സിനിമയില് നല്ല റോള്‍ കിട്ടണമെങ്കില്, രാഷ്ട്രീയത്തില് സീറ്റ് കിട്ടണമെങ്കില്, ഉദ്യോഗത്തില് സ്ഥാനക്കയറ്റം വേണമെങ്കിലൊക്കെ പലര്‍ക്കും ഉടുതുണി അഴിക്കേി വരുന്നുണ്ട്. ചിലര്‍ ഇതൊക്കെ നേടിയെടുക്കാന്‍ സ്വയം തുണിയുരിയുന്നു.
സൌമ്യ മരിച്ചപ്പോള്‍ കണ്ണീര്‍ വാര്‍ത്തവരൊക്കെ പിന്നെ പുറത്തുവന്നത് ഇപ്പോളാണ്.ചാനലില് മുഖം കാട്ടാന്. സ്വയം സ്ത്രീകളുടെ രക്ഷകരാകാന് ശ്രമിക്കുന്നവര്.
കൂട്ട മാനഭംഗത്തിനിരയായവള്‍ ഇപ്പോള് ഹീറോയാണ്.
അപ്പോള്‍ അക്രമത്തിനിരയാകുന്നതാണോ ഹീറോയിസം? സ്ത്രീകള് വല്യ ആളാകുന്നത് ഇത്തരം കാമഭ്രാന്തിന് ഇരയാകുന്പോഴാണോ. അവള് മരിച്ചത് നന്നായി. ആന്തരികാവയവങ്ങള്ക്ക് കേടു പറ്റി ശവം പോലെ ജിവിക്കുന്നതിലും നല്ലത് മരണം തന്നെ. അല്ലെങ്കില് അവള് ഇടയ്ക്കിടെ ഇത്തരം സംഭവങ്ങള് ഉണ്ടാകുന്പോള് വാര്ത്താമാധ്യമങ്ങള്ക്ക് പേക്കൂത്ത് കാണിക്കാനും രാഷ്ട്രീയ കോമരങ്ങള്ക്കും സ്ത്രീ പ്രവര്ത്തകര്ക്കും തട്ടിക്കളിക്കാനുള്ള ഒരു പന്തും മാത്രമായേനേം.
സ്ത്രീകള്ക്കുള്ള സീറ്റ് കിട്ടണമെങ്കില്പോലും അവള് എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ട അവസ്ഥയാണ് ഇന്നുള്ളത്. അപ്പോള് എന്തൊക്കെ ആരൊക്കെ പറഞ്ഞാലും നിയമം കൊണ്ടു വന്നാലും കാര്യമില്ല. സ്ത്രീ സ്വയം രക്ഷകയാകണം. തന്നെ ദ്രോഹിക്കുന്നവന്റെ കൈ വെട്ടാന് ..കഴുത്തു വെട്ടാന് അവള് ധൈര്യം കാണിക്കണം. സ്വയ രക്ഷയ്ക്കായി കായികാഭ്യാസം സ്വായത്തമാക്കണം. നമ്മുടെ പെണ്മക്കളെ അതിനു പ്രാപ്തരാക്കണം. ആണ്മക്കള്ക്ക് നന്മ പകര്ന്നു നല്കണം.

ദേഹം പുറത്തുകാണിക്കാതെ എന്നാല്‍ സ്കിന്‍ ടൈട്ട് ആയിട്ടുള്ള വസ്ത്രധാരണം ചെയ്തുകൊണ്ട് പോകുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടി “ഇങ്ങു ഓടിവാ റെപ്പ് ചെയ്യ്‌ ” എന്നൊരു സൈന്‍ ബോര്‍ഡ് ദേഹത്ത് ഒട്ടിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നതായി തോന്നും. അടുത്തിടപഴകുന്ന ആണ്‍-പെണ്‍ സൌഹൃദങ്ങള്‍ എവിടെയെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ അതിനെയെല്ലാം സെക്സിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലും സദാചാരവിരുദ്ധതയുടെ ലേബലിലും കാണാന്‍ തുടങ്ങി സ്വയം സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്തി ഒരുതരം മാനസികരോഗമെന്ന നിലയില്‍ ആകും കാര്യങ്ങള്‍ പിന്നെ. ജോലിയ്ക്ക് പോകുന്ന, രാത്രിഷിഫ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുന്ന സ്ത്രീ അവരെല്ലാം അയാളുടെ കണ്ണില്‍ വിലക്കപ്പെട്ട സൌഹൃദത്തിന്റെ കനിയാണ്. അവിടെത്തുടങ്ങുന്നു ആക്രമണങ്ങള്‍. (സ്ത്രീകളുമായി ആരോഗ്യകരമായ സൌഹൃദങ്ങള്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്ന ഒരുവന്‍ സ്ത്രീയെ സെക്സ് സിംബല്‍ മാത്രമായി കാണില്ല.)