ഈ വിഷയത്തെപ്പറ്റി ഒരു കുറിപ്പ് മുൻപ് ഞാൻ എഴുതിരുന്നു. അത് വിനയശ്രീ വായിച്ചതിന് ശേഷം ഞാനും വിനയശ്രീയും ഈ വിഷയത്തിൽ ഒരുപാട് നേരം ഫോണിൽ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിൻ്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ഇവിടെ പറഞ്ഞാൽ തീരില്ല. എന്നാലും ചുരുക്കത്തിൽ ചിലത് പറയാം.

കോപ്പിയടിയുടെ കാര്യത്തിൽ കോടതിയുടെ വിഖ്യാതമായ ഒരു വാചകമുണ്ട്. ” Great minds think alike”. ഈ കേസിൽ അതിനേക്കാൾ ഭംഗിയായി കോടതി ആ വാചകം ഉപയോഗിക്കും. കാരണം, രാജശ്രീയും വിനയശ്രീയും ആശയം കടം കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് മഹാഭാരതത്തിൽ നിന്നാണ്.

എൻ്റെ ഭാര്യയുടേയും മകളുടേയും പേര് 11 ഇടത്ത് അതേപടി പകർത്തി വെച്ച് എൻ്റെ 55 പേജുകൾ മോഷ്ടിച്ച കാരൂർ സോമൻ Karoor Soman Soman എന്ന ലണ്ടൻ പ്രവാസിയുമായി 2018 മുതൽ ഞാൻ നടത്തുന്ന കേസുകൾ 13 എണ്ണമാണ്. അതിലൊന്ന് സുപ്രീം കോടതി വരെ നീണ്ടു. അത് ഇതുവരെ എവിടെയും എത്തിയിട്ടില്ല. ആ ഒരു അനുഭവം വെച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ 10 വർഷം കഴിഞ്ഞാലും ഈ കേസ് എങ്ങുമെത്തില്ല. അവസാനം തള്ളിപ്പോകുകയും ചെയും.

രാജശ്രീയുടെ മാനനഷ്ടക്കേസും തള്ളിപ്പോകും. കാരണം, രണ്ട് പുസ്തകങ്ങളുടെ മൗലികത്തർക്കം എന്നതിനപ്പുറം വിനയശ്രീ രാജശ്രീയെ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ വ്യക്തിപരമായി അധിക്ഷേപിച്ചതായി ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടിട്ടില്ല. മാനനഷ്ടക്കേസ് എന്ന് പറയുന്നത് സത്യത്തിൽ എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപരിഹാരം നേടിയെടുക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ഒന്നല്ല. എനിക്കെതിരെ ഒരാൾ ആരോപണവുമായി വരുമ്പോൾ ആ ആരോപണത്തിന് മറുപടിയൊന്നും പറയാതിരുന്നാൽ അതിൽ ഒരു ഭംഗിക്കേടുണ്ട്. “നിങ്ങൾ എന്താണ് റിയാക്ട് ചെയ്യാതിരിക്കുന്നത് ” എന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ഒരു മറുപടി വേണം. അതിൻ്റെ പേരിൽ ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ് മാനനഷ്ടക്കേസുകൾ. കാരൂർ സോമനെ അധിക്ഷേപിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞ് മാവേലിക്കര കോടതിയിൽ അയാൾ എനിക്കെതിരെ മാനനഷ്ട കേസ് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഒരു മോഷ്ടാവിനെ മോഷ്ടാവ്, കള്ളൻ എന്നൊക്കെ വിളിക്കാനേ എനിക്കറിയൂ. അതിനാണ് ഞാൻ മാനനഷ്ടക്കേസ് നേരിടുന്നത്. അത് സാരമാക്കുനില്ല.

എന്റെ അറിവിൽ ഒരു മാനനഷ്ട കേസിന് വിധി വന്നിട്ടുള്ളത്, നടി സുകന്യ നടത്തിയ കേസിൻ്റേതാണ്. (എന്റെ അറിവിൽ എന്ന് എടുത്തുപറയുന്നു). അവർക്ക് 10 ലക്ഷം രൂപ നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ വിധി വന്നു. അതല്ലാതെ ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയക്കാർ അന്യോന്യം കൊടുക്കുന്ന മാനനഷ്ട കേസിലോ സാഹിത്യകാരി/രന്മാർ പരസ്പരം കൊടുക്കുന്ന മാനനഷ്ട കേസിലോ ഒരു വിധി നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ വിരളമായിരിക്കും.

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ രാജശ്രീയും വിനയശ്രീയും പരസ്പരം നൽകിയിട്ടുള്ള ഈ രണ്ട് കേസുകളും തള്ളിപ്പോകും. സത്യത്തിൽ തന്റെ കഥാപാത്രവും കഥാസന്ദർഭവും എടുത്ത് മറ്റൊരു കഥ ഉണ്ടാക്കി, മറ്റൊരു പുസ്തകം ഉണ്ടാക്കി എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും എതിരെ കേസ് കൊടുക്കേണ്ടത് വേദവ്യാസനാണ്. കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടാമൂഴം മുൻനിർത്തി എം.ടി.ക്ക് എതിരേയും വ്യാസന് കോടതി കയറേണ്ടി വരും. പക്ഷേ മൺമറഞ്ഞ വ്യാസൻ നേരിട്ടവതരിച്ച് കേസ് കൊടുത്താലും നിലവിലെ നിയമസംഹിത വെച്ച് ഈ കേസുകൾ തള്ളിപ്പോകും. രചയിതാവ് മരിച്ച് 60 വർഷം കഴിഞ്ഞാൽപ്പിന്നെ പകർപ്പാവകാശ നിയമം നിലനിൽക്കുന്നില്ല ഇന്ത്യൻ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയിൽ എന്നതാണ് കാരണം.

എനിക്ക് വിനയശ്രീയോട് ഒരഭിപ്രായം പറയാനുള്ളത്, പുരാണകഥകളുടെ പുനരാഖ്യാനങ്ങൾ മാത്രം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കാതെ സ്വന്തം ഭാവനയെ സ്വന്തം കഥാതന്തുവിൽ നിന്ന് നിർലോഭം മേയാൻ വിട്ടാൽ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ ഒരു പരിധിവരെ ഒഴിവാകും എന്നതാണ്. വിനയശ്രീയുടെ രചനകൾ മിക്കവാറും എല്ലാം ഹിന്ദു പുരാണങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച് നിൽക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇത് പറയേണ്ടി വന്നത്.

വാൽക്കഷണം:- വിനയശ്രീയുടെ പോസ്റ്റിൽ ഇന്നിട്ട ഏറെ ദൈർഘ്യമുള്ള ഒരു കമൻ്റാണ് ഈ പോസ്റ്റായി മാറിയത്.

Comments

comments