നമ്മുടെ റോഡുകളുടെ നടുവരിയിലല്ല അപകടങ്ങൾ പതിയിരിക്കുന്നതു്. അവയുടെ വിനീതമായ, അനാഥമായി ആരാനുവേണമെങ്കിലും തോന്നിവാസം കാണിക്കാവുന്ന, അരികുകളിലാണു്. അവ തുരുമ്പു പിടിച്ച കുറ്റികളായോ ഇടിഞ്ഞുപൊളിഞ്ഞ കാനകളായോ ദ്രവിച്ച് പോയിട്ടും പ്രേതങ്ങളായി യഥാർത്ഥ ട്രാഫിൿ അറിയിപ്പുകളെ മറച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്ന പോസ്റ്ററുകളായോ അഞ്ചുകൊല്ലം മുമ്പു കഴിഞ്ഞുപോയ എലൿഷന്റെ ഫ്ലെക്സ്ബോർഡ് അസ്ഥികൂടമായോ ആളുകൾ കൂടിനിൽക്കുന്ന ചന്തസ്ഥലങ്ങളായോ ഏതവതാരത്തിലും ഉണ്ടാകാം.

ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം ഓരോ ബോർഡെങ്കിലും വെച്ചുകൊണ്ടു് തുടങ്ങാം. [പക്ഷേ, ബോർഡിൽ അറിയിപ്പ് ചെറുതായും ആ ബോർഡ് സ്പോൺസർ ചെയ്ത കമ്പനിയുടെ പരസ്യം മത്തങ്ങ പോലെയും ആവുമെന്നു മാത്രം].

ഏറെക്കാലം കാര്യമായ യാതൊരു അപകടവും വരുത്താതെ പലതരം വാഹനങ്ങളും പല വേഗത്തിലും ഓടിച്ചുജീവിച്ച പരിചയമുണ്ടു്. പക്ഷേ, ഇവിടെയല്ല, വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ. എന്നാൽ ആ പായസമിളക്കുന്ന പരിപാടി (മാനുവൽ ഗിയർ) അത്ര പിടിയില്ല. മാത്രമല്ല, നാട്ടിലേതുപോലെ ഡ്രൈവിങ്ങ് ഒരു മരണപ്പോരാട്ടമായല്ല, സുന്ദരവും ആയാസരഹിതവുമായ ഒരു കലയോ വിനോദമോ ആയാണു പരിചയം. അതുകൊണ്ടു് ഒരു പത്തുമണിക്കൂറെങ്കിലും ട്രെയിനിങ്ങ് എടുത്തു് ഇന്ത്യൻ ലൈസൻസും സംഘടിപ്പിച്ചിട്ടാവാം സ്വന്തമായി കാറു വാങ്ങുക തുടങ്ങിയ ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ എന്നു കരുതി. ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ശിപാർശ അനുസരിച്ച് “ഏറ്റവും മികച്ച” ഒരു ട്രെയിനറേയും സമീപിച്ചു. സുരക്ഷിതമായ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗ്രൗണ്ടിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ മണിക്കൂറെങ്കിലും ഗിയർ മാറ്റം പഠിച്ചിട്ടേ റോഡിലേക്കിറങ്ങൂ എന്നായിരുന്നു പ്രതീക്ഷ. പക്ഷേ, ആ ഭീകരൻ SH-22ലെ ഏറ്റവും തിരക്കുള്ള കൂർക്കഞ്ചേരി-ചേർപ്പ് സെഗ്മെന്റിൽ ട്രാക്കിൽ തന്നെ നിർത്തി എന്നെ ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണു് വിദ്യാരംഭം തുടങ്ങിയതു്. മുന്നിലും പിന്നിലും അണിനിരന്ന വാഹനങ്ങളുടെ ഹോണടിക്കിടെ, വലതുവശത്തു് ഒറ്റ സ്റ്റീയറിങ്ങും ഒരൊറ്റ സെറ്റ് കണ്ട്രോൾ പെഡലുകളുമുള്ള ഒരു പഴയ സാദാ മാരുതി വാഹനത്തിലിരുന്നു് ഞാൻ ടെൻഷനടിച്ചു് വിയർത്തുകുളിച്ചു. “ക്ലച്ചുചവിട്ടടോ” “ഗിയറു ഫസ്റ്റിലിടടോ” “ബ്രേക്ക് ചവിട്ടടോ” എന്നെല്ലാം ഗുരുവര്യൻ ആർത്തട്ടഹസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ദാരുണമായ അനുഭവമായിരുന്നു രണ്ടുകിലോമീറ്ററോളം ആ വണ്ടിയും വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടു് എന്റെ ‘കിളി’ പറന്നതു്. ആ മഹാസേവനത്തിനു് 300 രൂപയും കയ്യിൽ കൊടുത്തു് ‘കമാ’ന്നൊരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു.

ഇത്തരം ഹറാംപിറന്ന ക്രിമിനലുകളാണു് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഡ്രൈവിങ്ങിനു് ഹരിശ്രീ കുറിച്ചുതരുന്നതെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തു പറയാൻ?