എഴുത്തും ചിത്രങ്ങളും കൂടി മറ്റൊരു ലോകത്തേയ്ക്ക്‌ കൊണ്ടുപോയി. തികച്ചും പ്രശാന്തമായ പച്ചപ്പിനടിയിൽ, ആ “വെള്ളക്കൊടിയുടെ” തണലിൽ… ശരീരത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും യുദ്ധമവസാനിപ്പിച്ച്‌, പ്രകൃതിയിലലിഞ്ഞവരോട്‌ … അവരാരായിരുന്നാലും… വല്ലാത്തൊരാരാധന.
ഒരു നുള്ള്‌ അസൂയയും.

(സത്യത്തിൽ മരിച്ചുകിടക്കാൻ കൊതിതോന്നുന്ന അന്ത:രീക്ഷം.)

പാര്‍ക്കിനു സമമായ അമേരിക്കന്‍ സെമിത്തേരികളുടെ പരപ്പും പച്ചപ്പും നിശ്ശബ്ദതയും എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്താറുണ്ട്,വിശേഷദിവസങളില്‍ അവിടെ വന്നുചേരുന്ന പൂക്കളും.

ഏറനാടാ – ജ്ജ് എന്നങ്ങട് ചിരിപ്പിച്ച് കൊല്ല്..

അജീഷ് മാത്യു കറുകയില്‍ –

രജ്ഞിത്ത് ചെമ്മാട് – ബാധ കേറും ഇത് സെമിത്തേരിയല്ലേ ?

സാജന്‍ – മറ്റ് സെമിത്തേരികളിലും എനിക്ക് പോകണമെന്നുണ്ട്. സാജന് ആ യാത്രകളെപ്പറ്റി ഒക്കെ ഒന്ന് എഴുതിക്കൂടെ മാഷേ. പിന്നെ എനിക്കങ്ങോട്ട് പോകണ്ടല്ലോ ?

കുറ്റ്‌യാടിക്കാരാ – അപ്പോ എല്ല്ലാം പറഞ്ഞത് പോലെ:)

അല്‍‌ഫോണ്‍‌സക്കുട്ടി – കാര്യായിട്ടാണോ പറയുന്നത് ? അതോ തമാശിച്ചതോ ? ഞങ്ങള്‍ ആധികാരികമായി അതിനെപ്പറ്റി അറിയാന്‍ കാത്തിരിക്കുകയാണ് കേട്ടോ ? പറ്റിക്കരുത്….

അനൂപ് കോതനെല്ലൂര്‍ –

ജെ.പി. –

മണികണ്ഠന്‍ – മണി ഇത് സിനിമയില്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ? ഞാന്‍ ആദ്യായിട്ട് കാണുന്നത് ഇപ്പോഴാ. ഏത് സിനിമയാണെന്ന് ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ ?

അനില്‍@ബ്ലോ‍ഗ് – ആ തേങ്ങ ഞാന്‍ മണ്‍‌മറഞ്ഞ എല്ലാ പട്ടാളക്കാര്‍ക്കുമായി സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. അതെ പല കാര്യങ്ങളും നാം വിദേശികളെ കണ്ടുപഠിക്കണം.നന്ദി മാഷേ

ബിന്ദു കെ.പി. – ഈ ‘സെമിത്തേരി ഉദ്യാനത്തില്‍‘ വന്നതിന് നന്ദി. പിന്നെ മുടിയുടെ കാര്യം…ശ്രീനിവാസന്‍ നാടോടിക്കാറ്റില്‍ പറയുന്നതുപോലെ ‘ ഭയങ്കര വളര്‍ച്ചയാണ് മുടിക്ക് ’മുറിച്ച് വന്ന് ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് വീണ്ടും നിരക്ഷരക്കോലമായി.

നവരുചിയന്‍ – ഞാന്‍ മരിച്ച് കിടക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ ക്യാമറ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാതിരുന്നാല്‍‍ മതിയായിരുന്നു നന്ദി മാഷേ..

ജെ.പി. – മുടിയുടെ കാര്യം ഒന്നും പറയണ്ട മാഷേ. ‘മുടിയാത്ത പടം ഇടാന്‍ നമ്മുടെ ശ്രീലാ‍ല്‍ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. മുന്‍പ് ഒരിക്കല്‍ ഇതുപോലെ ഞാന്‍ ‘മുടിഞ്ഞ‘ പടം മാറ്റി നോക്കിയതാണ് .അന്നും ശ്രീലാല്‍ സമ്മതിച്ചില്ല.കമന്റിട്ട് പ്രശ്നമാക്കിക്കളഞ്ഞു. ഇനി ഏതായാലും ‘മുടിഞ്ഞ‘ പടങ്ങളേ ഇടൂ. പോരേ…നന്ദി മാഷേ.

സിമിത്തേരിയില്‍ എത്തി പട്ടാളക്കാര്‍ക്ക് ആദരാജ്ഞലികള്‍ അര്‍പ്പിച്ച എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി.