ഇന്ന് സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട സാഹസികമായ ഒരു ദിവസമായിരുന്നു. വിശദമാക്കാം.

രാവിലെ വെസ്റ്റ് ഫൈലങ് കവലയിൽ നിന്ന് പ്രാതൽ കഴിച്ച ശേഷം 60 കിലോമീറ്റർ മാറിയുള്ള പുക്സിങ് എന്ന ഗ്രാമം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. ഈ യാത്രയിൽ അജുവിനും എനിക്കും ഒപ്പം ഉമയും സഹപ്രവർത്തകരായ റമിയും രുധിയും ഉണ്ട്. അവർക്കത് ജോലിസംബന്ധമായ ഫീൽ വിസിറ്റ് കൂടെയാണ്. ഗ്രാമവാസികളായ സ്ത്രീകൾക്ക് ചെറിയ കച്ചവടങ്ങളോ വ്യവസായങ്ങളോ തുടങ്ങാൻ കേന്ദ്രസർക്കാർ നൽകുന്ന ലോണുകൾ നാട്ടുക്കൂട്ടങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിച്ച് നടപ്പാക്കുക എന്നതാണ് അവരുടെ ജോലി.

ആ ജോലി കാണാൻ ഞങ്ങൾക്കും താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഭാഷ മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ആ പരിപാടി അജുവും ഞാനും കണ്ടിരുന്നു. ശേഷം ആ വീട്ടുകാർ ഞങ്ങൾക്ക് കരിപ്പെട്ടി ചായ തന്ന് യാത്രയാക്കി.

അവിടന്ന് ആ കുടുംബത്തിലെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം വഴികാട്ടിയായി ചേർന്നു. അതിന് കാരണമുണ്ട്. പുക്സിങ് ഗുഹയാണ് ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലക്ഷ്യം. പുക് എന്നാൽ ഗുഹ എന്നാണ് മിസോ അർത്ഥം. തദ്ദേശവാസികളുടെ ആരുടെയെങ്കിലും സഹായമില്ലാതെ അങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചേരുക എളുപ്പമല്ല.

വാഹനം റോഡരുകിൽ ഒതുക്കി ഞങ്ങൾ ഗുഹയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഒരു കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് ഗുഹയിലേക്ക്. ആദ്യമാദ്യം മുളകൾ വളർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒറ്റയടിപ്പാത. 200 മീറ്റർ അങ്ങനെ നടന്നാൽ ഗുഹയുടെ ഒരു പാർശ്വവീക്ഷണം ലഭിക്കും. പിന്നീടത് മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കുത്തനെയുള്ള ഇറക്കമായി മാറുന്നു. ആ വഴി ചെന്നവസാനിക്കുന്ന ഇടത്തു നിന്ന് ആ മലയെ ചുറ്റി കയറ്റം ആരംഭിക്കുകയായി. ചിലയിടത്ത് പടകൾ വെട്ടിയെടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതെല്ലാം ഇടിഞ്ഞ് വീണ് കയറ്റം ദുഷ്ക്കരമാക്കുന്നു. ഗുഹയിൽ നിന്ന് ഇടിഞ്ഞ് വീണിരിക്കുന്ന പാറക്കഷണങ്ങളാണ് അവസാന ഘട്ടത്തിൽ യാത്ര ക്ലേശകരമാക്കുന്നത്. ചവിട്ടുന്നിടത്തെല്ലാം അത് ഇളകി മാറി അപകട സാദ്ധ്യത ഉണ്ടാക്കുന്നു. താഴേക്ക് തെന്നിയാൽ അഗാധമായ കൊക്കയിൽ നിന്ന് വാരിപ്പെറുക്കി എടുക്കേണ്ടി വരും. ഗൈഡ് ചെറുപ്പക്കാരൻ വെട്ടിത്തന്ന വടി കുത്തിയായിരുന്നു ഞാൻ ആ വഴി മുഴുവൻ താണ്ടിയത്.

389 അടി ഉയരം, 260 അടി നീളം, 171 അടി ഉയരം. ഇതാണ് പുക്സിങ് ഗുഹയുടെ അളവുകൾ. തദ്ദേശവാസികൾ പോലും കാര്യമായി ഗൗനിക്കാത്ത ഈ ഗുഹയിൽ ടൂറിസ്റ്റുകൾ അധികമാരെങ്കിലും സന്ദർശിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

വെസ്റ്റ് ഫൈലങിൽ പോലും ആരും വരുന്നില്ല. അവിടന്ന് വീണ്ടും 60 കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിക്കാൻ ആർക്കും താൽപ്പര്യം ഇല്ലതന്നെ. അതുകൊണ്ടാകാം പുക്സിങ് ഗുഹ വലിയ ഖ്യാതിയൊന്നും ഇല്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നത്.

ഒരു കാലത്ത് ഈ ഗുഹ തീവ്രവാദികളും വിദ്ധ്വംസക പ്രവർത്തകരും താവളമാക്കിയിരുന്നു എന്നാണ് സുന്ദരേശൻ പറയുന്നത്.

സുന്ദരേശൻ ആരാണെന്നല്ലേ?

വെസ്റ്റ് ഫൈലങിൽ വന്ന ദിവസം തന്നെ സുന്ദരേശൻ്റെ കാര്യം ഉമ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഇവിടെ വന്ന് ഇന്നാട്ടുകാരിയെ വിവാഹം ചെയ്ത് സ്ഥിരതാമസക്കാരനായ കായംകുളത്തുകാരനായ വ്യക്തിയാണ് അദ്ദേഹം. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് വെസ്റ്റ് ഫൈലങ് കവലയിൽ ഒരു പലചരക്ക് കടയുണ്ട്. കവലയിൽ ഒരു ഗംഭീര വീടും ഗ്രാമത്തിൽ വേറെ രണ്ട് വീടുകളും ഉണ്ട്‌.

ഞങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹത്തെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം കലശലായി. കവലയിൽ ചെന്ന് മദിരാശിക്കാരൻ്റെ കട അന്വേഷിച്ചാൽ സുന്ദരേശനെ കണ്ടെത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടില്ല.

അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ, അതേ തെരുവിൽ ഉള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ രണ്ടാമത്തെ മകളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ചായ സൽക്കാരം നടത്തി, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മിസോറാം ജീവിതഗാഥ വിവരിച്ചു.

BRO ജോലിസംബന്ധമായ 1990ലാണ് സുന്ദരേശൻ മിസോറാമിൽ എത്തുന്നത്. വൈകാതെ ഇന്നാട്ടുകാരിയെ വിവാഹം ചെയ്ത് ഇവിടെ സ്ഥിര താമസമായി. രണ്ട് പെൺമക്കൾ ഉണ്ട്. രണ്ടുപേരും വിവാഹിതരാണ്. അവർക്ക് ഈരണ്ട് കുട്ടികൾ വീതം ഉണ്ട്.

2002ന് ശേഷം സുന്ദരേശൻ കേരളത്തിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ല. ഭാര്യയും മക്കളും കൊച്ചുമക്കളുമായി മിസോറാമിൽ സസുഖം കഴിയുന്നു.

മനുഷ്യൻ ഭുഗോളത്തിൻ്റെ ഒരു കോണിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു കോണിലേക്ക് സ്വയം പറിച്ചു നട്ട് അവിടെ വേരുകൾ ആഴ്ത്തി ആ ഭൂവിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന പ്രക്രിയ എനിക്ക് വലിയ അൽഭുതകരമായി തോന്നി.

പുക്സിങിൽ നിന്നുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ, ട്രോപ്പിക് ഓഫ് ക്യാൻസർ കടന്ന് പോകുന്ന മറ്റൊരു വഴി കൂടെ കാണാനായി എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ മറ്റൊരു സന്തോഷം.

ഇന്നത്തെ ദിവസം അർത്ഥവത്താക്കാൻ സഹായിച്ചതിന് ഉമയ്ക്കും റമിക്കും രുധിക്കും നന്ദി.

അത്താഴത്തിന് പുട്ടും ചേമ്പ് പുഴുക്കും വിളമ്പിയതിന് ഉമയ്ക്ക് പ്രത്യേകം നന്ദി.

ശുഭരാത്രി.

#greatindianexpedition2025_26
#greatindianexpedition
#niraksharan
#pukzingpuk
#pukzing
#northeastindia
#motorhome
#northeast
#Mizoram
#tropicofcancer

Comments

comments