. നന്ദി റാവു സർ, നന്ദി മധുശ്യാം, നന്ദി പ്രിയ. സാകൂതം എന്നെ കേട്ടിരുന്ന, ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് അതിശയിപ്പിച്ച ഒരോ RBI ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും നന്ദി.